การสร้างหลักสูตรฝึกอบรมอารมณ์นักศึกษาครูของมมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยโดยใช้หลักสมถะวิปัสสนากรรมฐานทางพระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสำหรับพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาครูโดยใช้หลักสมถะและวิปัสสนากรรมฐานทางพระพุทธศาสนา และเพื่อประเมินประสิทธิผลของหลักสูตรฝึกอบรมสำหรับพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาครู เป็นงานวิจัยทดลองและพัฒนา แบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสำหรับพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาครู กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องและความเหมาะสมของหลักสูตร และนักศึกษาครู จำนวน 15 คน เพื่อทดองใช้หลักสูตร จำนวน 6 ชั่วโมง และระยะที่ 2 ศึกษาประสิทธิผลของหลักสูตรฝึกอบรมสำหรับพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาครู กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาครู จำนวน 40 คน ดำเนินการในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 36 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดเชาว์อารมณ์ มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .917 และสอบสอบถามความพึงพอใจ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .917 สถิติที่ใช้ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test dependent และ สัมประสิทธิสหสัมพันธ์แบบสแปร์แมน โดยกำหนดการทดสอบนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัย พบว่า ในระดับที่ 1 การพัฒนาหลักสูตรประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ สภาพปัญหาและความจำเป็น จุดหมาย เนื้อหา แนวทางการฝึกอบรม สื่อประกอบ และ การวัดและประเมินผล ในภาพรวมหลักสูตรมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และมีความสอดคล้องกัน หลักสูตรสามารถพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาสูงกว่าก่อนฝึกอบรม มีความพึงพอใจต่อหลักสูตรอยู่ในระดับมาก และระยะที่ 2 การศึกษาประสิทธิผลของหลักสูตร พบว่า หลักสูตรสามารถพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาได้สูงขึ้น กล่าวคือ ในภาพรวมก่อนฝึกอบรมมีเชาว์อารมณ์ เท่ากับ ร้อยละ 71.80 และหลังฝึกอบรมเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 80.80 โดยเชาว์อารมณ์ด้านการตระหนักรู้ตนเอง การควบคุมตนเอง และแรงจูงใจในตนเองมีค่าเฉลี่ยแตกแตกต่างกัน และนักศึกษาครูมีความพึงพอใจต่อหลักสูตรอยู่ในระดับมาก

คำสำคัญ