ไบโอฟิล์มของ Burkholderia pseudomallei กับการอยู่รอดของแบคทีเรียภายในเซลล์เนื้อเยื่อปอด (A549) และการสร้างไซโตไคน์ที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
Burkholderia pseudomallei เป็นสาเหตุของโรคเมลิออยโดสิสที่เป็นโรคติดเชื้อที่สำคัญที่มีอุบัติการทั่วโลก ในประเทศไทยจำนวนผู้ป่วยโรคเมลิออยโดสิสพบมากที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผู้ป่วยโรคเมลิออยโดสิสมักจะพบมากขึ้นในฤดูฝน จากการได้รับเชื้อก่อโรคที่ปนเปื้นในฝุ่นดิน จากความแปรปรวนของสภาพอากาศ ทำให้ B. pseudomallei เข้าสู่ร่างกายทางการหายใจ การรับประทานและเข้าทางบาดแผลตามผิวหนัง ผู้ป่วยจะมีไข้ ปอดอักเสบ หรือมีการติดเชื้อตามอวัยวะอื่น ๆ อาจรุนแรงถึงติดเชื้อในกระแสโลหิตและเสียชีวิต อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยในประเทศไทยสูงถึง 50% เมื่อ B. pseudomallei เข้าสู่ร่างกาย จะไปการเจริญในเซลล์ของโฮสต์ได้หลายชนิด ทำให้หลบเลี่ยงระบบภูมิคุ้มกันของโฮสต์ ความสามารถในการเจริญในเซลล์โฮสต์สัมพันธ์กับลักษณะอาการของโรคเมลิออยโดสิสที่แฝงอยู่ในร่างกาย การกลับเป็นซ้ำ และยากต่อการรักษา B. pseudomallei เป็นแบคทีเรียที่สร้างไบโอฟิล์ม ทั้งในหลอดทดลอง อวัยวะของผู้ป่วย และในดิน การศึกษาในครั้งนี้ได้ทำการศึกษาผลของไบโอฟิล์มของ B. pseudomallei ต่อการก่อโรคเมลิออยโดสิสโดยการใช้ B. pseudomallei H777 สายพันธุ์ที่สร้างไบโอฟิล์ม เปรียบเทียบกับ B. pseudomallei M10 สายพันธุ์ที่กลายพันธุ์ไม่สร้างไบโอฟิล์ม และ B. pseudomallei C17 สายพันธุ์ที่ทำการคืนสภาพการสร้างไบโอฟิล์ม (biofilm complemented strain) ต่อเซลล์เนื้อเยื่อปอดมนุษย์ (human lung epithelial cells, A549) เพื่อศึกษาผลของไบโอฟิล์มต่อการยึดเกาะ การรุกราน การมีชีวิตภายในเซลล์โฮสต์ การทำลายเซลล์โฮสต์และการกระตุ้น proinflamatory cytokinesผลการทดลอง แสดงให้เห็นว่า B. pseudomallei H777 สามารถยึดเกาะและรุกรานเซลล์โฮสต์ ได้มากกว่า B. pseudomallei M10 (p < 0.05) และ B. pseudomallei C17 รุกรานเซลล์โฮสต์ ได้เทียบเท่ากับ B. pseudomallei H777 นอกจากนี้จำนวน B. pseudomallei H777 และ C17 ที่อยู่ภายในเซลล์โฮสต์สูงกว่า B. pseudomallei M10 แสดงให้เห็นว่าไบโอฟิล์มส่งเสริมการเข้าสู่เซลล์โฮสต์และทำให้จำนวนแบคทีเรียที่อยู่ภายในเซลล์โฮสต์สูงกว่าสายพันธุ์ที่ไม่สร้างไบโอฟิล์ม นอกจากนี้ เซลล์ A549 ที่ติดเชื้อ B. pseudomallei H777 จะถูกกระตุ้นให้สร้าง IL-6 และ IL-8 ได้สูงกว่า B. pseudomallei M10 ที่ MOI 10 และ 100 (p < 0.05) และ B. pseudomallei C17 ทำให้เซลล์ที่ติดเชื้อหลั่ง IL-6 และ IL-8 ได้เทียบเท่ากันสายพันธุ์ wild type และ เซลล์ A549 ที่ติด B. pseudomallei H777 และ C17 จะเกิด early และ late apoptosis ได้มากกว่าเซลล์ที่ติด B. pseudomallei M10 (p < 0.05) แม้ว่า จำนวนเซลล์ที่ถูกทำลายทั้งหมดใกล้เคียงกันดังนั้น การศึกษาในครั้งนี้ ได้แสดงถึงบทบาทของไบโอฟิล์มของ B. pseudomallei ที่มีผลต่อการเข้าสู่เซลล์ปอด จำนวนแบคทีเรียในเซลล์ การตายของเซลล์ A549 ด้วยกระบวนการ apoptosis และการสร้าง proinflamatory cytokines ที่ช่วยอธิบายกลไกการก่อโรคเมลิออยโดสิส และอาจนำมาประยุกต์ใช้เพื่อลดการยึดเกาะ การเข้าสู่เซลล์เป้าหมายของแบคทีเรีย ที่เป็นขั้นตอนสำคัญในกระบวนการก่อโรคของ B. pseudomallei และอาจทำให้ช่วยลดความรุนแรงในการก่อโรคเมลิออยโดสิสได้ต่อไป