Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

ไลซินต้านเชื้อสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอเพื่อความปลอดภัยและความมั่นคงทางอาหาร

อุบลศรี เลิศสกุลพาณิช สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำมีบทบาทสำคัญต่อความมั่นคงทางอาหารของโลก แต่มักพบการระบาดของโรคร่วมกับระบบการเพาะเลี้ยงปลาอย่างหนาแน่น สเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอ (Group B Streptococcus agalactiae; GBS) เป็นแบคทีเรียหลักที่ก่อโรคสเตรปโตคอคโคซิส (streptococcosis) ทำให้ปลาตายเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ยังพบความสัมพันธ์ของการระบาดของสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอชนิด 283 (sequence type 283) ในคนกับการบริโภคปลาน้ำจืด เน้นย้ำถึงอันตรายของเชื้อนี้ ที่ผ่านมา ในการควบคุมการระบาดของโรคในฟาร์มเพาะเลี้ยงมักพึ่งพายาปฏิชีวนะ แต่ขาดการควบคุมการใช้ยาปฏิชีวนะ ส่งผลให้เกิดยาตกค้างในผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำและเกิดการคัดเลือกแบคทีเรียดื้อยา ซึ่งทำให้เกิดความกังวลถึงการถ่ายทอดแบคทีเรียดื้อยาสู่คนจากการบริโภค จึงต้องหาวิธีอื่นในการควบคุมการแพร่ระบาดเพื่อได้อาหารที่ปลอดภัย ไลซินเป็นเอนไซม์ที่สามารถย่อยผนังเซลล์ของแบคทีเรียได้และทำให้แบคทีเรียตาย จึงมีการศึกษาและเสนอไลซินให้เป็นสารทางเลือกชนิดใหม่เพื่อต้านการเจริญของแบคทีเรีย ในการศึกษานี้ คณะวิจัยมีความมุ่งหมายจะพัฒนาไลซินต้านสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอในปลานิล คณะวิจัยได้ผลิตไลซี (สารต้านแบคทีเรียไลซิน) จากรีคอมบิแนนท์แบคทีเรียอี โคไล โดยไลซินที่ผลิตขึ้นมีฤทธิ์ฆ่าสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอที่แยกได้จากปลานิลทั้งหมดที่นำมาทดสอบเป็นจำนวน 50 ตัวอย่าง โดยมีค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่ลดเชื้อได้ 99.9% หรือ 3 logs (minimum bactericidal concentration; MBC) ในช่วง 10-80 ไมโครโมลาร์ อีกทั้งไลซินยังมีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียอื่นที่ก่อโรคในปลานิล และการใช้ไลซินร่วมกับยาอะม็อกซีซิลลินซึ่งเป็นยากลุ่มบีต้าแลคแทมที่ยับยั้งการสังเคราะห์ผนังเซลล์ให้ผลเสริมฤทธิ์กันในการต้านเชื้อสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอ การศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของไลซินเพื่อการพัฒนาต่อยอดเป็นสารชีวควบคุมเชื้อสเตรปโตคอคคัส อะกาแลคติเอที่ก่อโรคสเตรปโตคอคโคซิสในปลา

คำสำคัญ

ปลานิลNile tilapiaStreptococcus agalactiaeStreptococcosisสเตรปโตคอคคัสโรคสเตรปโตคอคโคซิสbacteriophage lysinแบคทีริโอฟาจก์ไลซินอะกาแลคติเอ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การวิจัยพัฒนาวัคซีนนาโนร่วมกับโปรไบโอติกส์และวิตามินซีของไทย เพื่อเพิ่มการป้องกันโรคสเตรปโตคอคโคซิสในปลานิลเลี้ยง

บัณฑิตย์ เต็งเจริญกุล มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2565

การแยกแบคเทอริโอเฟจที่จำเพาะต่อเชื้อก่อโรคปลา Streptococcus agalactiae เพื่อใช้เป็นตัวควบคุมโรคทางชีวภาพในปลานิล

พงศ์ศักดิ์ รัตนชัยกุลโสภณ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2557

การพัฒนาสายพันธุ์ปลานิลให้มีการเจริญเติบโตดีและทนทานต่อโรคสเตรปโตคอคโคซิสด้วยระบบอินทรีย์

นิสรา กิจเจริญ สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2566

การจำแนกชนิดของเชื้อ Streptococcus sp.ในปลาทะเลเศรษฐกิจจากการเพาะเลี้ยงด้วยเทคนิคทางชีวโมเลกุล

สมพร รุ่งกำเนิดวงศ์ กรมประมง พ.ศ. 2553

ผลของการใช้แบคทีเรียแลคติกต่อความต้านทานเชื้อ Streptococcus sp. ในปลานิล

ดอกรัก ชัยสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2562

การติดเชื้อสเตรปโตคอคคัส อินิเอ ต่อการทำลายเซลล์แมคโครฟาจในปลานิล : แบคทีเรียก่อโรคสมองอักเสบอุบัติใหม่จากปลาสู่คน

รัชต์ ขัตติยะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การแสดงออกของยีนภูมิคุ้มกันในปลานิลต่อเชื้อ Streptococcus agalactiae

พุทธรัตน์ เบ้าประเสริฐกุล สถาบันวิจัยสุขภาพสัตว์น้ำจืด พ.ศ. 2552

การจำแนกทางซีรัมและอณูชีววิทยาของเชื้อสเตรปโตคอคคัส อินิเอ้ ที่ระบาดในปลานิล

เจนนุช ว่องธวัชชัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

โรคติดเชื้อจากแบคทีเรียและการจัดการสุขภาพ ของปลานิลสำหรับการเพาะเลี้ยง

ชุติมา ถนอมสิทธิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2562

ความสามารถในการยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคในปลาของแบคทีเรียกรดแลคติก ที่แยกจากลำไส้ปลาดุกอุย (CLARIAS MACROCEPHALUS)

วอนสมัย ดาราแสน มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2559