รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561
การเหนี่ยวนำเซลล์ไฟโบรบลาสต์ไปเป็นเซลล์เซลล์ประสาทโดปามิเนอจิก
ปริญญา น้อยสา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2561 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ โดปามีนเป็นสารสื่อประสาทที่ผลิตในเซลล์ประสาทโดปามีน การทำงานผิดปกติของสารสื่อประสาทโดปามีนสามารถเกิดความผิดปกติที่หลายอย่าง เช่น โรคพาร์กินสัน (PD) จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ไฟโบรบลาสต์มนุษย์ (hNF) โดยการเหนี่ยวนำด้วยสารโมเลกุล HPI1 และ NZ ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบทั้งระหว่างการเหนี่ยวนำ HPI1 หรือ NZ เพียงตัวเดียวและแบบเหนี่ยวนำ HPI1 และ NZ ร่วมกัน ผลการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าเซลล์ hNF สามารถเปลี่ยนแปลงไปเป็นเซลล์ประสาทโดปามีนด้วยโมเลกุลขนาดเล็ก การเหนี่ยวนำร่วมกันระหว่าง (HPI1) และ neurodazine (NZ) ในเซลล์ hNF หลังการรักษาเป็นเวลา 10 วันทำให้ยีนไฟโบรบลาสต์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (Col1A1, Col1A2, Col3A1, KRT18 และ Elastin) และโปรตีนจำเพาะของไฟโบรบลาสต์ (ColA1) และเพิ่มขึ้นยีนมาร์กเกอร์ของเซลล์ประสาท (Tuj, PAX6 และ SOX1) และโปรตีนจำเพาะต่อเซลล์ประสาท (Tuj) ในเวลาเดียวกัน เซลล์ hNF หลังการรักษาได้เพิ่มปัจจัยการถอดรหัสของเซลล์ประสาทโดปามีนอย่างมีนัยสำคัญ (TH, FOXA2, Nuur1, EN1, Pixt3 และ LAMX1B) และโปรตีนของเซลล์ประสาทโดปามีน (TH, Tuj และโดปามีน) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การตรวจสอบเส้นทางการส่งสัญญาณของ autophagy แสดงให้เห็นว่าการเหนี่ยวนำร่วมกันของ HPI1 และ NZ ในเซลล์ hNF เป็นเวลา 10 วัน พบว่าทำให้ยีน autophagy เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (LC3, ATG5 และ ATG12) ในขณะที่ยีน apoptotic ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ การทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าการเหนี่ยวนำเซลล์ไฟโบรบลาสต์ไปเป็นเซลล์ปามิเนอร์จิก ต้องใช้ทั้งสาร HPI1 และ Nz เนื่องจาก HPI1 หรือ Nz เพียงอย่างเดียวไม่สามารถกระตุ้นยีนและโปรตีนโดปามีนได้หลังการเหนี่ยวนำเป็นเวลา 10 วัน
คำสำคัญ
Parkinson’s diseaseโรคพาร์คินสันCellular reprogrammingdopaminergic neuronsการเปลี่ยนสภาพของเซลล์เซลล์ประสาทโดปามิเนอจิก
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ผลของเอนไซม์จีเอสทีชนิดโอเมกาต่อเซลล์เพาะเลี้ยงSH-SY5Y (เซลล์ต้นแบบของโรคพาร์คินสัน) โครงการต่อเนื่องปีที่2
จีรัง ว่องตระกูล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558 การศึกษาขั้นต้นเกี่ยวกับเซลล์ประสาทคิสเพปตินในสมอง ส่วนเออาร์ซี ของไฮโปทาลามัสในโคเนื้อ
สมชัย สัจจาพิทักษ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 ชีววิทยาของเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาทและการรักษาโรคระบบประสาทด้วยเซลล์ต้นกำเนิดบำบัด
นิพนธ์ พวงวรินทร์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2554 ความผิดปกติของเซลล์สร้างเปิร์มในอัณฑะของหนูแรทโดยการเหนี่ยวนำของระบบสารสื่อประสาทโดปามีนและนอร์อิพิเนฟรีนภายหลังการได้รับสารเสพติดเมทแอมเฟตามีน
เสมอ ถาน้อย มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2559 หลักฐานการแสดงออกของตัวรับคิสเปบทีนในเซลล์ประสาทจีเอ็นอาร์เอชบริเวณกลุ่มเซลล์ ประสาทไฮไปทาลามัสพรีออพติคและอาร์คูเอทนิวเคลียส ในกระบือที่มีวงรอบการเป็นสัด
วิคตอเรีย เคล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 การศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับเซลล์ประสาทติสเพปทีนในสมองส่วนไฮโปทัลลามัสในกระบือปลัก
สมชัย สัจจาพิทักษ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2557 Ekstrak Biji Mucuna pruriens Menggalakkan Pertumbuhan Neurit melalui Mekanisme Pergantungan Ten-4 dan Mekanisme Bebas Ten-4 dalam Sel Neuro2a
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561 ฤทธิ์ป้องกันเซลล์ประสาทของสารสกัดปลิงทะเลต่อโรคพาร์กินสันที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยสาร MPP+/MPTP ทั้งในเซลล์และหนูทดลอง
นางสาวกุลวดี หนูหนอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562 การผลิตนิวโรโทรฟิกแฟกเตอร์ (Brain-derived neurotrophic factor, BDNF)จากเซลล์แบคทีเรียพิเศษชนิดที่ไม่ผลิตสารพิษendotoxinเพื่อใช้ในการชักนำเซลล์มะเร็งสมองชนิดSH-SY5Yให้เป็นเซลล์ประสาทเพื่อใช้เป็นโมเดลในการศึกษาโรคพาร์กินสัน
ชลธิชา ใสสว่าง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 ผลของสารสกัดหญ้าดอกขาวที่มีต่อปริมาณของ dopamine receptors และ NMDA receptors ในสมองของหนูขาวเล็ก
ธนศักดิ์ เทียกทอง คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555