Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตวัสดุอ้างอิงทางความแข็งในหน่วย ร็อคเวลล์ สเกล ซี ตามมาตรฐานISO6508-3:2005

สุทธิพงษ์ จำรูญรัตน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวัดค่าความแข็งเป็นวิธีการตรวจสอบคุณภาพและชิ้นส่วนโลหะที่เป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวางโดยเฉพาะชิ้นส่วนของเหล็กกล้าที่ผ่านกรรมวิธีการผลิตดจำเป็นต้องตรวจวัดค่าความแข็งเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของกระบวนการผลิตการวัดค่าความแข็งมีหลายวิธีแต่ที่นิยมกันมากคือการวัดความแข็งแบบร็อคเวลล์ดเครื่องวัดค่าความแข็งเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญ ดังนั้นจำเป็นต้องทำงานได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ วิธีการที่นิยมในการตรวจสอบความถูกต้องและแม่นยำของเครื่องวัดค่าความแข็งโดยการสอบเทียบกับแท่งอ้างอิงทางความแข็งดแต่แท่งอ้างอิงทางความแข็งนี้ไม่มีการผลิตในประเทศต้องนำเข้าจากต่างประเทศ งานวิจัยนี้มีการศึกษาวิธีการผลิตแท่งอ้างอิงทางความแข็งดโดยทำการศึกษา และผลิตในหน่วยร็อคเวลล์สเกลซีดวัสดุที่เลือกมาผลิตดคือเหล็กเกรดดK460 และ 2510 กำหนดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 65 มิลลิเมตร ความหนา 15 มิลลิเมตรดทำการชุบแข็งที่เตาควบคุมบรรยากาศที่อุณหภูมิด820 องศาเซลเซียสดเป็นเวลาด90ดนาทีดอุณหภูมิที่น้ำมันชุบแข็งด60ดองศาเซลเซียสดและทำการบำบัดเย็นที่อุณหภูมิน้อยกว่าด-70ดองศาเซลเซียสดเป็นเวลาด8ดชั่วโมงและทำการอบคืนตัวที่อุณหภูมิด400,ด500,ด600,ดและ700ดองศาเซลเซียสดเป็นเวลาด4ดชั่วโมงตามลำดับและนำมาตรวจสอบรูปร่างตามมาตรฐานข้างต้นทดสอบค่าความแข็งตามมาตรฐานดร็อคเวลล์สเกลซีเพื่อหาค่าความแข็งในแต่ละช่วง วิเคราะห์และสรุปผลการทดลองดได้ความแข็งเฉลี่ยอยู่ในช่วงต่างๆตามลำดับดที่ได้กล่าวมาข้างต้นดตามมาตรฐานดISOด6508-3ด:ด2005

คำสำคัญ

Surface roughnessซีความหยาบผิวHardness testสเกลการทดสอบความแข็งHardness Reference Block in Rockwell Scale Cแท่งอ้างอิงทางความแข็งในหน่วยร็อคเวลล์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาหน่วยแรงยึดเหนี่ยวของข้อต่อ (COUPLER) เพื่อเปรียบเทียบมาตรฐาน หน่วยแรงยึดเหนี่ยวของเหล็กเสริม

จารุวัฒน์ ถาวรไพศาลชีวะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2551

การประเมินความแม่นยำของค่ากำลังรับน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มโดยวิธีสถิตยศาสตร์

วรรณวรางค์ รัตนานิคม มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561

ความสามารถในการดัดขึ้นรูปและพัฒนาการความเสียหายในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระร่วมกับการดัดขึ้นรูปแบบเฮมมิ่ง

ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2559

การศึกษาคุณภาพขอบตัดของชิ้นงานที่ผลิตจากเหล็กกล้าเครื่องมืองานเย็นที่ผ่านการใช้งานแล้ว

ประสาน แสงเขียว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2556

การประเมินความไวในการแตกร้าวขณะแข็งตัวเชิงปริมาณภายหลังการเชื่อมเหล็กเครื่องมืองานเย็นเกรด SKD 11 สำหรับงานซ่อมแม่พิมพ์โลหะผลิตชิ้นส่วนยานยนต์

ฤทธิชัย เภาเนียม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ พ.ศ. 2559

การศึกษาคุณสมบัติด้านกำลังและการเสียรูปที่ขึ้นอยู่กับเวลาของวัสดุเสริมแรงสังเคราะห์

วรัช ก้องกิจกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554

การศึกษาความล้าของเหล็กกล้า S45C ที่อยู่ภายใต้แรงบิด

ประเสริฐ วิโรจน์ชีวัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2560

การศึกษาพฤติกรรมการหดตัวระหว่างการแข็งตัวของเหล็กหล่อด้วยวิธีการวัดการเคลื่อนที่เชิงเส้น

รัตน บริสุทธิกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2561

การศึกษาอิทธิพลของตัวแปรในการเชื่อมด้วยแรงเสียดทานที่มีต่อสมบัติทางกลและโครงสร้างจุลภาครอยต่อระหว่างเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด AISI 304 และเหล็กกล้าความเร็วรอบสูง

นิวัฒน์ มูเก็ม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2561

การทดสอบประสิทธิภาพของวัสดุที่ใช้ในการสร้างสรรค์งานประติมากรรม

ชญานิศ ต้นเทียน มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560