กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การทดลองประสิทธิภาพของน้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูนและใบแสงจันทร์โดยใช้สารเร่งพด.7 ในการป้องกันกำจัดหอยเชอรี่ในนาข้าวชลประทาน มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของน้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูนและใบแสงจันทร์ที่ผลิตโดยใช้สารเร่ง พด.7 และอัตราการใช้ที่เหมาะสมในการป้องกันกำจัดหอยเชอรี่ในนาข้าวชลประทาน ทำการทดลองในพื้นที่หมู่ที่ 3 ตำบลพลายชุมพล อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ระหว่างเดือนตุลาคม 2553 ถึงเดือนกันยายน 2555 โดยวางแผนการทดลองแบบ Randomized Complete Block (RCB) จำนวน 3 ซ้ำ มีตำรับการทดลอง 8 ตำรับ คือ ตำรับที่ 1 ไม่ใส่น้ำหมักสมุนไพร ตำรับที่ 2 วิธีเกษตรกร (สารเคมีอะบาเม็กตินชนิดน้ำใส อัตรา 5 ซีซี : น้ำ 20 ลิตร) ตำรับที่ 3 น้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูน อัตราเจือจาง 1 : 10 ตำรับที่ 4 น้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูน อัตราเจือจาง 1 : 50 ตำรับที่ 5 น้ำหมักสมุนไพรจากใบแสงจันทร์ อัตราเจือจาง 1 : 10 ตำรับที่ 6 น้ำหมักสมุนไพรจากใบแสงจันทร์ อัตราเจือจาง 1 : 50 ตำรับที่ 7 น้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูน + น้ำหมักสมุนไพรจากใบแสงจันทร์ อัตราเจือจาง 1 : 10 และตำรับที่ 8 น้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูน + น้ำหมักสมุนไพรจากใบแสงจันทร์ อัตราเจือจาง 1 : 50 ผลการศึกษาพบว่า วิธีเกษตรกรโดยใช้สารเคมีอะบาเม็กตินชนิดน้ำใส อัตรา 5 ซีซี : น้ำ 20 ลิตร และการฉีดพ่นน้ำหมักสมุนไพรจากฝักคูน + น้ำหมักสมุนไพรจากใบแสงจันทร์ อัตราเจือจาง 1 : 10 มีประสิทธิภาพทำให้หอยเชอรี่ตายมากที่สุด ไม่พบต้นข้าวที่ถูกหอยเชอรี่กิน และทำให้ได้ผลผลิตข้าวสูงที่สุด ส่วนความสูงของข้าว จำนวนรวงต่อกอ จำนวนเมล็ดดีต่อรวง และน้ำหนัก 100 เมล็ด ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ สำหรับผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตอื่นและต้นข้าวพบว่า วิธีเกษตรกร พบหอยชนิดอื่นตายในกระถางทดลอง และมีคราบน้ำมันบนผิวน้ำ แต่ไม่มีผลกระทบต่อต้นข้าว ส่วนการใช้น้ำหมักสมุนไพร ไม่มีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและการให้ผลผลิตของข้าว