การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ย่านลิเภาประเภทของใช้และประดับโดยใช้เทคนิคแบบจำลองธุรกิจ CANVAS ร่วมกับการแปลงหน้าที่เชิงคุณภาพ (QFD) และวิศวกรรมคันไซ (Kansei Engineering) เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ วิสาหกิจชุมชนกลุ่มผู้ผลิตย่านลิเภา จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์ใช้เทคนิคแบบจำลองธุรกิจ CANVAS ร่วมกับการแปลงหน้าที่เชิงคุณภาพ และวิศวกรรมคันไซ เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ วิสาหกิจชุมชนกลุ่มผู้ผลิตย่านลิเภา จังหวัดนครศรีธรรมราช และเพื่อออกแบบผลิตภัณฑ์รูปแบบใหม่จำนวนทั้งหมด 3 ผลิตภัณฑ์ ซึ่งประกอบด้วยผลิตภัณฑ์กระเป๋าสะพายข้าง กระเป๋าถือ และกระเป๋าสตางค์ โดยการศึกษานี้ ได้แปลงความต้องการของลูกค้าเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ 3 ผลิตภัณฑ์ด้วยเทคนิคแบบจำลองธุรกิจเป็นตัวกำหนดกลุ่มเป้าหมายรวบรวมความต้องการ โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะจงเฉพาะจากผู้ประกอบการ และคุณค่าในการออกแบบที่จะส่งมอบให้กับผู้ประกอบการ และสามารถกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง อีกทั้งยังกำหนดแบบสอบถามเพื่อหาระดับความสำคัญของแต่ละปัจจัยความต้องการที่ตรงต่อกลุ่มลูกค้า ผู้ประกอบการ จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ในการแปลงหน้าที่เชิงคุณภาพ เริ่มจากเข้าสู่เมทริกซ์การวางแผนผลิตภัณฑ์ ซึ่งผลการประยุกต์ใช้เทคนิคการแปลงหน้าที่เชิงคุณภาพ พบว่าผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการพัฒนาใหม่มีการเปลี่ยนแปลงทางด้านรูปแบบ วัสดุ การใช้งาน คุณภาพ ความสะดวก และอื่น ๆ จากนั้นจึงนำเทคนิควิศวกรรมคันเซมาร่วมในการวิเคราะห์ เพื่อแสดงให้เห็นถึงอารมณ์และความรู้สึกของลูกค้า ผลจากการวิเคราะห์หาคำแสดงความรู้สึกและคุณลักษณะผลิตภัณฑ์สำหรับใช้เป็นองค์ประกอบในการออกแบบผลิตภัณฑ์จากการประยุกต์ใช้เทคนิคการแปลงหน้าที่เชิงคุณภาพร่วมกับวิศวกรรมคันเซทั้ง 3 ผลิตภัณฑ์ พบว่าผลิตภัณฑ์ย่านลิเภาประเภทของใช้และประดับที่ได้รับการออกแบบและพัฒนาใหม่มีการเปลี่ยนแปลงทางด้านลวดลาย โทนสี รูปทรง ขนาด และลักษณะการใช้งานนั้นมีความสอดคล้องกับความรู้สึกและความต้องการของลูกค้าได้มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ผลการวิจัยความพึงพอใจของผู้บริโภคเป้าหมายที่มีผลกระทบต่อผลิตภัณฑ์แบบใหม่มีผลความพึงพอใจเชิงความรู้สึก พบว่าผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์ย่านลิเภาประเภทของใช้และประดับรูปแบบใหม่ที่สร้างต้นแบบทั้ง 3 ผลิตภัณฑ์ มีความพึงพอใจในคุณลักษณะเชิงเทคนิคและความพึงพอใจเชิงความรู้สึกที่แตกต่างกัน คือ กระเป๋าสะพายข้างมีความพึงพอใจเชิงเทคนิคในด้านความประณีตและความเรียบร้อยเป็นอันดับแรก มีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.51 และมีความพึงพอใจเชิงความรู้สึกมีรสนิยม โดยมีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.37 กระเป๋าถือมีความพึงพอใจเชิงเทคนิคในด้านความประณีตและความเรียบร้อยเป็นอันดับแรก มีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.40 และมีความพึงพอใจเชิงความรู้สึกแปลกใหม่อันดับแรก โดยมีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.36 และกระเป๋าสตางค์มีความพึงพอใจเชิงเทคนิคในด้านแนวทางการสานเป็นอันดับแรก มีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.50 และมีความพึงพอใจเชิงความรู้สึกเรียบง่ายเป็นอันดับแรก โดยมีค่าเฉลี่ยระดับความพึงพอใจเท่ากับ 4.51

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ