การศึกษาระบาดวิทยาของการติดเชื้อลิชมาเนียในผู้ป่วยเอชไอวี/เอดส์ ในพื้นที่ระบาดจังหวัดตรัง สตูล และเชียงราย

บทคัดย่อ

ลิชมาเนียเป็นโรคติดเชื้ออุบัติใหม่ที่มีรายงานในภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศไทย ซึ่งผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์เป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงในการติดเชื้อ การขาดข้อมูลเกี่ยวกับความชุกและความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงของการติดเชื้อลิชมาเนียในโฮสต์ภูมิคุ้มกันปกติที่ไม่มีอาการจำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบเพิ่มเติม ในการสอบสวนการระบาดและการศึกษาแบบภาคตัดขวาง มีผู้เข้าร่วมการศึกษาทั้งหมด 392 คนในพื้นที่ศึกษาสองแห่งได้แก่ นักเรียนในโรงเรียนอาชีวศึกษา 130 คน และชาวบ้านชาวเขา 262 คน เทคนิค PCR (ITS1-PCR) ถูกใช้เพื่อตรวจหาสารพันธุกรรมของเชื้อลิชมาเนียในบัฟฟี่โค้ต และใช้การวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์เพื่อระบุสายพันธุ์ นอกจากนี้พลาสมาจากตัวอย่างที่เก็บได้ ถูกนำมาตรวจคัดกรองแอนติบอดีโดยใช้การทดสอบการเกาะติดกันโดยตรง (Direct agglutination test; DAT) และวิเคราะห์ปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องในการติดเชื้อโดยใช้แบบสอบถามที่ได้มาตรฐาน จากผลการศึกษาพบว่า จากผู้เข้าร่วม 392 คน มี 28 คน (7.1%) ติดเชื้อลิชมาเนีย โดยที่ 1 คน (4.8%) ติดเชื้อ L. martiniquensis 12 คน (57.1%) ติดเชื้อ L. orientalis และ 8 คน (38.1%) ติดเชื้อลิชมาเนียสายพันธุ์อื่น โดยตัวอย่างจาก 28 คนนี้ มี 15 คน (53.6%) ให้ผล DAT เป็นบวกแต่ไม่มีอาการใด ๆ ของโรคลิชมาเนียซิส ปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับการติดโรค ได้แก่ เพศหญิง (adjusted odds ratio, AOR 2.52, 95%CI 1.01-6.26), อายุที่เพิ่มมากขึ้น (AOR 1.05, 95%CI 1.02-1.08), การมีกรงสัตว์ในบริเวณที่อยู่อาศัย (AOR 3.04, 95 %CI 1.13-8.22), สัมผัสกับกองปลวก (AOR 3.74, 95%CI 1.11-12.58) และมีสัตว์เลี้ยงในบ้าน (AOR 7.11, 95%CI 2.08-24.37) ซึ่งข้อมูลเหล่านี้อาจเป็นประโยชน์สำหรับการติดตามการติดเชื้อลิชมาเนียในหมู่โฮสต์ที่มีภูมิคุ้มกันปกติในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ และยังกำหนดกลยุทธ์ในการป้องกันและควบคุม

คำสำคัญ