การประเมินธาตุอาหารในดิน ปริมาณน้ำผิวดิน และความชื้นในดิน จากการเปลี่ยนแปลงปริมาณน้้าฝน บริเวณศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยทรายจังหวัดเพชรบุรี โดยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) และแบบจำลองพลวัตรของดินและน้้า(SWAT MODEL)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การประเมินธาตุอาหารในดิน ปริมาณน้ำผิวดิน และความชื้นในดิน จากการเปลี่ยนแปลงปริมาณน้ำฝน บริเวณศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยทรายจังหวัดเพชรบุรี โดยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) และแบบจำลองพลวัตรของดินและน้ำ (SWAT MODEL) มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินปริมาณธาตุอาหารในดิน และปริมาณน้ำผิวดิน จากการเปลี่ยนแปลงปริมาณน้ำฝน ในช่วงระยะเวลาที่ศึกษา (ปี 2544 – 2566) พบว่า ปริมาณน้ำท่ารวมทั้งหมดเท่ากับ 210,734,893.20 ลูกบาศก์เมตร โดย ปี 2549 มีปริมาณน้ำท่ามากที่สุด 12,036,177.15 ลูกบาศก์เมตร และน้อยที่สุดในปี 2557 เท่ากับ 5,451,736.50 ลูกบาศก์เมตร ปริมาณน้ำผิวดินที่ไหลลงระบบลำน้ำ พบว่ามีปริมาณน้ำผิวดินรวมทั้งหมด 1,269,339.15 ลูกบาศก์เมตร โดย ปี 2552 มีปริมาณน้ำผิวดินมากที่สุด 94,278.15 ลูกบาศก์เมตร และน้อยที่สุดในปี 2556 โดยมีปริมาณน้ำผิวดินเท่ากับ 13,663.50 ลูกบาศก์เมตร สำหรับปริมาณน้ำในดิน พบว่า ปริมาณน้ำในดินรวมทั้งหมดเท่ากับ 32,654,398.65 ลูกบาศก์เมตร โดย ปี 2552 มีปริมาณน้ำในดินมากที่สุดเท่ากับ 4,081,287.45 ลูกบาศก์เมตร และน้อยที่สุดในปี 2556 เท่ากับ 180,358.20 ลูกบาศก์เมตร ปริมาณ NO3 ที่ถูกชะพาโดยน้ำผิวดิน พบว่า ปี 2545 มีปริมาณ NO3 ที่ถูกชะพามากที่สุด 3,006 กิโลกรัม และน้อยที่สุดเท่ากันในปี 2549 และ 2565 เท่ากับ 137 กิโลกรัม ด้านปริมาณ N Organic ที่ถูกชะพาโดยน้ำผิวดิน พบว่า ปี 2552 มีปริมาณ N Organic ที่ถูกชะพามากที่สุด 3,962 กิโลกรัม และน้อยที่สุดในปี 2544 เท่ากับ 410 กิโลกรัม และปริมาณ P Organic ที่ถูกชะพาโดยน้ำผิวดิน พบว่า ปี 2552 มีปริมาณ P Organic ที่ถูกชะพามากที่สุด 410 กิโลกรัม และน้อยที่สุดในปี 2557 ถึง ปี 2561 ปีละ 137 กิโลกรัม