การพัฒนาสมรรถนะทางการสอนและสมรรถนะทางภาษาของผู้สอนภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพการพัฒนาสมรรถนะทางภาษาของผู้สอนภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษา 2) ศึกษาสภาพการพัฒนาสมรรถนะทางการสอนภาษาอังกฤษของผู้สอนภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษา 3) ศึกษาสภาพปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาตนเองด้านสมรรถนะทางภาษาและสมรรถนะทางการสอนของผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษาและ 4) ศึกษาความต้องการในการพัฒนาตนเองด้านสมรรถนะทางภาษาและสมรรถนะทางการสอนของผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษา โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยนี้คืออาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษาจำนวน 33 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามการพัฒนาสมรรถนะทางภาษาและสมรรถนะทางการสอนภาษาอังกฤษที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. การพัฒนาสมรรถนะทางการสอน พบว่าอาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่ (ร้อยละ 80.77) ไม่เคย เข้ารับการพัฒนาสมรรถนะทางด้านการสอน 2. การพัฒนาสมรรถนะด้านภาษาในระยะ 2 ปีที่ผ่านมาพบว่าอาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่ (ร้อยละ 72.92) ไม่เคยเข้ารับการทดสอบภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาสมรรถนะทางทางภาษาของตนเองเลย และ ระดับความถี่ในการทำกิจกรรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะทางภาษาของอาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษในสถาบันการพลศึกษาในรอบ 1 ปีที่ผ่านมาพบว่า มีกิจกรรมที่มีความถี่ในการดำเนินการในระดับเป็นประจำเพียง 2 กิจกรรม มีกิจกรรมที่มีการปฏิบัติบ่อยครั้ง 6 กิจกรรม และการปฏิบัติแบบนานๆ ครั้ง 9 กิจกรรม และมี 2 กิจกรรมที่ไม่มีการปฏิบัติเลย 3. ปัญหาในการพัฒนาสมรรถนะทางการสอน ได้แก่ สื่อ อุปกรณ์ มีไม่เพียงพอ และไม่ทันสมัยส่วนปัญหาในการพัฒนาสมรรถนะทางภาษาส่วนใหญ่มีปัญหาเกี่ยวกับการที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้พบปะกับชาวต่างชาติหรือเจ้าของภาษา 4. ความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะทางการสอนภาษาอังกฤษ ผู้สอนส่วนใหญ่มีความ ต้องการด้านการอบรมการสอน/ทักษะการสอน/เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษและ ความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะทางภาษาได้แก่ การอบรม ประชุมสัมมนาเกี่ยวกับภาษาอังกฤษ เช่น การพัฒนาทักษะการสอน การฟัง-การพูดกับเจ้าของภาษาโดยตรง