การพัฒนาต้นแบบผู้นำชุมชนอัจฉริยะ ในพื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
พื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า เป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน องค์กร หน่วยงานต่างๆที่มีความสำคัญระดับโลก งานวิจัยเรื่อง การพัฒนาต้นแบบผู้นำอัจฉริยะในพื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า มีจุดประสงค์เพื่อศึกษา วิเคราะห์ศักยภาพ และพัฒนาศักยภาพของผู้นำชุมชนโดยรอบพื้นที่ฯ ผ่านการใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ มีกลุ่มประชากรคือ กลุ่มผู้นำประเภทที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการในพื้นที่ตำบลโป่งแยง อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ จำนวน 40 คนโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และ แบบลูกโซ่ รูปแบบการวิจัยใช้แบบผสานวิธี โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และแบบสังเกตในการเก็บข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) ประกอบด้วยความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และทดสอบสมมติด้วย Independent Sample T-test, One-Way ANOVA และการวิเคราะห์เนื้อหา พบว่า ผู้นำในพื้นที่ส่วนใหญ่รู้จักต้นทุนทางสังคม และสามารถใช้ทรัพยากรในพื้นที่ของตนได้ค่อนข้างดี ส่วนใหญ่รู้จักพื้นที่สงวนชีวมณฑล แต่ไม่ทราบว่าพื้นที่ของตนตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีความสำคัญระดับโลก ทำให้ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่าที่ควรและขาดการเชื่อมโยงนโยบายของชุมชนกับพื้นที่สงวนชีวมณฑล ทั้งนี้ผลวิเคราะห์จากการใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบพบว่า กลุ่มผู้นำในชุมชนมีความต้องการพัฒนาในเรื่องของ 1) เทคโนโลยีการสื่อสารและ 2)การขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชน ทำให้เกิดการออกแบบกิจกรรมต้นแบบขึ้นร่วมกัน หลังเข้ารับการอบรมเชิงปฏิบัติการพบว่า กลุ่มผู้นำชุมชน มีค่าเฉลี่ย ความรู้ ความเข้าใจทั้งในด้านของประสิทธิภาพในการสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยีเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนสูงขึ้น ผลด้านการทดสอบสมมติฐานพบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารของผู้นำได้แก่ เพศ และประเภทของผู้นำ ส่วนอายุ มีผลต่อการใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสาร แต่ไม่มีผลต่อประสิทธิภาพในการสื่อสาร และระดับการศึกษา ไม่มีผลต่อทั้ง 2 ด้าน ผลกระทบจากงานวิจัยคือ พื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า และองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแยง ได้นำผลที่ได้จากโครงการไปปรับเข้ากับนโยบายที่จะใช้พัฒนาผู้นำในชุมชนและโครงการของพื้นที่ ตามกลยุทธ์และยุทธศาสตร์ที่วางไว้ขององค์กร คำสำคัญ: พื้นที่สงวนชีวมณฑลแม่สา-คอกม้า, ผู้นำชุมชน, ผู้นำต้นแบบอัจฉริยะ, กระบวนการคิดเชิงออกแบบ