Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การพัฒนาการขนส่งมวลชนด้วยระบบรางในประเทศไทย

ปิติ จันทรุไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ รายงานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเลือกรูปแบบการเดินทางระหว่างจังหวัดของผู้โดยสารระบบสาธารณะ และผู้เดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคล เพื่อวิเคราะห์การแข่งขันระหว่างการเดินทางด้วยระบบรางและสายการบินต้นทุนต่ำ และเพื่อวิเคราะห์ค่าความเต็มใจที่จะจ่ายสำหรับค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดนครศรีธรรมราช และอำเภอหาดใหญ่ ถูกเลือกเป็นพื้นที่สำรวจต้นทางโดยมีปลายทางที่กรุงเทพฯ เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีศักยภาพทางด้านเศรษฐกิจเพราะมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (Gross Provincial Products: GPP) และขนาดประชากรสูงที่สุดสามอันดับแรกในภาคใต้ และเป็นจังหวัดที่อยู่บนเส้นทางของรถไฟความเร็วสูง ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างระยะทางกับเวลาในการเดินทางพบว่า การเดินทางโดยรถไฟจะใช้ระยะเวลานานที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับการเดินทางโดยรูปแบบอื่นๆ รถโดยสารและรถไฟมีประสิทธิภาพในการเดินทางมากกว่าเครื่องบินในระยะทางสั้นๆประมาณ 100 กม. ในขณะที่รถยนต์ส่วนบุคคลจะได้เปรียบเครื่องบินที่ระยะทางไม่เกิน 250 กม.จากจุดเริ่มต้น และมีช่องว่างการให้บริการระหว่างเครื่องบินกับรูปแบบการเดินทางอื่นๆ มีขนาดแตกต่างอย่างชัดเจน ผลการศึกษาพฤติกรรมผู้เดินทางระหว่างสุราษฎร์ธานี-กรุงเทพฯ พบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถไฟ ได้แก่ ระดับการศึกษา รายได้ครัวเรือน จำนวนสมาชิกในครัวเรือน และความสะดวกสบายของยานพาหนะ ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัด ได้แก่ อาชีพ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) จำนวนรถยนต์ในครัวเรือน ระยะเวลาในการเดินทาง ความเร็วในการเดินทาง และความสะดวกสบายในการเดินทาง ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยเครื่องบิน ได้แก่ อาชีพ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) จำนวนสมาชิกในครัวเรือนที่ทำงานแล้ว ราคาค่าโดยสารต่อรายได้ครัวเรือน และความประหยัดในการเดินทาง และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อาชีพ 2 (ข้าราชการ) อาชีพ 7 (เจ้าของกิจการ) ผลการศึกษาพฤติกรรมผู้เดินทางระหว่างนครศรีธรรมราช-กรุงเทพฯ พบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถไฟ ได้แก่ สถานภาพ อาชีพที่ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) อาชีพที่ 3 (ลูกจ้าง) อาชีพที่ 7 (เจ้าของกิจการ) และจำนวนผู้ร่วมเดินทางปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัด ได้แก่ อาชีพ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) อาชีพ 2 (ข้าราชการ) อาชีพ 3 (ลูกจ้าง) อาชีพ 4 (เจ้าของกิจการ) ระดับการศึกษา ความถี่ในการเดินทาง จำนวนผู้ร่วมเดินทาง ความปลอดภัยในการเดินทาง และความสะดวกสบายในการเดินทาง ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยเครื่องบิน ได้แก่ อาชีพ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) อาชีพ 3 (ลูกจ้าง) อาชีพ 4 (เจ้าของกิจการ) และความเร็วในการเดินทาง และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อาชีพ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) อาชีพ 2 (ข้าราชการ) ระดับการศึกษา ความถี่ในการเดินทาง และความปลอดภัยในการเดินทาง ผลการศึกษาพฤติกรรมผู้เดินทางระหว่างหาดใหญ่-กรุงเทพฯ พบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถไฟ ได้แก่ อาชีพที่ 1 (นักเรียน/นักศึกษา) อาชีพที่ 2 (ข้าราชการ) อาชีพที่ 7 (เจ้าของกิจการ) และจำนวนผู้ร่วมเดินทาง แบบจำลองรูปแบบการเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัดและเครื่องบินพบว่าแบบจำลองดังกล่าวนี้ยอมรับสมมติฐานหลัก (Null Hypothesis) หมายความว่า ตัวแปรอิสระในแบบจำลองไม่มีความสัมพันธ์กับตัวแปรตาม และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกเดินทางของผู้ตอบแบบสอบถามที่เลือกเดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ ระดับการศึกษา จำนวนรถยนต์ในครัวเรือน ความเร็วในการเดินทาง ความปลอดภัยในการเดินทาง และความสะดวกสบายในการเดินทาง ผลการศึกษาแบบจำลองพบว่าปัจจัยที่สำคัญในการแข่งขันการเลือกรูปแบบการเดินทางระหว่างสายการบินต้นทุนต่ำ – รถไฟรางคู่ และสายการบินต้นทุนต่ำ – รถไฟความเร็วสูง ได้แก่ ราคาค่าโดยสาร รายได้ครัวเรือน จำนวนสมาชิกในครัวเรือน จำนวนสมาชิกในครัวเรือนที่มีงานทำ วัตถุประสงค์ในการเดินทาง จำนวนผู้ร่วมเดินทางในแต่ละครั้ง และจำนวนรถยนต์ในครัวเรือน ผลการศึกษาความเต็มใจที่จะจ่ายค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูงพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในความพึงพอใจความเต็มใจที่จะจ่ายค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูง ได้แก่ ระดับการศึกษา รายได้ครัวเรือน วัตถุประสงค์ในการเดินทาง และ ราคาค่าโดยสารเบื้องต้น ค่าความยืดหยุ่นของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกความเต็มใจที่จะจ่ายค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูง พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุดได้แก่ ระดับรายได้ครัวเรือน และผลจากการวิเคราะห์จะได้ว่าราคาเฉลี่ยความเต็มใจที่จะจ่ายค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูงมีค่าเท่ากับ 1, 337 บาท หรือเท่ากับ 1.37 บาท/กม. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายของการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนทางรางได้แก่ รัฐบาลควรให้ความสำคัญในการก่อสร้างรถไฟรางคู่เป็นอันดับแรก รัฐบาลควรสนับสนุนให้ผู้ประกอบการรถโดยสารให้บริการในระยะทางไม่เกิน 300 กม. หรือขับขี่ต่อเนื่องไม่เกิน 4 ชั่วโมง ภาครัฐและหน่วยงานท้องถิ่นควรเร่งดำเนินการจัดให้มีระบบขนส่งต่อเนื่องที่มีประสิทธิภาพเพื่อเชื่อมต่อการเดินทางจากสถานีเข้าสู่ตัวเมือง และรัฐบาลต้องพิจารณาการกำหนดราคาค่าโดยสารรถไฟความเร็วสูงอย่างระมัดระวัง

คำสำคัญ

รถไฟความเร็วสูงระบบรางHigh Speed Rail (HSR)Intercity Transport SystemRail Systemระบบขนส่งระหว่างเมือง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาทบทวนโครงการและงานวิจัยด้านโครงสร้างพื้นฐานการขนส่งและการจัดการจราจรในจังหวัดสงขลา

พิชัย ธานีรณานนท์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557

การศึกษาความเป็นไปได้ของการเลือกใช้ระบบขนส่งสาธารณะ : กรณีศึกษาการเชื่อมต่อระหว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษกับสถานีขนส่งผู้โดยสาร

โชติรส นพพลกรัง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2559

การศึกษาแนวทางส่งเสริมการขนส่งทางรถไฟของประเทศไทย ด้วยการวิเคราะห์โครงข่ายและการวิเคราะห์จตุภาค

คมกริช วงศ์แข มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2561

การศึกษา การขนส่งทางโลจิสติกส์ โดยใช้กระบวนการทางเทคโนโลยีสารสนเทศ ระหว่างเส้นทาง กรุงเทพฯ เชียงของ ลาว จีน ด้าน สังคม เศรษฐกิจ การท่องเที่ยว กรณีศึกษา เขตพื้นที่ อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย

สำราญ ไชยคำวัง มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2559

ประสิทธิภาพของระบบขนส่งสาธารณะในเขตเมืองเพื่อรองรับระบบรถไฟรางคู่ จังหวัดนครราชสีมา

ศุภรัชญา จงอุตส่าห์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวโดยรถไฟเส้นทางกรุงเทพถึงนครราชสีมาเพื่อเพิ่มคุณค่าและมูลค่าทางการท่องเที่ยวของเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมอีสานใต้และเพื่อรองรับการพัฒนาการคมนาคมขนส่งทางรางประเทศไทย

ณัฏฐินี ทองดี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2562

การศึกษาความต้องการใช้บริการขนส่งรถโดยสารสาธารณะของประชาชนในอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม

ศศิวิมล ว่องวิไล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2562

แบบจำลองสภาพจราจรระบบขนส่งสาธารณะ: กรณีศึกษาเมืองภูเก็ต

พัชราภรณ์ ยอดสุรางค์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562

แบบจําลองสภาพจราจรระบบขนส่งสาธารณะ: กรณีศึกษาเมืองภูเก็ต

พัชราภรณ์ ยอดสุรางค์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2561

การพัฒนาระบบเดินรถไฟฟ้ารางเบาและรางเดี่ยวโดยการประยุกต์ใช้แบบจำลองสภาพการจราจรในเขตเทศบาลนครแหลมฉบังและพื้นที่ใกล้เคียง

ศักรธร บุญทวียุวัฒน์ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563