การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ การวิจัยเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษา มหาวิทยาลัยในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างรูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมี จิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย 2) หาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย แบบแผนการทดลอง เป็นวิธีการวิจัยแบบ randomized control group pretest-posttest design ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตร์บัณฑิต (หลักสูตร 5 ปี) ชั้นปีที่ 4 สถาบันการพลศึกษา ปีการศึกษา 2558 จำนวน 4 ห้องเรียน รวม 217 คน กลุ่มตัวอย่างการวิจัย เป็นนักศึกษา โดยการสุ่มแบบ cluster random sampling ได้ 2 ห้องเรียน และสุ่มอีกรอบ เพี่อให้ได้กลุ่มทดลอง 1 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบวัดพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะ 2) แบบบันทึกพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะ ผลการวิจัย สรุปได้ ดังนี้ 1. รูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย ประกอบด้วยกระบวนการ 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1) ระยะเส้นฐาน เป็นกิจกรรมแรกพบ สำรวจพฤติกรรมที่ต้องการพัฒนา และวัดพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะ 9 องค์ประกอบ 2) ระยะทดลอง จัดเป็นกิจกรรม 2 ระยะ คือ 2.1) การอบรมเชิงปฏิบัติการแบบเข้ม 3 วัน 2.2) เข้าร่วมกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะ รายสัปดาห์ รวม 3 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 1 ครั้งๆ ละ 3 ชั่วโมง เป็นเวลา 9 ชั่วโมง สัปดาห์ที่ 3 ทำแบบประเมินพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะ 3) ระยะติดตามผล เป็นระยะการติดตามผลการสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษาหลังการทดลอง 2 สัปดาห์ นักศึกษาตอบแบบประเมินพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะ ใน สัปดาห์ที่ 2 หลังการทดลอง 2. ผลการหาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดกิจกรรมสร้างเสริมการมีจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย 2.1 หลังการเข้าร่วมกิจกรรม นักศึกษากลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะมากกว่าในระยะเส้นฐาน(ก่อนการทดลอง) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิตที่ระดับ .05 2.2 หลังการทดลอง นักศึกษากลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิตที่ระดับ .05 2.3 นักศึกษากลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการมีจิตสาธารณะในภาพรวม ในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลไม่แตกต่างกัน