Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การพัฒนาระบบประเมินสมรรถนะด้านการสร้างสรรค์และนวัตกรรมสำหรับนวัตกรท้องถิ่น

พิมพ์ประภา พาลพ่าย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

แผนงานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างระบบและกลไกการพัฒนาศักยภาพความเป็นนวัตกรท้องถิ่น ด้านการสร้างสรรค์และนวัตกรรมโดยใช้ภูมิปัญญาเป็นฐานผ่านระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ตลอดชีวิต อันประกอบด้วย (1) การพัฒนาระบบการประเมินและแบบวัดมาตรฐาน สาหรับประเมินสมรรถนะความ เป็นนวัตกรท้องถิ่นด้านการสร้างสรรค์และนวัตกรรม (2) การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบไร้รอยต่อเพื่อส่งเสริม ทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรมโดยใช้ภูมิปัญญาเป็นฐานสาหรับนวัตกรท้องถิ่น และ (3) การพัฒนาระบบการ เรียนรู้ดิจิทัลสาหรับนวัตกรท้องถิ่นพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต ดาเนินการวิจัยตามระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนา ตัวอย่างการวิจัยที่ใช้ทดลองระบบ/รูปแบบที่พัฒนาขึ้น คือ ผู้ผลิต ผู้ประกอบการ OTOP จังหวัดนนทบุรี ผลการวิจัย พบว่า 1) ตัวบ่งชี้แบบประเมินและแบบวัดมาตรฐานฯ มี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) สมรรถนะการคิดสร้างสรรค์ 2) สมรรถนะการทางานเป็นทีมอย่างสร้างสรรค์ 3) สมรรถนะการสร้างนวัตกรรมให้เกิดผลสาเร็จ 4) การมีส่วนร่วม ในการพัฒนาชุมชนนวัตกรรม ซึ่งมีความตรงเชิงเนื้อหา ทั้ง I-CVI และ (S-CVI) เท่ากับ 1.00 แบบวัดสมรรถนะด้านการ สร้างสรรค์และนวัตกรรมของวัตกรท้องถิ่นมีความตรง เชิงโครงสร้าง goodness of fit test เป็นดังนี้ ??2( 83, N = 368) 98.605, p = 0.116, ??2/df = 1.188, CFI = 0.997, TLI = 0.995, RMSEA = 0.032, SRMR = 0.043 และมีความเที่ยง (Reliability) และค่าอานาจจาแนกรายข้อ (Discrimination) อยู่ในเกณฑ์สูง นอกจากนี้ผล การตรวจสอบร่างระบบการประเมินฯ ของผู้ทรงคุณวุฒิมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด อยู่ในระดับมาก ( ?? ? = 4.44, SD = 0.61) และผลการหาประสิทธิภาพระบบฯ ของกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด อยู่ในระดับมาก (?? ? = 4.46, SD = 0.59) สามารถนาระบบฯ ไปใช้ได้จริง 2) รูปแบบการเรียนรู้แบบไร้รอยต่อเพื่อส่งเสริมทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรมโดยใช้ภูมิปัญญาเป็น ฐานสาหรับนวัตกรท้องถิ่น ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ บุคคล สื่อดิจิทัลและแหล่งทรัพยากรการเรียนรู้ เทคโนโลยี กิจกรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และการวัดและประเมินผล สาหรับขั้นตอนการเรียนรู้แบบไร้รอยต่อ แบ่งเป็น 3 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ ขั้นเตรียมการก่อนการเรียนรู้ ขั้นการเรียนรู้ และขั้นประเมินทักษะการสร้างสรรค์และผลงาน นวัตกรรม โดยขั้นการเรียนรู้เพื่อสร้างนวัตกรรมได้นาแนวคิดเชิงออกแบบมาประยุกต์ใช้ประกอบด้วย 5 ขั้น ได้แก่ ขั้นที่ 1 ทาความเข้าใจกับปัญหา (Empathize) ขั้นที่ 2 กาหนดปัญหาให้ชัดเจน (Define) ขั้นที่ 3 ระดมความคิดเห็น (Ideate) ขั้นที่ 4 สร้างต้นแบบ (Prototype) และขั้นที่ 5 ทดสอบต้นแบบ (Test) 3) ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลสาหรับนวัตกรท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต มีองค์ประกอบ 5 ด้าน ได้แก่ บุคคล โครงสร้างพื้นฐาน เทคโนโลยี ทรัพยากรการเรียนรู้ และพื้นที่เชื่อมโยงเครือข่ายผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตาบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ส่วนแพลตฟอร์มดิจิทัลสาหรับนวัตกรท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ตลอดชีวิต ประกอบด้วย 3 ระบบ ได้แก่ ระบบผู้ใช้งาน ระบบทรัพยากรการเรียนรู้ และระบบเชื่อมโยงกลุ่มหรือ เครือข่าย

คำสำคัญ

Creativity and Innovation SkillsLocal Innovatorsนวัตกรท้องถิ่นCompetency Assessment Systemทักษะด้านการสร้างสรรค์และนวัตกรรมระบบประเมินสมรรถนะ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ยูบิควิตัสเพื่อส่งเสริมทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรมโดยใช้ภูมิปัญญาเป็นฐานสำหรับนวัตกรท้องถิ่น

ธนัทณัฏฐ์ ฉัตรภัครัตน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนานวัตกรรมและสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กับการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานบูรณาการกับแหล่งการเรียนรู้ท้องถิ่นในชุมชน จังหวัดร้อยเอ็ด

วิภา ชัยสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565

นวัตกรรมชุดการเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นจากฐานทรัพยากรชุมชน

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2560

การพัฒนาต้นแบบการเรียนรู้และนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากที่ยั่งยืนโดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

อนิวรรต หาสุข หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563

การพัฒนารูปแบบแหล่งการเรียนรู้ชุมชนอัจฉริยะในศตวรรษที่ 21 หนึ่งตำบลหนึ่งหมู่บ้านเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะการเรียนรู้ตลอดชีวิตของประชาชนในเขตพื้นที่กลุ่มนครชัยบุรินทร์

ธนาวิทย์ กางการ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ พ.ศ. 2565

การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นผ่านชุมชนการเรียนรู้เสมือนจริงสำหรับการจัดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษาในเขตภาคกลางตอนล่าง

รองศาสตราจารย์ ดร. ทวีวัฒน์ วัฒนกุลเจริญ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2558

การพัฒนาองค์ความรู้และต่อยอดภูมิปัญญาท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์เชิงพาณิชย์ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของวิสาหกิจชุมชนจังหวัดมหาสารคาม

ธนัณชัย สิงห์มาตย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559

การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเครือข่ายการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมของผู้เรียนโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเป็นฐานสำหรับสถานศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

กวิสรา ชื่นอุรา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2566

การพัฒนารายวิชาภูมิปัญญาท้องถิ่นจากผลการเรียนรู้ และการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน

อรวรรณ บุราณรักษ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2559

การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้วิชาทัศนศิลป์ เรื่อง ภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ทัศนศิลป์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์

ปริณ ทนันชัยบุตร มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2558