การประยุกต์ใช้เทคนิคเนียร์อินฟราเรดสเปคโตรสโคปีและเคโมเมทริกซ์ในการตรวจวัดคุณภาพของสารให้ความหวานจากแป้งมันสำปะหลังในกระบวนการผลิตอุตสาหกรรม

บทคัดย่อ

สารให้ความหวานแป้งมันสำปะหลังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในอุตสาหกรรมอาหาร ซึ่งวิธีการควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์แบบดั้งเดิมจะใช้ระยะเวลานานและเป็นการทำลายตัวอย่าง ดังนั้นวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการใช้เทคนิคเนียร์อินฟราเรดสเปกโตรสโกปีย่านใกล้ร่วมกับเคโมเมทริกซ์สร้างแบบจำลองในการทำนายประเภทของสารให้ความหวานจากแป้งมันสำปะหลังที่แตกต่างกันด้วยเทคนิค Principal component analysis (PCA) และ Self-organizing maps (SOM) และทำนายดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังและผลิตภัณฑ์ไซรัปทั้งรูปแบบของแข็ง และของเหลวด้วยเทคนิค Partial least square regression (PLSR) และ SOM โดยจะใช้วิธีการวัดค่าการดูดกลืนแสงสเปกตรัมในรูปแบบสะท้อนกลับที่ช่วงเลขคลื่น 12000 ถึง 4000 cm-1 มาหาความสัมพันธ์กับค่าดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังและผลิตภัณฑ์ไซรัปที่ได้จากการวิเคราะห์ทางเคมีและสเปกตรัมจาก NIR ด้วยเทคนิคเคโมเมทริกซ์ แบบจำลองที่สร้างจากการวิเคราะห์ด้วย PCA พบว่า ผลิตภัณฑ์สารให้ความหวานสามารถจำแนกประเภทของผลิตภัณฑ์ได้ตามค่า Brix และค่า DE โดยพิจารณาจากค่า PC2 และแบบจำลองที่สร้างด้วยเทคนิค PLSR พบว่าแบบจำลองดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังได้แก่ ความชื้น มีค่า RPD มากกว่า 5 และค่า pH และ ปริมาณ SO2 มีค่า RPD น้อยกว่า 3 และแบบจำลองดัชนีคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไซรัปทั้งรูปแบบของแข็ง และของเหลว พบว่าแบบจำลองที่สร้างจากวิธี PLSR มีค่าการทำนายที่ดีกว่าวิธี SOM โดยค่าการทำนายความชื้น ค่าของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด ค่า DE และปริมาณน้ำตาลแต่ละชนิด (กลูโคส มอลโตส และมอลโตไตรโอส) มีค่า RPD มากกว่า 3 ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมหรือห้องปฏิบัติการได้ และค่า pH และ ปริมาณ SO2 มีค่า RPD ต่ำกว่า 3

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ