ไมโรเอสทรอลและดีออกซีไมโรเอสทรอลในแคลลัสและเซลล์แขวนลอยเพาะเลี้ยงกวาวเครือขาว
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ดีออกซีไมโรเอสทรอล และไมโรเอสทรอล เป็นสารกลุ่มไฟโตเอสโตรเจน ที่ได้จากหัวกวาวเครือขาว ปริมาณสารดังกล่าวในหัวกวาวเครือขาวมีความแปรปรวนอย่างมาก ขึ้นกับฤดูกาลของการเพาะปลูกและการเก็บเกี่ยวผลผลิต ดังนั้น การศึกษาครั้งนี้จึงใช้เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชสมุนไพรมาประยุกต์ใช้เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยทำการเพาะเลี้ยงแคลลัสและเซลล์แขวนลอยและ ประเมินการสร้างไมโรเอสทรอลและดีออกซีไมโรเอสทรอลในกวาวเครือขาว จากการทดลองพบว่า สูตรอาหารที่ประกอบด้วย ธิไดอะซูรอน 0.1 มิลลิกรัมต่อลิตร กรดแนปทาลีนอะซิติก 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร และ เบนซิลอะดีนีน 1.0 มิลลิกรัมต่อลิตร เป็นสูตรที่เหมาะสมที่สุด แคลลัสจากส่วนก้านสามารถสร้างสารไมโรเอสทรอล 82.40?0.01 ไมโครกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง และดีออกซีไมโรเอสทรอล 102.43?0.01 ไมโครกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง จากการศึกษาผลของน้ำตาลพบว่า น้ำตาลซูโครสเหมาะสมแก่การเจริญเติบโตของเซลล์แขวนลอยในขณะที่น้ำตาล ฟรุคโตสเหมาะสมต่อการผลิตดีออกซีไมโรเอสทรอลในเซลล์แขวนลอย เมื่อทำการศึกษาผลของสารกระตุ้นต่อการสร้างสารพบว่า เมื่อเติม เมทิลจัสโมเนทที่ความเข้มข้น 200 ไมโครโมลาร์ เป็นเวลา 3 วัน มีผลกระตุ้นการสร้างสารดีออกซีไมโรเอสทรอลสูงสุดเป็น 281.51?16.28 ไมโครกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้ง ซึ่งสูงกว่ากลุ่มควบคุม 3.2 เท่า ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การเติมสารกระตุ้นเมทิลจัสโมเนทมีประสิทธิภาพในการเพิ่มการสร้างสารดีออกซีไมโรเอสทรอล