Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

ผลของโปรไบโอติกส์ Entrococcus italicus ต่อการเจริญเติบโตและระดับภูมิคุ้มกันของการทำวัคซีนโรคพีอาร์อาร์เอสและโรคมัยโคพลาสม่าในสุกร

นางสาวจารุณี เกษรพิกุล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ในประเทศไทยนั้นการเลี้ยงสุกรเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อนำเชื้อแบคทีเรียโปรไบโอติกส์จากช่องจมูกลูกสุกร Enterococcus italicus มาใช้เพื่อศึกษาหาอัตราการเจริญเติบโตและระดับภูมิคุ้มกันของการทำวัคซีนโรคพีอาร์อาร์เอสและโรคมัยโคพลาสม่าในสุกร โดยทำการเลี้ยงลูกสุกรหย่านม (อายุ 35 วัน) คละเพศ จำนวน 30 ตัว แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 5 ซ้ำๆละ 2 ตัว ทำการวางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด (CRD) กลุ่มที่ 1 กลุ่มควบคุม กลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มควบคุมเชิงบวก โดยการให้อาหารสำเร็จรูปร่วมกับยาปฏิชีวนะ Doxycycline และกลุ่มที่ 3 เป็นกลุ่มทดลอง โดยให้อาหารสำเร็จรูป ร่วมกับโปรไบโอติกส์ ทำการเลี้ยงสุกรเป็นระยะเวลา 4 เดือน และฉีดวัคซีนป้องกันโรคพีอาร์อาร์เอสและโรคมัยโคพลาสม่า 2 ครั้ง ที่อายุ 45 วัน และ 59 วัน ผลการทดลองพบว่า การให้ Enterococcus italicus ไม่ส่งผลต่ออัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อตัวต่อวัน (Average daily gain) แต่ส่งผลต่ออัตราการกินได้ (Feed Intake) และประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (Feed conversion ratio) (p<0.05) ส่วนระดับภูมิคุ้มกันต่อโรค PRRS พบว่ากลุ่มการทดลองที่ได้รับ Enterococcus italicus มีระดับภูมิคุ้มกันสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในวันที่ 28 หรือ เมื่อได้รับการกระตุ้นวัคซีนครั้งที่ 2 ไปแล้ว 7 วัน ในขณะที่ทุกกลุ่มการทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ต่อระดับภูมิคุ้มกันภายหลังการทำวัคซีนป้องกันโรค Mycoplasma

คำสำคัญ

สุกรโปรไบโอติกส์การเพาะเลี้ยงเชื้อ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีแอนติบอดีบนผิวเฟจเพื่อการตรวจสอบและ การส่ารวจโรคเน่าเละจากแบคทีเรียของพืชผักตระกูลกะหล่าใน ประเทศไทย

ณัฐธิญา เบือนสันเทียะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2555

ผลของโปรไบโอติกส์ Entrococcus italicus ต่อการเจริญเติบโตและระดับภูมิคุ้มกันของการทำวัคซีนโรคพีอาร์อาร์เอสและโรคมัยโคพลาสม่าในสุกร

จารุณี เกษรพิกุล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557

การค้นหาเอปิโทปเพื่อการพัฒนาวัคซีนป้องกันไวรัสก่อโรคพีอีดีด้วยกลยุทธ์วัคซีนวิทยาย้อนกลับ

สรวง รุ่งประกายพรรณ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559

โครงการ การคัดเลือกและใช้แบคทีเรียเอนโดไฟติกเพื่อส่งเสริมการเจริญของต้นกล้ายางและต้นยางชาถุง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย

เสาวนิต ทองพิมพ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2558

ความต้องการใช้สัตว์ทดลอง ในงานด้านวัคซีนและชีวภัณฑ์ของประเทศไทย

จรุง เมืองชนะ พ.ศ. 2561

การพัฒนาการผลิตชีวเภสัชภัณฑ์จากพืชเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับโรคอุบัติใหม่ในประเทศไทย

วรัญญู พูลเจริญ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2564

การศึกษาความชุก ลักษณะทางพันธุกรรมและการวิเคราะห์ถึงการติดเชื้อจากสัตว์สู่คนของเชื้อไข้หวัดใหญ่สุกรในจังหวัดที่มีการเลี้ยงสุกรหนาแน่นในประเทศไทย

ประวีณา กิติคุณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552

การวิเคราะห์ยีนที่ก่อความรุนแรงและการก่อโรคของเชื้อ มัยโคพลาสมา กัลลิเซพติกุม ที่แยกได้จากประเทศไทย

สมศักดิ์ ภัคภิญโญ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

ระบาดวิทยาและการจำแนกเชิงโมเลกุลของเชื้อพารีโชไวรัสในประเทศไทย

ทวีศักดิ์ เชี่ยวชาญศิลป์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555

เชื้อก่อโรคที่นำโดยเห็บและโอกาสในการติดต่อสู่คนในประเทศไทย

มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560