กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ในการศึกษานี้นักวิจัยจะทำการศึกษาคุณสมบัติของสาร N-benzyl-3-phenylacrylamide (BPA) ต่อความสามารถในการพัฒนาไปเป็นยาเพื่อรักษาหรือชะลอความเจ็บป่วยที่เกิดจากโรคพาร์กินสัน โดยได้ทำการทดลองในระดับเซลล์ประสาทและใช้สาร MPP+ ซึ่งเป็นสารที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในวงการวิจัยโรคพาร์กินสันเพื่อใช้ในการเลียนแบบสภาวะการเสื่อมของเซลล์ประสาททำให้เซลล์อยู่ในสภาวะเครียดและส่งผลเสียต่อการทำงานของไมโตรคอนเดรียในที่สุด จากการทบทวนบทวรรณกรรมและผลการศึกษาเบื้องต้นของนักวิจัยเองพบว่าสาร BPA มีความเป็นไปได้ที่จะมีคุณสมบัติในการเป็นตัวยับยั้งการทำงานของโปรตีนไคเนส โดยเฉพาะวิถี JNK และ p38 ดังนั้นเป้าหมายหลักของการศึกษาในโครงการนี้เพื่อค้นหาโปรตีนไคเนสในวิถี JNK และ p38 ในทราบแน่ชัดว่าโปรตีนไคเนสตัวไหนที่ถูกยับยั้งการทำงานด้วยสาร BPA และเพื่อศึกษาว่าสาร BPA ช่วยยับยั้บการเสื่อมของเซลล์ประสาทได้อย่างไร