รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2563
แนวทางการพัฒนาสังคมรากหญ้า เศรษฐกิจฐานราก ด้วยนวัตวิถีอีสานบูรณาการมีส่วนร่วมประชารัฐประจำแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมลุ่มน้ำโขงตอนกลางและตอนบน ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ค้นหา วิเคราะห์และออกแบบแนวทางการพัฒนาสังคมรากหญ้าและเศรษฐกิจฐานรากด้วยการนำวิธีนวัตวิถีอีสานมาบูรณาการให้กับประชาชนที่อาศัยอยู่ในแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรมลุ่มน้ำโขงตอนกลางและตอนบน 2) ค้นหาและออกแบบผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาอันเป็นเอกลักษณ์ประจำถิ่นแต่ละอำเภอในจังหวัดอุดรธานี สู่สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ และ 3) พัฒนารูปแบบการบูรณาการมีส่วนร่วมของประชาชนและประชารัฐ ในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวนวัตวิถีวัฒนธรรม เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวนรวมทั้งสิ้น 90 คน โดยใช้เครื่องมือการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลหลัก (Key Informants) และการจัดสนทนากลุ่มเพื่อรับฟังความคิดเห็นจากตัวแทนภาคประชาชน ภาครัฐ และภาคเอกชน ผลที่ได้จากการศึกษามีดังนี้ แนวทางการพัฒนาสังคมรากหญ้าและเศรษฐกิจฐานรากด้วยการบูรณาการกับวิธีนวัตวิถีอีสาน คือ จะต้องมุ่งเน้นและตระหนักถึงความสุขของชาวบ้านซึ่งเป็นผู้ที่ซึ่งได้รับผลจากการพัฒนานั้นเป็นสำคัญ สำหรับในมิติของการท่องเที่ยว การพัฒนาจะต้องคงไว้ซึ่งหลักคิดความสมดุลระหว่างวิถีชีวิตกับการพัฒนาการท่องเที่ยว คือต้องคงไว้ซึ่งรากเหง้าเดิมของชาวบ้าน การท่องเที่ยวจะต้องนำมาซึ่งความอยู่ดีมีสุขของชุมชนท้องถิ่นจากรายได้และผลตอบแทนอื่นๆจากกิจกรรมการท่องเที่ยวชุมชนโดยเป็นไปอย่างสร้างสรรค์ ผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาอันเป็นเอกลักษณ์ประจำถิ่น จำนวน 20 ผลิตภัณฑ์ ออกแบบจากภูมิปัญญา ทุนสังคม วัฒนธรรม และทุนทรัพยากรท้องถิ่น ที่สามารถบ่งบอกถึงแหล่งภูมิศาสตร์อันเป็นแหล่งกำเนิดหรือแหล่งผลิตของสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชน การบูรณาการมีส่วนร่วมของประชาชนและประชารัฐ โดยนำเอาหลักคิดการประสานพลังประชารัฐบูรณาการเข้ากับหลักคิดการพัฒนาเศรษฐกิจสังคมที่ยั่งยืน คือ 5 ภาคส่วนพลังประชารัฐได้ร่วมกันคิด ร่วมกันวางแผน ร่วมกันทำ ร่วมกันติดตาม ตรวจสอบและประเมินผล และร่วมกันรับผล
คำสำคัญ Development การพัฒนา การมีส่วนร่วมของประชาชน Public Participation เศรษฐกิจฐานราก Community Economy นวัตวิถี Grassroots Society สังคมรากหญ้า Mekong River Basin Tourism. Way of innovation การท่องเที่ยวลุ่มน้ำโขง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การนำระบบโลจิสติกส์มาพัฒนาเมืองเก่าราชบุรี เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ภฤศญา ปิยนุสรณ์
โครงการหลวงกับการพัฒนาสังคมและชุมชนเพื่อส่งเสริมการพึ่งพาตนเองของชนเผ่าตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ศึกษาพื้นที่ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงหนองหอย จังหวัดเชียงใหม่ วสันต์ ปวนปันวงศ์
แนวทางการจัดทำแผนแม่บทชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ผ่านโครงข่ายเชิงพื้นที่และเครือข่ายทางสังคมวัฒนธรรม ตลาดชุมชนริมน้ำลำพญา ลุ่มน้ำนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ฐปณี รัตนถาวร
การศึกษารูปแบบการตั้งถิ่นฐานและการพัฒนาตลาดริมน้ำในชุมชนเมืองรองเพื่อการวางแผนพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศและวัฒนธรรม กรณีศึกษา ชุมชนริมน้ำจังหวัดสมุทรสงครามและราชบุรี ฐิติมา สิริหิรัณยานนท์
การพัฒนาการมีส่วนร่วมของชุมชนต่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมภูเตาโปงบ้านบุ่งกุ่ม ตำบลนาหอ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย พยุงพร ศรีจันทวงษ์
การพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวชุมชนด้านการเกษตรในเขตอีสานใต้ สัจจา บรรจงศิริ
การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยชุมชนต้นแบบของจังหวัดน่าน ธีรทัศน์ โรจน์กิจจากุล
แนวทางการจัดทำแผนแม่บทชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเกษตร ผ่านโครงข่ายเชิงพื้นที่และเครือข่ายทางสังคมวัฒนธรรมชาวสวนยางพารา กรณีศึกษา หมู่บ้านควนจง อำเภอนาหม่อม จังหวัดสงขลา ฐปณี รัตนถาวร
การพัฒนาเครือข่ายท่องเที่ยวโดยชุมชนตำบลด่านศรีสุขสู่การเป็นผู้ประกอบการทางสังคม อชิรพัฒน์ สิงห์ทรายขาว
การวิเคราะห์ชุมชนแบบมีส่วนร่วม เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงวิถีเกษตร เขตลาดกระบัง จ.กรุงเทพมหานคร ดวงกมล ปานรศทิพ ธรรมาธิวัฒน์