การพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี เพื่อเตรียมความพร้อมสู่ประชาคมอาเซียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับศักยภาพของแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี จาแนกตามหมู่ของอุตสาหกรรมการผลิต 3) เพื่อศึกษาระดับความต้องการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี 4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการพัฒนาศักยภาพกับระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี 5) เพื่อหาแนวทางการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี การวิจัยครั้งนี้เป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรเป็นแรงงานจากภาคอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนและแผ่นวงจรอิเล็กทรอนิกส์และการผลิตผลิตภัณฑ์พลาสติก จานวน 22,065 คน ได้กลุ่มตัวอย่าง 394 คน โดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ การเก็บข้อมูลในเชิงปริมาณใช้แบบสอบถาม ส่วนเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง เพื่อหาแนวทางการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้บริหารงานด้านทรัพยากรมนุษย์หรือส่วนงานพัฒนาบุคลากรขององค์การ ทั้งจากการผลิตชิ้นส่วนและแผ่นวงจรอิเล็กทรอนิกส์และผลิตภัณฑ์พลาสติก จานวน 20 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson Correlation) ที่ระดับนัยสาคัญทางสถิติ 0.05 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผลการวิเคราะห์ระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2. ผลการเปรียบเทียบระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี จาแนกตามหมู่ของอุตสาหกรรมการผลิต พบว่า ศักยภาพแรงงานการผลิตชิ้นส่วนและแผ่นวงจรอิเล็กทรอนิกส์มีระดับศักยภาพแตกต่างจากแรงงานการผลิตผลิตภัณฑ์พลาสติก 3. ผลการวิเคราะห์ระดับความต้องการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ระดับความต้องการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตอยู่ในระดับมากทุกด้าน 4. ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการพัฒนาศักยภาพแรงงานกับระดับศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ความต้องการพัฒนาศักยภาพแรงงานมีความสัมพันธ์กับระดับศักยภาพแรงงานในทางบวก 5. ผลการศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานี พบว่า อุตสาหกรรมการผลิตในจังหวัดปทุมธานีส่วนใหญ่จะเน้นการพัฒนาบุคลากรตามตาแหน่งงานและพัฒนาเป็นรายบุคคล เพื่อเพิ่มศักยภาพด้านการปฏิบัติงานให้สูงขึ้นและไม่มีการจัดทาแผนพัฒนาบุคลากรที่ชัดเจน ส่วนรูปแบบของการพัฒนาบุคลากรในองค์การมีทั้งการฝึกอบรมในงาน (On-the-Job Training : OJT) และการฝึกอบรมนอกงาน (Off-the-Job Training : Off-JT) แต่เน้นการฝึกอบรมในงานและภายในองค์การ (In-house Training) มากกว่าจะส่งไปฝึกอบรมนอกองค์การเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ในระยะเริ่มต้นของการเข้าทางานใหม่ๆ จะใช้การสอนงาน (Coaching) เป็นหลัก แต่หากเป็นการฝึกอบรมที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มทักษะด้านเทคนิคในการทางานจะใช้การฝึกอบรมในองค์การ และวิทยากรมักจะเป็นหัวหน้างานหรือวิศวกร การฝึกอบรมด้านเทคนิค เช่น การฝึกให้พนักงานใช้คอมพิวเตอร์ในการควบคุมเครื่องจักร องค์การเปลี่ยนเทคโนโลยี เป็นต้น ส่วนการฝึกอบรมนอกองค์การจะใช้ในกรณีที่องค์การมีทรัพยากรไม่เพียงพอ หรือไม่มีวิทยากรที่เหมาะสมสาหรับการฝึกอบรม หรือกรณีที่ผู้ประกอบการเล็งเห็นว่าจะเสียค่าใช้จ่ายน้อยกว่าหากส่งไปฝึกอบรมภายนอก เป็นต้น แนวโน้มที่สถานประกอบการส่วนใหญ่เล็งเห็นว่าควรจะนามาใช้เพื่อพัฒนาบุคลากรของตนในอนาคตคือ การฝึกอบรมผ่านเว็บไซด์ เพราะพนักงานส่วนใหญ่มีความสามารถในการใช้คอมพิวเตอร์ และในปัจจุบันสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้ง่าย ซึ่งผู้ประกอบการเห็นว่าจะนามาใช้สาหรับบางหลักสูตรที่เหมาะสาหรับการฝึกอบรมที่เน้นการบรรยายเป็นหลัก

คำสำคัญ