การพัฒนาเครือข่ายโรงเรียนพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหว จังหวัดเชียงราย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการ การพัฒนาเครือข่ายโรงเรียนพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหว จังหวัดเชียงราย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาเครือข่ายโรงเรียนพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหว จังหวัดเชียงราย และ 2)ถอดบทเรียนผลการพัฒนาเครือข่ายโรงเรียนพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหว จังหวัดเชียงราย ทั้งนี้วัตถุประสงค์ดังกล่าวเป็นการจัดการความรู้จากผลงานวิจัยโครงการ การพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหว สำหรับโรงเรียนในพื้นที่เสี่ยงภัยแผ่นดินไหว ด้วยการจัดการความรู้ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก สกว. และมหาวิทยาลัยพะเยา ตามโครงการทุนส่งเสริมนักวิจัยรุ่นใหม่ ที่เสร็จสมบูรณ์และได้นวัตกรรมหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหวที่เป็นผลงานการปฏิบัติที่ดี 2 โรงเรียน คือ โรงเรียนแม่ลาววิทยาคม อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย และโรงเรียนชุมชนบ้านสันจำปา อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันทั้ง 2 โรงเรียนมีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับและเป็นศูนย์การเรียนรู้ เผยแพร่ให้กับโรงเรียน หน่วยงานทั้งใน และต่างประเทศเข้าศึกษาดูงาน แต่ยังไม่มีการจัดรูปแบบการขยายผล ถ่ายทอด ส่งต่อนวัตกรรมสู่โรงเรียนในพื้นที่จังหวัดเชียงรายอย่างจริงจังและหวังผลที่เป็นรูปธรรม แนวทางการพัฒนาโรงเรียน ครูด้วยการสร้างเครือข่ายโรงเรียนในพื้นที่จะทำให้เกิดการเสริมพลังระหว่างกันของครูและนักเรียนกับชุมชนท้องถิ่น ผ่านการให้คำปรึกษาการเป็น พี่เลี้ยง (Mentor)และติดตามผลอย่างต่อเนื่อง จะนำไปสู่ความเข้มแข็งของโรงเรียนและชุมชน ดังนั้นจึงมีความจำเป็นยิ่งที่ต้องขยายผลนวัตกรรมสู่โรงเรียนในพื้นที่เสี่ยงภัยจังหวัดเชียงรายแบบหวังผลให้ตื่นตัว เห็นความสำคัญ ช่วยขับเคลื่อนมีส่วนร่วมในการลดความเสี่ยงจากแผ่นดินไหวให้กับนักเรียนและชุมชน กลุ่มเป้าหมายเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เชียงราย เขต 2จำนวน 5โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนชุมชนป่าก่อดำ โรงเรียนห้วยส้านยาววิทยา โรงเรียนบ้านดอยช้าง โรงเรียนบ้านป่าบงท้าวแก่นจันทร์ และโรงเรียนบ้านวาวี ทั้งนี้เป็นโรงเรียนที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวเชียงรายปี 2557 คัดเลือกโรงเรียนเข้าร่วมโครงการโดยการเลือกแบบเจาะจง การดำเนินโครงการแบ่งเป็น 3 ระยะ ตามกระบวนการ KM โมเดลปลาทู ดังนี้ ระยะที่ 1 สร้างความตระหนัก ความรู้ และร่วมพัฒนาหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหวกับโรงเรียนพี่เลี้ยง (Knowledge Vision) เป็นกิจกรรมเผยแพร่ ขยายผลนวัตกรรมหลักสูตรภัยพิบัติท้องถิ่นแผ่นดินไหวสู่โรงเรียนเครือข่าย เสริมพลังให้โรงเรียนเครือข่าย โดยการฟังเรื่องเล่าเร้าพลัง และชมตัวอย่างการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแผ่นดินไหวจริง และให้ฝึกปฏิบัติสร้างหลักสูตรแผ่นดินไหวจากการศึกษานวัตกรรมต้นแบบเพื่อนำไปใช้ต่อที่โรงเรียน ระยะที่ 2 นิเทศ ติดตาม แลกเปลี่ยนเรียนรู้การนำหลักสูตรแผ่นดินไหวไปใช้ของโรงเรียนเครือข่าย (Knowledge Sharing) เป็นระยะที่ให้โรงเรียนเครือข่ายออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้แผ่นดินไหวตามหลักสูตร แล้วแลกเปลี่ยน นิเทศ ติดตาม เป็นพี่เลี้ยง เสริมพลังการทำงานระหว่างคณะผู้วิจัย ทีมครูโรงเรียนพี่เลีี้ยง และครูโรงเรียนเครือข่าย ระยะที่ 3แลกเปลี่ยนเรียนรู้ เผยแพร่ความรู้ และถอดบทเรียน (Knowledge Asset) เป็นระยะมุ่งให้ครูโรงเรียนเครือข่ายแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เสริมพลังกัน รวมทั้งเป็นการเผยแพร่ขยายผลการวิจัย และถอดบทเรียนค้นหาความสำเร็จ ผลงานปฏิบัติที่ดีเพื่อจัดเก็บความรู้ เผยแพร่ ขยายผลสู่วงกว้างต่อไป การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การถอดบทเรียนด้วยเทคนิค AAR และการวิเคราะห์เนื้อหาจากแบบบันทึกการเรียนรู้ของครู และนักเรียน จากเอกสารประกอบหลักสูตร นิทรรศการ ผลงานของครูและนักเรียน รวมถึงสัมภาษณ์ครู นักเรียน ผู้บริหาร และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้หลักสูตรแผ่นดินไหว