รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
การศึกษาเชิงคอมพิวเตอร์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของนาโนบอดีในการใช้เป็นยาต้านมะเร็งแบบมุ่งเป้า
รุ่งทิวา ภู่อาภรณ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โมโนโคลนอลแอนติบอดี (mAbs) เป็นยารักษาทางชีวภาพที่สำคัญที่ใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับการตรวจวินิจฉัยและการรักษาทางคลินิกเนื่องจากมีความจำเพาะสูง mAbs ที่ผลิตขึ้นส่วนใหญ่เป็น mAbs ที่ได้จากหนู อย่างไรก็ตามพบว่า mAbs ที่ผลิตได้จากหนู เมื่อนำไปใช้ในมนุษย์พบว่าก่อให้เกิดปฏิกิริยาต่อต้านจากระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย (HAMA) นาโนบอดีมีคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ มีความเสถียร, ละลายน้ำได้ และจำเพาะสำหรับเป้าหมายเดียว นาโนบอดีมีความสามารถในการเข้าจับกับแอนติเจนที่คล้ายกันกับ mAbs แบบดั้งเดิม แต่ลดการต่อต้านจากระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายได้ดีกว่า ดังนั้นการนำนาโนบอดีมาใช้ในการยับยั้งโปรตีนเป้าหมายของเซลล์มะเร็ง น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีในอนาคต แต่อย่างไรก็ตามการผลิตนาโนบอดีมีราคาสูง ในงานวิจัยนี้จึงนำเทคนิคด้านคอมพิวเตอร์มาช่วยในการวิเคราะห์นาโนบอดีเหล่านี้ก่อนนำไปผลิต โดยทำการศึกษาพฤติกรรมของสารประกอบนาโนบอดีกับ VEGF โดยใช้วิธีการจำลองทางพลวัตเชิงโมเลกุลหรือโมเลคิวลาร์ไดนามิกซิมูเลชัน จากผลการศึกษาพบว่านาโนบอดี 31 มีค่าพลังงานในการเข้าจับกับ VEGF ต่ำที่สุดและยังสามารถจับกับแอนติเจนได้อย่างแข็งแรง นอกจากนี้ยังพบว่าพันธะ electrostatics เป็นกุญแจสำคัญในการเข้าจับกับ VEGF
คำสำคัญ
CancerMolecular dockingโรคมะเร็งimmunotherapyโมเลคิวลาร์ด๊อกกิ้งMolecular Dynamics SimualtionNanobodyการักษาด้วยภูมิคุ้มกันบำบัดจำลองทางพลวัตเชิงโมเลกุลนาโนบอดี
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาอนุภาคทองนาโนจากนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีสำหรับป้องกันและรักษามะเร็งปากมดลูก
จุรีรัตน์ ดาดวง มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557 การเตรียมอนุภาคนาโนของสารที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านมะเร็ง
พันธ์ญา สุนินทบูรณ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557 การศึกษาการนำส่งยาต้านมะเร็งของนาโนพาร์ทิเคิลชนิดมุ่งสู่เป้าหมายและฤทธิ์ยับยั้ง การแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งเต้านม
ชุดา จิตตสุโภ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558 อนุภาคนาโนสำหรับการรักษาโรคมะเร็ง
บุรพล สิงห์นา มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2557 โครงการ : การนาส่งยาต้านมะเร็งรูปแบบอนุภาคนาโนหลาย หน้าที่สู่เซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวจากผู้ป่วยอย่างจำเพาะเจาะจง
ชฎารัตน์ อัมพะเศวต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561 นวัตกรรมเภสัชภัณฑ์นาโนของกรดเอเชียติกสำหรับโรคความเสื่อมและการเจริญเติบโตที่ผิดปกติ: สูตรตำรับนาโน การประเมินทางอินวิโทรเอ็กซ์วิโวและการศึกษาในสัตว์ทดลอง
กาญจน์พิมล ฤทธิเดช สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564 การพัฒนานาโนเจลอัจฉริยะด้วยรังสีแกมมาเพื่อใช้เป็นตัวเทอรานอสติกส่าหรับการวินิจฉัยและบ่าบัดรักษาโรคมะเร็ง
ฐิติรัตน์ รัตนวงษ์วิบูลย์ สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564 อนุภาคนาโนสำหรับการรักษามะเร็งแบบมุ่งเป้าด้วยการกระตุ้นด้วยแสง
กันตพัฒน์ จันทร์แสนภักดิ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 การประเมินนาโนพาร์ทิเคิลชนิดคอนจูเกตกับเปปไทด์ที่ออกแบบ สำหรับนำส่งยาจำเพาะต่อเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว
ชฎารัตน์ อัมมะเศวต คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551 ฤทธิ์ต้านการอักเสบของผลิตภัณฑ์นาโนอิมัลชันทาผิวสารสกัดตำรับยาเบญจกูล
รัฐพล อาษาสุจริต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2562