สุนทรียะแห่งแสงสู่การรังสรรค์นวัตกรรมช่วยผ่อนคลายภาวะอาการความเมื่อยล้าของสายตาด้วยการรับรู้จากการมองเห็นในยุคสัญญาณดิจิทัล
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ปจจุบันในขณะที่โลกพัฒนาอย่างรวดเร็ว ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากความเจริญโดยเฉพาะ ด้านเทคโนโลยี ก่อให้เกิดปัญหาที่เกี่ยวกับการรับรู้ทางการมองเห็น งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาข้อมูล และการรวบรวมปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาการเมื่อยล้าทางสายตาในกลุ่มวัยทํางาน นําไปสู่การออกแบบนวัตกรรมสุนทรียะของแสงต้นแบบที่ช่วยผ่อนคลายอาการกล้ามเนื้อตาล้า เพื่อ ประเมินความพึงพอใจจากกลุ่มที่ปฏิบัติงานทางคอมพิวเตอร์เป็นหลัก ขั้นตอนการดําเนินการวิจัยตามวัตถุประสงค์ มี 3 ระยะดังต่อไปนี้ การศึกษาระยะที่ 1 เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะอาการเมื่อยล้าทางสายตา โดยทําการรวบรวมแบบสอบถามออนไลน์สําหรับการศึกษาความชุกและความสัมพันธ์ของปัจจัยเสี่ยงที่มีผลของกลุ่มอาการตาเมื่อยล้า จากกลุ่มตัวอย่างจํานวน 120 คน ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไปแต่ไม่เกิน 60 ปี สําหรับการคัดกรองอาการ เบื้องต้นสู่การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของการทําวิจัยในการศึกษาระยะที่ 3 การศึกษาระยะที่ 2 เป็นกระบวนการออกแบบนวัตกรรมต้นแบบ แม่แบบเครื่องมือทุกชิ้นจะผ่าน การประเมินประสิทธิภาพความปลอดภัยจากผู้เชี่ยวชาญ การศึกษาระยะที่ 3 การสร้างนวัตกรรม สุนทรียะของแสงต้นแบบสําหรับทดสอบการผ่อนคลายความเมื่อยล้าของสายตา กับกลุ่มตัวอย่างที่ ปฏิบัติงานคอมพิวเตอร์เป็นหลัก ที่มีคุณสมบัติคัดกรองจากการศึกษาระยะที่ 1 จํานวน 35 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่อวัดผล ความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่าง พร้อมทั้งการแปรผลด้วยวิธีกการบรรยาย สรุปผลความพึงพอใจต่อนวัตกรรมแสงต้นแบบ โดยการแบ่งประเด็นออกเป็น ดังต่อไปนี้ 1.ความพึงพอใจต่อการดําเนินงานในการทดลองนวัตกรรมแสงต้นแบบที่ค่าเฉลี่ย 4.20 ค่า (SD) 0.25 2.ความพึงพอใจด้านการออกแบบนวัตกรรมแสงเพื่อการบริหารดวงตาที่ค่าเฉลี่ย 4.18 ค่า (SD) 0.08 และความพึงพอใจด้านสุนทรียะจากสื่อศิลปะบําบัดแห่งจินตนาการที่ค่าเฉลี่ย 4.04 และ ค่า (SD) 0.07 ซึ่งสอดคล้องตามสมมุติฐานการวิจัยที่อยู่ในเกณฑ์ระดับมาก