รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
การประยุกต์ใช้เทคนิคเนียร์อินฟราเรดสเปคโตรสโคปีและเคโมเมทริกซ์ในการตรวจวัดคุณภาพของสารให้ความหวานจากแป้งมันสำปะหลังในกระบวนการผลิตอุตสาหกรรม
เสาวลักษณ์ รุ่งแจ้ง สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
สารให้ความหวานแป้งมันสำปะหลังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในอุตสาหกรรมอาหาร ซึ่งวิธีการควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์แบบดั้งเดิมจะใช้ระยะเวลานานและเป็นการทำลายตัวอย่าง ดังนั้นวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการใช้เทคนิคเนียร์อินฟราเรดสเปกโตรสโกปีย่านใกล้ร่วมกับเคโมเมทริกซ์สร้างแบบจำลองในการทำนายประเภทของสารให้ความหวานจากแป้งมันสำปะหลังที่แตกต่างกันด้วยเทคนิค Principal component analysis (PCA) และ Self-organizing maps (SOM) และทำนายดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังและผลิตภัณฑ์ไซรัปทั้งรูปแบบของแข็ง และของเหลวด้วยเทคนิค Partial least square regression (PLSR) และ SOM โดยจะใช้วิธีการวัดค่าการดูดกลืนแสงสเปกตรัมในรูปแบบสะท้อนกลับที่ช่วงเลขคลื่น 12000 ถึง 4000 cm-1 มาหาความสัมพันธ์กับค่าดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังและผลิตภัณฑ์ไซรัปที่ได้จากการวิเคราะห์ทางเคมีและสเปกตรัมจาก NIR ด้วยเทคนิคเคโมเมทริกซ์ แบบจำลองที่สร้างจากการวิเคราะห์ด้วย PCA พบว่า ผลิตภัณฑ์สารให้ความหวานสามารถจำแนกประเภทของผลิตภัณฑ์ได้ตามค่า Brix และค่า DE โดยพิจารณาจากค่า PC2 และแบบจำลองที่สร้างด้วยเทคนิค PLSR พบว่าแบบจำลองดัชนีคุณภาพของแป้งมันสำปะหลังได้แก่ ความชื้น มีค่า RPD มากกว่า 5 และค่า pH และ ปริมาณ SO2 มีค่า RPD น้อยกว่า 3 และแบบจำลองดัชนีคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไซรัปทั้งรูปแบบของแข็ง และของเหลว พบว่าแบบจำลองที่สร้างจากวิธี PLSR มีค่าการทำนายที่ดีกว่าวิธี SOM โดยค่าการทำนายความชื้น ค่าของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด ค่า DE และปริมาณน้ำตาลแต่ละชนิด (กลูโคส มอลโตส และมอลโตไตรโอส) มีค่า RPD มากกว่า 3 ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมหรือห้องปฏิบัติการได้ และค่า pH และ ปริมาณ SO2 มีค่า RPD ต่ำกว่า 3
คำสำคัญ
Chemometricsเนียร์อินฟราเรดสเปกโทรสโกปีquality indexnear-infrared (NIR) spectroscopySweetener from tapiocaเคโมเมทริกซ์และค่าดัชนีคุณภาพสารให้ความหวานจากแป้งมันสำปะหลัง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขนมขบเคี้ยวพริกกรอบ
ศิริธร ศิริอมรพรรณ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การพัฒนาเครื่องแยกเมล็ดออกจากเนื้อมะขามหวานสำหรับใช้ในการ แปรรูปผลิตภัณฑ์ของกลุ่มผู้ประกอบการแปรรูปมะขามหวานจังหวัด เพชรบูรณ์
วิทยา หนูช่างสิงห์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558 การใช้เทคนิคสเปกโตรสโคปีอินฟราเรดย่านใกล้ในการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีและการปลอมปนของน้ำตาลมะพร้าวและน้ำตาลโตนด
เอกพันธ์ แก้วมณีชัย มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2558 สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของข้าวอ่อนของข้าวไรซ์เบอร์รี่และการประยุกต์ใช้ในผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มธัญญาหารสำเร็จรูป
อมรรัตน์ สีสุกอง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2560 การพัฒนาการตรวจวิเคราะห์สารประกอบเอมีนในผลิตภัณฑ์อาหารหมักโดยวิธีคัลเลอริเมตริกเพื่อการประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรม
จิรศักดิ์ คงเกียรติขจร คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2553 การใช้เทคนิคสเปกโตรสโกปีย่านใกล้อินฟราเรดในการตรวจติดตามพารามิเตอร์ที่สำคัญระหว่างกระบวนการผลิตเอทานอลจากผลพลอยได้อุตสาหกรรมน้ำตาล
ปิติพร ฤทธิเรืองเดช สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การวิจัยและพัฒนาข้าวฟ่างหวานเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบ ผลิตเอทานอลในเชิงพาณิชย์
ประสิทธิ์ ใจศิล คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2551 การพัฒนาแพลทฟอร์มการวิเคราะห์วิถีเมตาโบลิซึมเพื่อใช้ในงานวิจัยการปรับปรุงปริมาณและคุณภาพของแป้งมันสำปะหลัง
สมคิด บุญมี สถาบันพัฒนาและฝึกอบรมโรงงานต้นแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2552 การพัฒนากระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์ขบเคี้ยวจากข้าวเกรียบว่าวจากข้าวคุณภาพต่ำสู่ผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่ม
ปิยะนุช รสเครือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2560 นวัตกรรมผลิตภัณฑ์เบเกอรี่เพื่อสุขภาพที่ผลิตจากชีวมวลที่เหลือจากการสกัดซี-ไฟโคไซยานินของสาหร่ายสไปรูลินา
อมรรัตน์ สีสุกอง หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2563