บทบาทของไฟโตเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของตัวรับรู้เชื้อโรคและการขับหลั่งสารในระบบภูมิคุ้มกันการติดเชื้อโรคของเซลล์เยื่อบุมดลูกคน

บทคัดย่อ

เยื่อบุมดลูกเป็นด่านแรกของระบบปกป้องเยื่อเมือกโดยรับรู้ส่วนประกอบของเชื้อโรคผ่านตัวรับรู้เชื้อโรคที่เรียกว่าโทไลรีเซฟเตอร์ (toll-like receptors, TLR) ซึ่งนำไปสู่กระบวนการอักเสบและกระตุ้นการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกัน จากการศึกษาของเราที่ผ่านมาพบการปรากฏของยีน TLRs 1-10 และโปรตีน TLRs 4-7 ในเซลล์มะเร็งเยื่อบุผิวมดลูกคน (RL 95-2 cells) โดยเจนิสทีอีนและเอสตราไดออลสามารถปรับเปลี่ยนการแสดงออกของยีนและโปรตีน TLR4 เนื่องจากฮอร์โมนเพศควบคุมการแสดงออกและการทำงานของ TLRs 2, 3, 4 และ 9 การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ของเจนิสทีอีนซึ่งพบมากในพืชตระกูลถั่วเหลืองต่อการแสดงออกโปรตีน TLR และการทำงานของมันที่เกี่ยวข้องกับการหลั่งอินเตอร์ลูคิน 6 ใน RL 95-2 cells โดยเปรียบเทียบผลของเจนีสทีอีนกับเอสตราไดออลทั้งในภาวะปกติและในภาวะที่กระตุ้นด้วยโพลีไอซี (poly IC) และไลโพโพลีแซคคาไรด์ (lipopolysaccharide, LPS) โดยนำ RL 95-2 cells มาเลี้ยงในสภาวะพร่องเอสโตรเจนที่ได้รับและไม่ได้รับการกระตุ้นด้วย poly IC ซึ่งเป็นส่วนของ dsRNA ไวรัส หรือ LPS ซึ่งเป็นสารพิษจากแบคทีเรีย เป็นเวลา 30 นาทีก่อนได้รับเจนิสทีอีนความเข้มข้น 10-7, 10-6 , 10-6 โมลาร์ และ เอสตราไดออล 10-9 โมลาร์ เป็นเวลา 48 ชั่วโมง เก็บน้ำเลี้ยงเซลล์เพื่อวัดปริมาณอินเตอร์ลูคิน (interleukin, IL) 6 ด้วยวิธี ELISA และการแสดงออกโปรตีน TLR ด้วยวิธี semi-quantitative western ผลการทดลองพบการแสดงออกที่แตกต่างกันของโปรตีน TLRs 2, 3, 4 และ 9 ในเยื่อบุผิวมดลูก เซลล์ที่ได้รับ poly IC หรือ LPS มีการแสดงออกโปรตีน TLRs 2 และ 9 เพิ่มขึ้น แต่ TLRs 3 และ 4 ลดลง การให้เจนิสทีอีน 10-7 โมลาร์เพิ่ม TLR2 ในขณะที่เอสตราไดออลลด TLR4 เจนิสทีอีนทุกความเข้มข้นให้ผลลดโปรตีน TLR2 ที่ถูกกระตุ้นด้วย poly IC ในทางตรงข้ามทั้งเจนีสทีอีน 10-6 โมลาร์ และเอสตราไดออลให้ผลลด TLR4 มากขึ้นจากที่ถูกยับยั้งโดย poly IC ส่วนการให้เอสตราไดออลลด TLRs 2, 4, 9 ที่ถูกกระตุ้นโดย poly IC และเพิ่ม TLR3 ที่ถูกยับยั้งโดย poly IC ในภาวะที่เซลล์ถูกกระตุ้นด้วย LPS เจนิสทีอีนไม่มีผลต่อการแสดงออกของ TLR แต่เอสตราไดออลให้ผลลด TLR9 นอกจากนี้ยังพบว่า RL 95-2 cells สามารถหลั่ง IL6 ชึ่งถูกยับยั้งโดยการให้ poly IC เป็นเวลา 24-48 ชั่วโมง การให้เจนิสทีอีน 10-6 โมลาร์เป็นเวลา 48 ชั่วโมงเพิ่มการหลั่ง IL6 ซึ่งสัมพันธ์กับการแสดงออกของ TLR2 ที่เพิ่มขึ้น อย่างไรตามเมื่อให้เจนิสทีอีน 10-7 และ 10-6 โมลาร์ หรือเอสตราไดออลเป็นเวลา 24-48 ชั่วโมง สามารถต้านการหลั่ง IL6 ที่ลดลงด้วย poly IC ถึงแม้ว่า LPS ไม่มีผลเปลี่ยนแปลงการหลั่ง IL6 การที่เอสตราไดออลลดการหลั่ง IL6 อาจเป็นเพราะ LPS ลดโปรตีน TLR9 โดยรวมผลการศึกษาแสดงถึงฤทธิ์ของเจนิสทีอีนในการปรับเปลี่ยนการแสดงออกของโปรตีน TLR และการหลั่ง IL6 เพื่อช่วยดำรงการตอบสนองของภูมิคุ้มกันแต่กำเนิดในมดลูก นอกจากนี้ผลของเจนิสทีอีนและเอสตราไดออลในการต่อต้านการแสดงออกของ TLR และการหลั่ง IL6 ในภาวะติดเชื้อไวรัส และผลยับยั้งการหลั่ง IL6 ในภาวะติดเชื้อแบคทีเรียจะเป็นหลักฐานสำคัญในการนำสารเจนิสทีอีนมาใช้ส่งเสริมการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันมดลูกและบรรเทาการอักเสบของเยื่อบุผิวมดลูกที่ถูกรุกรานด้วยเชื้อโรค

คำสำคัญ