ชนิดและจำนวนของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่ถูกรถชนตายบนถนนสายหลักในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ถนนที่สร้างผ่านเขตอนุรักษ์จัดเป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีผลกระทบด้านลบมากมายต่อสัตว์ป่า ซึ่งในประเทศไทยมีถนนที่สร้างผ่านเขตอนุรักษ์หลายแห่ง แต่ยังขาดข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบด้านลบของถนนต่อสัตว์ป่าในพื้นที่อนุรักษ์เหล่านี้ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงชนิดและจำนวนของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่ถูกรถชนตาย ความสัมพันธ์ของจำนวนสัตว์ที่ตายกับช่วงเวลาและฤดูกาล และรูปแบบการกระจายตัวของตัวที่ถูกรถชนตายในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ทำการศึกษาโดยการขับรถสำรวจตามถนนสายหลักในอุทยานเริ่มตั้งแต่จุดชมวิวกิโลเมตรที่ 30 ไปจนถึงน้ำตกเหวสุวัต และถึงด่านเก็บค่าธรรมเนียมปราจีนบุรี เป็นระยะทาง 52.4 กิโลเมตร ทำการสำรวจเป็นเวลา 4 วันต่อเดือน ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2554 จนถึงเดือนกันยายน 2555 ผลการศึกษาพบว่ามีสัตว์ถูกรถชนตายทั้งหมด 58 ตัว โดยแบ่งเป็น นกจำนวน 4 ชนิด (4 ตัว) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจำนวน 4 ชนิด (9 ตัว) สัตว์เลื้อยคลานจำนวน 15 ชนิด (22 ตัว) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำนวน 2 ชนิด (15 ตัว) และแบ่งเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่ไม่สามารถจำแนกชนิดได้ 7 ตัว จำนวนของสัตว์ถูกรถชนตายมากที่สุดในฤดูร้อน แต่จำนวนสัตว์ถูกรถชนไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลางวันและกลางคืน ระหว่างวันธรรมดาและวันหยุด และในแต่ละเดือน นอกจากนี้จำนวนยานพาหนะไม่มีความสัมพันธ์กับจำนวนสัตว์มีกระดูกสันหลังที่ถูกรถชนตาย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและนกที่ถูกรถชนมีการกระจายตัวแบบสุ่ม ในขณะที่สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานที่ถูกรถชนมีรูปแบบกระจายตัวแบบกลุ่ม ข้อมูลจากการศึกษานี้สามารถนำไปใช้ในการวางแผนจัดการถนนในพื้นที่อุทยานเขาใหญ่รวมถึงพื้นที่เขตอนุรักษ์แห่งอื่นของประเทศไทยได้