Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

ยกระดับการจัดการเชิงพื้นที่ด้วยการใช้นวัตกรรม : เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการของเสียและสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์ในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

วารุณี อริยวิริยะนันท์ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จังหวัดปทุมธานีมีทั้งส่วนของเกษตรกรรม อุตสาหกรรม รวมทั้ง SME และ วิสาหกิจชุมชนหลายขนาด จากลักษณะชุมชนแบบผสมผสานเหล่านี้ ส่งผลให้ระบบการจัดการของเสียในชุมชน มีความยุ่งยากเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากพบปัญหาของการจัดการของเสียในหลายมิติ ทั้งของเสียจากบ้านเรือน ของเสียจากร้านค้าชุมชน ของเสียจากภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม ของเสียที่เป็นวัตถุดิบที่ผ่านการแปลรูป โดยเฉพาะ วัตถุดิบเหลือใช้จากภาคเกษตรกรรม โดยพบว่าของเสียและวัตถุดิบเหลือใช้ทางการเกษตรจากพื้นที่จังหวัดปทุมธานี มาจากหลายแหล่ง ทั้งกลุ่มผัก ผลไม้ กลุ่มที่มาจากกระบวนการหลังการเก็บเกี่ยว นอกจากนั้น ยังมีวัตถุดิบที่มาจากอุตสาหกรรมแปลรูปวัตถุดิบทางการเกษตร เช่น การแปรรูปผัก ผลไม้ วัตถุดิบเหลือทิ้งจากการแปรรูปสัตว์น้ำ เป็นต้น ซึ่งปัจจุบันนี้ จังหวัดปทุมธานี มีแนวนโยบายด้านการจัดการวัสดุทางการเกษตร อุตสาหกรรมการเกษตร และวัสดุเหลือใช้จากชุมชน เพื่อสร้างให้เมืองปทุมธานีในหลายพื้นที่ เป็นเขตพื้นที่เมืองน่าอยู่ ผลจากการดำเนินโครงการพบว่า กระบวนการในการทำงานวิจัยสามารถพื้นที่และกลุ่มเป้าหมายจังหวัดปทุมธานี รวมทั้งสิ้น 4 อำเภอ 11 ตำบล 17 ชุมชน 3 บริษัทเอกชน / หน่วยงาน โดยมีรายละเอียดได้แก่ อำเภอคลองหลวง (ตำบลคลองสอง และตำบลคลองหก) อำเภอธัญบุรี (ตำบลลำผักกูด ตำบลรังสิต และตำบลประชาธิปัตย์) อำเภอลำลูกกา (ตำบลบึงคอไห) อำเภอหนองเสือ (ตำบลบึงชำอ้อ ตำบลบึงน้ำรักษ์ ตำบลบึงกาสาม ตำบลบึงบา และตำบลหนองเสือ) โดยผลผลิตที่เกิดจากการดำเนินงานวิจัยในครั้งนี้พบว่า รูปแบบแห่งการเรียนรู้ เรื่องการบริหารจัดการของเสียและสร้างมูลค่าเพิ่มในแต่ละชุมชนเป้าหมาย โดยกระบวนการเรียนรู้มีการปรับใช้เทคโนโลยีการสื่อสารมาใช้ให้เข้ากับสถานการณ์โควิด รูปแบบของเทคโนโลยีสื่อสารที่นำมาใช้งานจะให้มีความเหมาะสมกับชุมชนเป้าหมายในพื้นที่ด้วย สามารถสร้างการเรียนรู้ในชุมนเป้าหมายได้ 17 ชุมชน 3 บริษัท อาทิเช่น (1) บริษัท มามา เทรดดิ้ง จำกัด (MAMA TRADING CO.,LTD) ตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง (2) บริษัท ปรีชาดิจิ จำกัด ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี (3) บริษัท ฟาร์ม่า โปรเชส เทคโนโลยี จำกัด ตำบลบึงน้ำรักษ์ อำเภอหนองเสือ (4) ชุมชนหมู่ 14 (5) ศูนย์การเรียนรู้สัมมาชีพ ตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง เป็นต้น โดยการถ่ายทอดองค์ความรู้และสร้างนักวิจัยชาวบ้าน/นวัตกรชาวบ้าน เรื่องการบริหารจัดการของเสียและ สร้างมูลค่าเพิ่ม ซึ่งนวัตกรนี้จะเป็นส่วนสำคัญในการสนับสนุนให้เกิดการแพร่กระจายองค์ความรู้และนวัตกรรมในชุมชน จำนวนนวัตกรชุมชน 38 คน โดยนักวิจัยสามารถถ่ายทอดเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ดำเนินงานในโครงการ จำนวน 46 นวัตกรรม ที่สามารถสร้างมูลค่าเศรษฐกิจฐานราก และมูลค่าสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 10 อาทิเช่น แผ่นจักสานจากเส้นใยผักตบชวาเพื่องานตกแต่งภายใน, ผนังวอลเปเปอร์จากเส้นใยผักตบชวา, ผลิตภัณฑ์กระเป๋าเศษหนังและผ้าผักตบชวา และ เครื่องต้นแบบการบริหารจัดการขยะ เป็นต้น

คำสำคัญ

Waste managementนวัตกรรมชุมชนValue-added ProductsCommunity HousingTalad Thai Marketการบริหารจัดการของเสียการร้างมูลค่าเพิ่มชุมชนเคหะตลาดไท

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โครงการ การพัฒนาระบบการจัดการเชิงพื้นที่ด้วยการใช้นวัตกรรม : เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการของเสียและสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์ในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

สมหมาย ผิวสอาด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2561

ปัจจัยที่เหมาะสมต่อความยั่งยืนในการมีส่วนร่วมของชุมชนเกษตรกรรมในการจัดการขยะในเขต เทศบาลตำบลพลับพลานารายณ์ อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี

อิทธิพล ราศีเกรียงไกร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558

ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการขยะแบบสุขภาวะของชุมชนบ้านทุ่งศรี ตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่

ภูพาน แก้วอัคฮาด พ.ศ. 2560

แนวทางการจัดการขยะมูลฝอยโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่เทศบาลตระการพืชผล อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี

อนุชา เพียรชนะ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2563

การพัฒนาตัวแบบการบริหารจัดการขยะแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตามขนาดและบริบทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน

ฤทธิรงค์ จังโกฏิ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ผลของการใช้รูปแบบการจัดการขยะมูลฝอยอย่างครบวงจรแบบมีส่วนร่วมของชุมชน ในเขตเทศบาลตำบลสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์

สม นาสอ้าน พ.ศ. 2559

การถ่ายทอดกระบวนการลดต้นทุนการจัดการของเสียในการประกอบอาชีพปศุสัตว์ขนาดเล็กในระดับชุมชนด้วยจุลินทรีย์ทางสิ่งแวดล้อมเพื่อสร้างอาชีพในชุมชนอย่างยั่งยืนโดยยึดหลักการตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตภาคเหนือตอนบน

ศิราภรณ์ ชื่นบาล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การจัดการขยะมูลฝอยโดยชุมชน เพื่อนำไปสู่การจัดทำแผนปฏิบัติการ ในเขตเทศบาลตำบลต้นเปา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

มาริสา สุรินทร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551

การบริหารจัดการด้านการส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการคัดแยก ขยะมูลฝอยของเทศบาลในจังหวัดสิงห์บุรี

สัมพันธ์ พลภักดิ์ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย พ.ศ. 2561

Promoting Environment at Grassroots: Barangay Institutional Mapping of Solid Waste Management

พ.ศ. 2563