รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2561
การออกแบบและพัฒนาสารยับยั้งไมโครทูบูลที่มีฤทธิ์ต้านมะเร็งสำหรับเคมีบำบัด สุชญา ผ่องใส มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
ติดต่อนักวิจัย แชร์ บันทึกบทคัดย่อ โครงการวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาวิจัยเพื่อออกแบบและพัฒนาสารยับยั้งไมโครทูบูลชนิดใหม่ที่มีคุณลักษณะเฉพาะที่โดดเด่น ที่มีความเจาะจงต่อเป้าหมายของยาต้านมะเร็งอย่างมีนัยสำคัญ มีความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มยาเคมีบำบัดที่มีใช้อยู่ในปัจจุบัน โดยใช้ระเบียบวิธีทางเคมีคอมพิวเตอร์สำหรับการจำลองโครงสร้างโมเลกุล การคำนวณสมบัติทางฟิสิโคเคมิคัลและ ADMET ของสารอนุพันธ์ทั้งหมด และการทำโมเลกุลาร์ด็อกกิ้ง (Molecular docking) โดยใช้โปรแกรม Discovery Studio (DS2018) เพื่อคำนวณอันตรกิริยาระหว่าง ?,?-ทูบูลิน กับสารอนุพันธ์ (Receptor-Ligand interactions) ภายในตำแหน่งเข้าจับ ผลการศึกษาวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้คือ กลุ่มสารอนุพันธ์ของโคลชิซิน ได้ผลลัพธ์จำนวน 5 สารอนุพันธ์ คือ C19R2, C19R3, Cs20R3, Cs20R2 และ C19R3 ที่มีความเจาะจงต่อโปรตีนเป้าหมายคือ ?,?-ทูบูลิน มีความเสถียรสูงขึ้น และมีความเป็นพิษต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาเคมีบำบัดคือ ดามาโคลชิซิน (DAMA-colchicine) ในขณะที่กลุ่มสารอนุพันธ์ของโนโคดาโซล ได้ผลลัพธ์จำนวน 6 สารอนุพันธ์ คือ Ns10R4, Ns4R1, Nme5R1, Nme5R4, Nme6R4 และ Nme6R1 ที่มีความเจาะจงต่อโปรตีนเป้าหมายคือ ?,?-ทูบูลิน มีความเสถียรสูงขึ้น และมีความเป็นพิษต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาเคมีบำบัดคือ โนโคดาโซล (Nocodazole)
คำสำคัญ chemotherapy Anticancer เคมีบำบัด Drug design ยาต้านมะเร็ง การออกแบบยา Microtubule Inhibitors สารยับยั้งไมโครทูบูล
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การพัฒนาเปปไทด์ต้านจุลชีพเพื่อใช้เป็น cytotoxic agent สำหรับมะเร็ง นางสาวธีรกุล อาภรณ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557
เทคนิคไมโครเอนแคปซูเลชันและบทบาททางการแพทย์ จุรีรัตน์ ดาดวง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557
การศึกษากลไกการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ของแบคทีเรียก่อโรคโดยเปปไทด์ต้านจุลชีพ Human Defensin 5 เพื่อเป็นต้นแบบสำหรับการพัฒนายาประเภทเปปไทด์ต้านจุลชีพด้วยระเบียบวิธีการจำลองแบบทางคอมพิวเตอร์ นางสาวทัศนีย์ อาหวัง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562
การพัฒนาอนุภาคทองนาโนจากนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีสำหรับป้องกันและรักษามะเร็งปากมดลูก จุรีรัตน์ ดาดวง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557
การเปรียบเทียบวิธีวิเคราะห์สารต้านอนุมูลอิสระโดยเทคนิคเชิงภาพกับวิธีไมโครเพลสดีพีพีเอช วันชัย อินทรพิทักษ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560
การหาสภาวะที่เหมาะสมในการเชื่อมต่อยาต้านมะเร็งดอกโซรูบิซิน เข้ากับแบคทีริโอฟาจที่มีการแสดงออกของแอนติบอดีต่อ MICA เพื่อการรักษามะเร็งแบบพุ่งเป้าด้วยเคมีบำบัด ศิริพร จันทสอน มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557
การสังเคราะห์และประเมินฤทธิ์ต้านมะเร็งของอนุพันธ์เพรกนินโนโลน พัชนี เจริญยิ่ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557
การสังเคราะห์และการตรวจสอบฤทธิ์ต้านมะเร็งของอนุพันธ์ไบล์แอซิด พัชนี เจริญยิ่ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558
การจำลองแบบ การออกแบบ การสังเคราะห์และการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารออกฤทธิ์ฆ่าเซลล์มะเร็งที่มีโครงสร้างพื้นฐานเป็นเอซาแนพ-โธควิโนนที่ต่ออยู่กับวงไธโอฟีน นิภาวรรณ พองพรหม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558
การจำลองแบบ การออกแบบ การสังเคราะห์และการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารออกฤทธิ์ฆ่าเซลล์มะเร็งที่มีโครงสร้างพื้นฐานเป็นเอซาแนพโธควิโนนที่ต่ออยู่กับวงไธเอโซล นิภาวรรณ พองพรหม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2563