แนวทางการจัดการพื้นที่เพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหว จังหวัดเชียงราย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้แนวทางการจัดการพื้นที่เพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหวจังหวัดเชียงราย เพื่อศึกษาลักษณะโครงสร้างของการวางผังชุมชน อาคารและสิ่งปลูกสร้างนeไปสู่การเสนอรูปแบบการจัดการผังพื้นที่ของชุมชนเพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหว และลดความเสียหายจากผลกระทบ และความรุนแรงจากภัยแผ่นดินไหว และเพื่อวางแผนและจัดเตรียมพื้นที่ในการรองรับการเกิดภัยพิบัติแผ่นดินไหว ผลจากการศึกษาที่ได้รับคือข้อมูลแนวรอยเลื่อนต่างๆบนพื้นที่นำไปสู่การวิเคราะห์ความเชื่อมโยงของการอยู่อาศัย และการคาดการณ์ในแนวโน้มพื้นที่เสี่ยงภัย การเสนอแนะแนวทางการจัดการพื้นที่เพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหว การจัดเตรียมคู่มือการรับมือเมื่อเกิดแผ่นดินไหว และการจัดทำแผนที่เส้นทางการอพยพไปยังพื้นที่ศูนย์ผู้ประสบภัยที่ได้มีการจัดเตรียมไว้ ร่วมทั้งออกแบบป้ายหรือสัญลักษณ์ที่บอกเส้นทางต่าง ๆ เพื่อลดความเสียหายจากผลกระทบ และความรุนแรงจากภัยแผ่นดินไหว โดยมุ่งหวังว่าจะเป็นประโยชน์ในการประยุกต์ใช้พิจารณาการจัดการวางผังพื้นที่ของชุมชนเพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหวในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงของรอยเลื่อนแม่จันได้ การศึกษาครั้งนี้จึงกำหนดกรอบการเก็บตัวอย่างตามอำเภอพาน และอำเภอแม่ลาว ด้วยการใช้จำนวนครัวเรือนที่ได้รับความเสียหายจากภัยพิบัติแผ่นดินไหว โดยทำการกำหนดชุมชนตัวอย่างให้กระจายตัว และครอบคลุมในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติแผ่นดินไหว ได้แก่ ตำบลทรายขาว อำเภอพาน ตำบลดงมะดะ และ ตำบลป่าก่อดำ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย จากผลการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดนำไปสู่การกำหนด และเตรียมพื้นที่ปลอดภัย (Safety Areas) ได้แก่ พื้นปลอดภัยที่เป็นสถานที่หลบภัยฉุกเฉย (Emergency Evacuation Space) พักพิงฉุกเฉิน (Emergency Living Space) โดยทั้งนี้อาจเป็นสถานที่เดียวกัน และสถานที่พักพิงชั่วคราว (Temporary Living Space) ได้อย่างเหมาะสม และเมื่อพิจารณาพื้นที่ปลอดภัย วิเคราะห์ถึงเส้นทางอพยพ (Evacuation Routes) โดยได้นำหลักการพิจารณาเส้นทางอพยพของ Chih-Hsiang Huang และ I-Chen Wu ซึ่งได้วิเคราะห์จาก 2 ปัจจัยหลัก ได้แก่ พฤติกรรมของมนุษย์และลักษณะกายภาพของเส้นทาง นอกจากนี้ยังได้ยังมีข้อข้อสังเกตที่ได้จากการวิจัย และเสนอแนะเพื่อเป็นประโยชน์ในการศึกษาต่อในหัวข้อที่เกี่ยวข้อง และการปรับประยุกต์ใช้ และอ้างอิงในการวางผังพื้นที่ของชุมชนเพื่อรองรับภัยพิบัติแผ่นดินไหวให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่การศึกษาหรือพื้นที่สภาพแวดล้อม อื่นที่มีความใกล้เคียงกับพื้นที่ศึกษา