Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

การออกแบบและพัฒนาสารยับยั้งไมโครทูบูลที่มีฤทธิ์ต้านมะเร็งสำหรับเคมีบำบัด

สุชญา ผ่องใส มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาวิจัยเพื่อออกแบบและพัฒนาสารยับยั้งไมโครทูบูลชนิดใหม่ที่มีคุณลักษณะเฉพาะที่โดดเด่น ที่มีความเจาะจงต่อเป้าหมายของยาต้านมะเร็งอย่างมีนัยสำคัญ มีความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มยาเคมีบำบัดที่มีใช้อยู่ในปัจจุบัน โดยใช้ระเบียบวิธีทางเคมีคอมพิวเตอร์สำหรับการจำลองโครงสร้างโมเลกุล การคำนวณสมบัติทางฟิสิโคเคมิคัลและ ADMET ของสารอนุพันธ์ทั้งหมด และการทำโมเลกุลาร์ด็อกกิ้ง (Molecular docking) โดยใช้โปรแกรม Discovery Studio (DS2018) เพื่อคำนวณอันตรกิริยาระหว่าง ?,?-ทูบูลิน กับสารอนุพันธ์ (Receptor-Ligand interactions) ภายในตำแหน่งเข้าจับ ผลการศึกษาวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้คือ กลุ่มสารอนุพันธ์ของโคลชิซิน ได้ผลลัพธ์จำนวน 5 สารอนุพันธ์ คือ C19R2, C19R3, Cs20R3, Cs20R2 และ C19R3 ที่มีความเจาะจงต่อโปรตีนเป้าหมายคือ ?,?-ทูบูลิน มีความเสถียรสูงขึ้น และมีความเป็นพิษต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาเคมีบำบัดคือ ดามาโคลชิซิน (DAMA-colchicine) ในขณะที่กลุ่มสารอนุพันธ์ของโนโคดาโซล ได้ผลลัพธ์จำนวน 6 สารอนุพันธ์ คือ Ns10R4, Ns4R1, Nme5R1, Nme5R4, Nme6R4 และ Nme6R1 ที่มีความเจาะจงต่อโปรตีนเป้าหมายคือ ?,?-ทูบูลิน มีความเสถียรสูงขึ้น และมีความเป็นพิษต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาเคมีบำบัดคือ โนโคดาโซล (Nocodazole)

คำสำคัญ

chemotherapyAnticancerเคมีบำบัดDrug designยาต้านมะเร็งการออกแบบยาMicrotubule Inhibitorsสารยับยั้งไมโครทูบูล

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาเปปไทด์ต้านจุลชีพเพื่อใช้เป็น cytotoxic agent สำหรับมะเร็ง

นางสาวธีรกุล อาภรณ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557

เทคนิคไมโครเอนแคปซูเลชันและบทบาททางการแพทย์

จุรีรัตน์ ดาดวง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557

การศึกษากลไกการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ของแบคทีเรียก่อโรคโดยเปปไทด์ต้านจุลชีพ Human Defensin 5 เพื่อเป็นต้นแบบสำหรับการพัฒนายาประเภทเปปไทด์ต้านจุลชีพด้วยระเบียบวิธีการจำลองแบบทางคอมพิวเตอร์

นางสาวทัศนีย์ อาหวัง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

การพัฒนาอนุภาคทองนาโนจากนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีสำหรับป้องกันและรักษามะเร็งปากมดลูก

จุรีรัตน์ ดาดวง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557

การเปรียบเทียบวิธีวิเคราะห์สารต้านอนุมูลอิสระโดยเทคนิคเชิงภาพกับวิธีไมโครเพลสดีพีพีเอช

วันชัย อินทรพิทักษ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560

การหาสภาวะที่เหมาะสมในการเชื่อมต่อยาต้านมะเร็งดอกโซรูบิซิน เข้ากับแบคทีริโอฟาจที่มีการแสดงออกของแอนติบอดีต่อ MICA เพื่อการรักษามะเร็งแบบพุ่งเป้าด้วยเคมีบำบัด

ศิริพร จันทสอน มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557

การสังเคราะห์และประเมินฤทธิ์ต้านมะเร็งของอนุพันธ์เพรกนินโนโลน

พัชนี เจริญยิ่ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

การสังเคราะห์และการตรวจสอบฤทธิ์ต้านมะเร็งของอนุพันธ์ไบล์แอซิด

พัชนี เจริญยิ่ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558

การจำลองแบบ การออกแบบ การสังเคราะห์และการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารออกฤทธิ์ฆ่าเซลล์มะเร็งที่มีโครงสร้างพื้นฐานเป็นเอซาแนพ-โธควิโนนที่ต่ออยู่กับวงไธโอฟีน

นิภาวรรณ พองพรหม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

การจำลองแบบ การออกแบบ การสังเคราะห์และการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพของสารออกฤทธิ์ฆ่าเซลล์มะเร็งที่มีโครงสร้างพื้นฐานเป็นเอซาแนพโธควิโนนที่ต่ออยู่กับวงไธเอโซล

นิภาวรรณ พองพรหม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2563