กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาผลการพัฒนาสูตรและรูปแบบของเม็ดอาหารที่เหมาะสมในการเลี้ยงกุ้งก้ามกรามโดยใช้เครื่องให้อาหารเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพความแม่นยำและการกระจายในบ่อกุ้ง ในช่วงแรกทำการทดลองในห้องปฏิบัติการโดยการทดลองที่ 1 ทำการศึกษาความคงทนของอาหารจากโดยเสริมวัตถุดิบที่คล้ายสารเหนียวจากพืชเปรียบเทียบกับสารเหนียวสังเคราะห์ด้วยการสังเกตุความเปลี่ยนแปลงลักษณะทางกายภาพ พบว่า สารเหนียวจากแป้งมั้นสำปะหลังสามารถใช้เสริมในอาหารช่วยให้อาหารคงรูปได้ในระยะเวลาหนึ่งรองจากสารเหนียวสังเคราะห์ การศึกษาการแพร่กระจายของกุ้งก้ามกรามวัยอ่อนและระยะขุนในห้องปฏิบัติการ 5 รูปแบบ ทำการศึกษาเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ มีผลการทดลองไปในทิศทางเดียวกัน คือ การให้อาหารรูปแบบที่ 1 มีการเจริญเติบโตด้านน้ำหนักเฉลี่ย ความยาวเฉลี่ยดีที่สุด (p0.05) แต่ในช่วงขุนนั้นมีอัตราการอดตายที่แตกต่างกัน (p0.05) แต่การเจริญเติบโตด้านความยาวเฉลี่ยแตกต่างกัน (p<0.05) ในส่วนของอัตราการแลกเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อนั้นทั้ง 2 รูปแบบ มีค่าเฉลี่ยใกล้เคียงกัน 1.33 เช่นเดียวกันกับอัตราการรอดตายเฉลี่ยร้อยละ 60 ซึ่งผลจากการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการให้อาหารในรูปแบบเดิมมีแนวโน้มในการที่กุ้งจะเข้าถึงอาหารได้ดีกว่าการใช้เครื่องเหวี่ยงอาหารอ้ตโนมัติ ดังนั้นควารมีการศึกษาในเรื่องของการปรับระดับเครื่องเหวี่ยงอาหารให้มีความเหมาะสมในการเลี้ยงในภาคสนาม เพื่อเป็นหนทางในการเพิ่มความแม่นยำรวามทั้งพัฒนาระบบการเลี้ยงและการบริหารจัดการภายในฟาร์มกุ้งก้ามกรามในอนาคต คำสำคัญ : กุ้งก้ามกราม, ความแม่นยำ, เครื่องให้อาหารอัตโนมัติ
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 9 — 9. Operational use of deliverable
ผู้วิจัยมีแนวคิดในการพัฒนาสูตรอาหารและรูปแบบของเม็ดอาหารที่ใช้ในการ ทดลองมีการกระจายตัวในบ่อที่ดี กุ้งในบ่อสามารถเข้าถึงอาหารที่ให้ในแต่ละมื้อได้มากขึ้น ทำให้มีการเจริญเติบโตที่ดี อาหารตกค้างภายในบ่อน้อยลงช่วยลดต้นทุนค่าอาหารให้แก่เกษตรกร กุ้งมีอัตราการรอดตายเพิ่มสูงขึ้น ผลผลิตที่ได้มีคุณภาพเกษตรกรขายได้ราคาดี
ผู้วิจัยมีแนวคิดในพัฒนาสูตรอาหารและรูปแบบของเม็ดอาหารที่เหมาะสมในการเลี้ยงกุ้งก้ามกรามโดยใช้เครื่องให้อาหารอัตโนมัติเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพความแม่นยำและการกระจายในบ่อกุ้งได้
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 8 — 8. proposed solution(s) as well as a plan for societal adaptation complete and qualified
ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (กลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งก้ามกราม) จะสามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นเดิม (การเลี้ยงกุ้งก้ามกรามที่มีอัตราการรอดตายต่ำ) จากการดำเนินการตามผลลัพธ์ของการวิจัยได้อย่างยั่งยืน
มีส่วนได้ส่วนเสีย (กลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งก้ามกราม) และผู้วิจัยมีความเข้าใจในปัญหาที่เกิดขึ้น อันนำมาสู่การกำหนดโจทย์วิจัย และสามารถคาดการณ์ประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นจากผลลัพธ์ของการวิจัยโครงการนี้