การใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อช่วยสร้างพื้นที่ทำงานร่วมบนฐานทุนทางสังคม ของชุมชนโดยรอบพื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการ และวิเคราะห์ศักยภาพของชุมชนในการสร้างพื้นที่ทำงานร่วม ในบริเวณพื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า ผ่านกระบวนการคิดเชิงออกแบบ กลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มผู้นำ กลุ่มผู้สูงอายุ, กลุ่มผู้ประกอบการท้องถิ่น และกลุ่มเยาวชน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง Purposive Sampling และ แบบลูกโซ่ Snowball Sampling ในส่วนของการตอบแบบสอบถาม ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) จำนวน 200 คน ที่อยู่ในพื้นที่ตำบลโป่งแยง ทั้งนี้คณะผู้วิจัยได้ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Method Research) ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณคือแบบสอบถาม (Questionnaire) วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม โดยใช้ความถี่ (Frequency) และร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพคือการสนทนากลุ่ม (Focus Group) และการวิเคราะห์ข้อมูลโดยเนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า จากการใช้แบบสอบถาม ผู้ตอบแบบสอบถามมีความต้องการในด้านสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นอันดับแรก และด้านจุดประสงค์การใช้งานรองลงมา สอดคล้องกับผลจากการใช้แบบสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่ม ที่ความต้องการเกี่ยวกับการสร้างพื้นที่การทำงานร่วมของชุมชนในตำบลโป่งแยงแตกต่างจาก Co-Working Space ที่มีอยู่โดยทั่วไป คือ ชุมชนต้องการให้สถานที่ทำงานร่วมเป็นพื้นที่ที่ทุกคนเข้าถึงได้ โดยเป็นที่ของส่วนกลางของชุมชน โดยที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย หรือใช้จ่ายน้อย และจุดประสงค์หลักของการใช้สถานที่นี้ต้องการให้เป็นพื้นที่รวมตัวในการทำกิจกรรม การค้าขายสินค้าชุมชน และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างคนแต่ละกลุ่มในชุมชน และมีความคิดเห็นที่คล้ายคลึงกันว่าสถานที่ที่เหมาะจะเป็นพื้นที่ทำงานร่วมคือ บริเวณในองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแยงด้านการให้ความรู้ และสร้างความตระหนักเกี่ยวกับทุนทางสังคมของพื้นที่สงวนชีวมณฑล แม่สา-คอกม้า ทำให้คนในชุมชนได้ตระหนักถึงความสำคัญ รับรู้ศักยภาพ และใช้ประโยชน์จากการเป็นพื้นที่ที่อยู่ในสถานที่ที่มีความสำคัญระดับโลกได้เพิ่มมากขึ้น ช่วยกระตุ้นทำให้มีบทบาทในการอนุรักษ์พื้นที่ และใช้ประโยชน์จากพื้นที่อย่างเห็นคุณค่ามากขึ้นคำสำคัญ: พื้นที่ทำงานร่วม, ฐานทุนทางสังคม, พื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า, กระบวนการคิดเชิงออกแบบ