Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การศึกษาระบาดวิทยาและพยาธิวิทยาของโรคติดเชื้อคลามัยเดียในจระเข้น้ำจืดพันธุ์ไทย (Crocodylus siamensis) (ปีที่ 2)

นลิน อารียา สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โรคติดเชื้อคลามัยเดียในจระเข้เริ่มพบในประเทศไทยตั้งแต่ปี 2555 และกลายเป็นโรคประจำถิ่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โรคนี้มีอัตราการเกิดและอัตราการตายสูงส่งผลต่อธุรกิจการเลี้ยงจระเข้ ผู้วิจัยได้นำข้อมูลจากการศึกษาในปีแรก และรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมถึงสถานการณ์การเลี้ยงจระเข้ในประเทศไทยช่วงที่มีการระบาดของโรคโควิด-19 จากนั้นจึงนำข้อมูลมาจัดทำโครงการอบรมสัมมนา คนเลี้ยงอยู่ได้ จระเข้ไทยอยู่รอด ทางออนไลน์เพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับสุขภาพ การจัดการฟาร์ม การพัฒนาผลิตภัณฑ์ต่างๆจากจระเข้ และกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงและส่งออกให้คนที่สนใจเข้ารับฟัง ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี นอกจากงานจัดอบรมสัมมนาคณะผู้วิจัยยังได้ศึกษาเพิ่มเติมถึงลักษณะทางจุลพยาธิของจระเข้ที่ป่วยจากการติดเชื้อคลามัยเดีย พัฒนาวิธีการเพาะเลี้ยงเชื้ออย่างมีประสิทธิภาพ และศึกษาความไวยาของเชื้อ การศึกษาทางจุลพยาธิพบว่าจระเข้ที่ติดเชื้อส่วนใหญ่จะมีลัษณะผอม ขาดสารอาหาร มีไขมันสะสมในร่างกายน้อย มีของเหลวสะสมในช่องว่างของลำตัว และเกิดภาวะบวมน้ำทั่วร่างกาย อวัยวะภายในต่างๆ อาทิ สมอง ตับ หัวใจ ลำไส้ ไต ตับอ่อน มีการอักเสบแบบมีลิมโฟไซท์ ตัวอย่างจากจระเข้ที่ถูกนำมาเพาะแยกเชื้อคลามัยเดียและจำแนกสายพันธุ์โดยอาศัยลำดับนิวคลีโอไทด์ของยีน 16S/23S rRNA และ ompA พบว่าเมื่อวิเคราะห์สายวิวัฒนาการด้วย phylogenetic tree ของลำดับกรดอะมิโนบางส่วนของ 16S/23S rRNA สามารถแบ่งเชื้อออกได้เป็น 3 กลุ่มแต่หากใช้ ompA gene จะได้ 4 กลุ่ม สำหรับการศึกษาความไวยาของเชื้อคลามัยเดียพบว่าค่า MBC/MIC ของ tetracycline, moxifloxacin และ azithromycin มีค่าเท่ากับ 33, 2 และ 4 ตามลำดับ แสดงว่า ยา tetracycline สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อคลามัยเดียได้ ในขณะที่ยา moxifloxacin และ azithromycin สามารถฆ่าเชื้อคลามัยเดียที่ใช้ในการทดสอบครั้งนี้ได้ ถึงแม้ว่าข้อมูลที่ได้ในการศึกษาครั้งนี้จะมีประโยชน์ต่อการจัดการและรักษาจระเข้ที่ป่วยจากการติดเชื้อคลามัยเดีย แต่การศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับระบบภูมิคุ้มกันของจระเข้ต่อการติดเชื้อคลามัยเดียทั้งในห้องปฏิบัติการและในสัตว์ป่วยยังมีความจำเป็นเพื่อลดการสูญเสียจากสัตว์ที่ป่วยเป็นโรคนี้คำสำคัญ จระเข้น้ำจืดพันธุ์ไทย โรคติดเชื้อคลามัยเดีย วินิจฉัย การทดสอบการไวยา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ระบาดวิทยาของโรคไข้คิวในสัตว์เคี้ยวเอื้อง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือของประเทศไทย ปี 2555-2556

ลัขณา รามริน พ.ศ. 2561

ผลการศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิและโปรโตซัวของประเทศไทย พ.ศ. 2552

ฐิติมา วงศาโรจน์ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2552

การศึกษาระบาดวิทยาและอัตราการติดเชื้อโรคสครับไทฟัสในไรอ่อนและหนูในพื้นที่แหล่งระบาดโรคของประเทศไทย

วิชัย สติมัย กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2558

การวิจัยเชิงบูรณาการของอหิวาตกโรคอุบัติใหม่ในประเทศไทย

ประสิทธิ์ ผลิตผลการพิมพ์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557

ชนิดชีวนิสัยของริ้นฝอยทรายสัตว์รังโรคและเชื้อโรคลิชมาเนียในพื้นที่เกิดอุบัติการณ์โรคลิชมาเนีย ประเทศไทย

สุวิช ธรรมปาโล กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2556

การวิเคราะห์ยีนที่ก่อความรุนแรงและการก่อโรคของเชื้อ มัยโคพลาสมา กัลลิเซพติกุม ที่แยกได้จากประเทศไทย

สมศักดิ์ ภัคภิญโญ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

โครงการการสำรวจชุมชนเพื่อศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิโรคโปรโตซัวในลำไส้ ของประชาชนคนไทยในพื้นที่ 76 จังหวัดของประเทศไทย และ ปัจจัยกำหนดการเป็นโรค ปี พ.ศ. 2557

นายแพทย์รุ่งเรือง กิจผาติ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2557

การค้นหาการอุบัติและวิวัฒนาการของไบโอทัยป์ลูกผสมและเอลทอร์แวเรียนท์ในเชื้ออหิวาต์ 01ที่แยกได้จากผู้ป่วยในประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2510 ถึง 2553

พจนีย์ ศรีมาโนชญ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2555

ความชุกของ โรคติดเชื้อหนอนพยาธิ ในพื้นที่ตําบลซําสูง จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย

พิสมัย หอมจําปา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2559

การเปรียบเทียบวิธีจีทีเอสและอาร์เอพีดีเพื่อจำแนกลักษณะสายพันธุ์ของเชื้อ มัยโคพลาสมา กัลลิเซพติกุม ของประเทศไทย

จิโรจ ศศิปรียจันทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561