การวิจัยแมลงทับและเทคนิคการเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยแมลงทับและการเพาะเลี้ยงแมลงทับเพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนได้ ทำการศึกษาในพื้นที่ป่าเต็งรังในธรรมชาติ ท้องที่บ้านหนองผำ อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร มีพรรณ ไม้เด่นคือ ไม้รัง เต็ง ประดู่ แดง พันชาด ไม้รองได้แก่ มะค่าแต้ กระบก พะยอม และมีไผ่เพ็กเป็นจำนวน มาก พบว่า พืชอาหารของหนอนแมลงทับได้แก่เหง้าไผ่เพ็กที่เกิดใหม่ และพืชอาหารของตัวเต็มวัยของ แมลงทับ (เป็นใบของพืช) ได้แก่ ต้น กางขี้มอด มะค่าแต้ พะยอม ประดู่ แดงพันชาด เต็ง รัง แดง กระบก และมะขามป้อม เป็นต้น แมลงทับออกพื้นดินในเดือน กรกฎาคม ถึงเดือนกันยายน วางไข่ที่ พื้นดินโดยแทงท่อวางไข่ลงพื้นดินลึกประมาณ ๑-๕ ซม. ไข่เป็นฟองเดี่ยว ระยะไข่ ๕๒-๖๐ วัน หนอน กินเหง้าไผ่เพ็กเป็นอาหาร หนอนอาศัยอยู่ในดินและเข้าดักแด้ (สร้างปลอกหุ้มตัว) เวลานานประมาณ ๒๐ เดือน อาหารของตัวเต็มวัยแมลงทับคือใบของพืชในป่าดังกล่าว ตัวเต็มวัยอายุประมาณ ๑ เดือน การเพาะเลี้ยงหนอนแมลงทับในห้องปฏิบัติการทำได้ยาก เนื่องจากหนอนอาศัยในดินนานเกือบ ๒ปี แต่ หากเลี้ยงหนอนแมลงทับโดยการเลียนแบบธรรมชาติโดยการปลูกไผ่เพ็กในกระถางหรือพื้นที่ที่ เหมาะสมและปล่อยตัวหนอนอาจเป็นวิธีการหนึ่งที่น่าจะกระทำได้ จึงควรที่จะศึกษาวิจัยต่อไป เพื่อเป็น การเพิ่มปริมาณของแมลงทับให้แก่ธรรมชาติและสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างยั่งยืน