การพัฒนานาโนเจลอัจฉริยะด้วยรังสีแกมมาเพื่อใช้เป็นตัวเทอรานอสติกส่าหรับการวินิจฉัยและบ่าบัดรักษาโรคมะเร็ง

บทคัดย่อ

ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีว่าโรคมะเร็งถือเป็นสาเหตุการตายอันดับหนึ่งของมนุษย์ ซึ่งการรักษาโดยทั่วไปมักนิยมให้ผู้ป่วยได้รับยาสำหรับรักษามะเร็งโดยตรง ซึ่งจากการรักษานี้อาจส่งผลให้ผู้ป่วยได้รับผลกระทบข้างเคียง และเซลล์ปกติที่อยู่รอบเซลล์มะเร็งอาจได้รับความเสียหายไปด้วย ดังนั้น การพัฒนาอนุภาคนาโนสำหรับบรรจุยาและสารเพิ่มความคมชัดในการถ่ายภาพจึงถูกพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบข้างเคียงที่อาจจะเกิดขึ้นหรือเพื่อเพิ่มอัตราการรอดชีวิตให้แก่ผู้ป่วย เทอรานอสติก เป็นนวัตกรรมการรักษาที่รวมเอาคุณสมบัติของการตรวจวินิจฉัย และการรักษาโรคไว้ในโมเลกุลเดียวกัน ซึ่งนวัตกรรมการรักษานี้เหมาะกับการรักษาโรคแบบเฉพาะบุคคล โดยเฉพาะโรคมะเร็งได้เป็นอย่างดี จากเหตุผลนี้ คณะผู้วิจัยจึงสนใจที่จะพัฒนาเทอรานอสติกขึ้นจากการผสมระหว่างพอลิเมอร์ที่สามารถเข้ากันได้กับสิ่งมีชีวิตและย่อยสลายได้ในธรรมชาติ โดยในโครงการวิจัยนี้ได้เลือกใช้พอลิอะคลีลิก แอซิดและพอลิเอทิลีน ออกไซด์เป็นพอลิเมอร์ตั้งต้น ซึ่งการทดลองจะเริ่มจากการผสมพอลิเมอร์ทั้งสองในตัวทำละลายผสม 25% (v/v) อะซิโตน/น้ำ ด้วยอัตราส่วนของพอลิเมอร์ทั้งสอง 1:1 เพื่อเกิดเป็นสารประกอบเชิงซ้อนของพอลิเมอร์ขึ้น จากนั้นนำสารที่ได้ไปฉายรังสีเพื่อเหนี่ยวนำให้เกิดพันธะโคลาเวนต์ระหว่างสายโซ่พอลิเมอร์และเกิดเป็นนาโนเจล โดยในโครงการวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาอิทธิพลของปริมาณรังสี ค่าพีเอช และอุณหภูมิที่มีผลต่อขนาดและความเสถียรภาพของนาโนเจล จากการศึกษาพบว่าการฉายรังสีแกมมาเพียง 3 กิโลเกรย์ สามารถทำให้ได้นาโนเจลที่มีขนาดที่เหมาะสมสำหรับการนำส่งยา (87.01 ? 9.04 นาโนเมตร) และมีความเสถียรภาพของขนาดนานถึง 1 เดือน เมื่อเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง จากนั้นเมื่อนำนาโนเจลมาบรรจุเบอเบอรีน คลอไรด์ที่เป็นต้นแบของยารักษามะเร็งพบว่า นาโนเจลที่ถูกพัฒนาขึ้นสามารถบรรจุยาดังกล่าวได้ อีกทั้งยังสามารถปลดปล่อยยาได้เป็นระยะเวลา 54 ชั่วโมง นอกจากนี้คณะผู้วิจัยยังประสบความสำเร็จในการนำนาโนเจลมาบรรจุสารเพิ่มความคมชัดในการถ่ายภาพอีกด้วย คำสำคัญ: พอลิอะคลีลิก แอซิด, พอลิเอทิลีน ออกไซด์, เบอเบอรีน คลอไรด์, สารเพิ่มความคมชัด, ตัวเทอรานอสติก

คำสำคัญ