รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
บทบาทของเซลล์มาโครฟาจที่ถูกกระตุ้นด้วยลิพอโพลีแซคคาไรด์จากเชื้อ Porphyromonas gingivalisต่อการแบ่งตัวและการรุกล้ำ ของเซลล์มะเร็งปอด ลำไส้และเต้านม
กุสุมาวดี อุทิศพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ความมุ่งหมาย: เพื่อศึกษาผลของลิพอพอลิแซคคาไรด์ (แอลพีเอส) จากพอไฟโรโมแนสจิงจิวาลิส (พี. จิงจิวาลิส) ต่อการ
แสดงออกของยีนที9เกี9ยวข้องกับการอักเสบ การแบ่งตัวเพิ9มจํานวน และการรุกลํRาของเซลล์มะเร็งเต้านมเอ็มซีเอฟเซเว่น
วิธีการ: กระตุ้นเซลล์มะเร็งเต้านมจากมนุษย์ชนิดอะดีโนคาซิโนม่าเอ็มซีเอฟเซเว่น ด้วยลิพอพอลิแซคคาไรด์จากพอไฟโรโม
นาสจิงจิวาลิส ความเข้มข้น 0.25 – 1.5 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร วัดการแสดงออกของยีนอินเตอร์ลิวคิน-6, อินเตอร์ลิวคิน-8 และทูเมอร์เนคโครซิสแฟคเตอร์อัลฟ่าด้วยวิธีเซมิควอนทิเททีฟเรียลไทม์พีซีอาร์ ทดสอบความสามารถในการแบ่งตัวและ ความสามารถในการรุกลํRาของเซลล์มะเร็งด้วยวิธีเอ็มทีทีและมอดิฟายด์บอยเดนแชมเบอร์ตามลําดับ
ผลการศึกษา: หลังจากกระตุ้นเซลล์มะเร็งเต้านมด้วยลิพอพอลิแซ็กคาไรด์พบว่าเซลล์มะเร็งเต้านมเพิ9มการแสดงออกของยีนอินเตอร์ลิวคิน-6, อินเตอร์ลิวคิน-8 และทูเมอร์เนคโครซิสแฟคเตอร์อัลฟ่า ความสามารถในการแบ่งตัว และการรุกลํ้ามากขึ้นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติโดยผลดังกล่าวมีความสอดคล้องกับความเข้มข้นทีเพิ่มขึ้นของลิพอพอลิแซ็กคาไรด์
สรุป: การอักเสบที่เกิดจากแอลพีเอสของจุลชีพ พี. จิงจิวาลิส สามารถเพิ่มการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ ความสามารถในการแบ่งตัวเพิ่มจํานวน และการรุกลํ้าของเซลล์มะเร็งเต้านมได้
คำสำคัญ
Breast cancerมะเร็งเต้านมLung cancerColon cancerมะเร็งลำไส้ใหญ่มะเร็งปอดMacrophagesproliferation and invasionการแบ่งตัวการรุกลำ้เซลล์มาโครฟาจ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
บทบาทของเซลล์มาโครฟาจที่ถูกกระตุ้นด้วยลิพอโพลีแซคคาไรด์ต่อการสร้างไซโตไคน์ และการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอ
กมลพรรณ ภักดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557 การพัฒนาสารบริสุทธิ์จากสะบันงาป่าในการทำให้เซลล์มะเร็งเต้านมตายแบบอะพอพโทซิส
รัตนา บรรเจิดพงศ์ชัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557 โมโนไซต์ที่ถูกกระตุ้นด้วยลิพอพอลิแซคคาไรด์จากพอไฟโรโมแนสจิงจิวาลิสเพิ่มความสามารถในการแบ่งตัวและการรุกลํ้าของเซลล์มะเร็งศีรษะและลําคอ
เพาพงา มณฑนะพิศุทธิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 การตอบสนองต่อการอักเสบของเซลล์มะเร็งเต้านมเอ็มซีเอฟเซเวน ที่ถูกกระตุ้นด้วยลิโพพอลิแซ็กคาไรด์จากพอร์ไฟโรโมแนสจิงจิวาลิส
กมลพรรณ ภักดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2562 ฤทธิ์ต้านมะเร็งของสารสกัดหยาบจากพืชวงศ์กระดังงาต่อเซลล์เชื้อสายมะเร็งบางชนิดในมนุษย์
ภัทรพล ลีธนัชอุดม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ฤทธิ์ของโคคลานต่อการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็ง
พิศมัย เหล่าภัทรเกษม มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553 การพัฒนาและการศึกษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพอนุพันธ์ naphthoquinone และ sulfonamide เพื่อใช้ทางยา
รัชนก ทองนำ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2564 การศึกษาบทบาทในเชิงหน้าที่ของของเอ็นไซม์ไพรูเวทคาร์บอกซิเลซและการควบคุมการ แสดงออกในเซลล์มะเร็งเต้านมแพร่กระจาย
ศราวุฒิ จิตรภักดี มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2560 ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งและการเกาะติดเซลล์มะเร็ง ของสมุนไพรบางชนิดในวงศ์รูตาซิอี
บุษบัน ศิริธัญญาลักษณ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 บทบาทของเซลล์ไฟโบรบลาสต์ในกระบวนการเกิดมะเร็งท่อน้ำดี :จีนและปรตีนเป้าหมายในการรักษา
ชนิตรา ธุวจิตต์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553