สภาวะการประมงลอบหมึกบริเวณอ่าวไทยฝั่งตะวันออก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาการประมงลอบหมึกทางฝั่งทะเลอันดามัน โดยรวบรวมข้อมูลที่จังหวัดระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ตรัง และสตูล ในระหว่างเดือนมกราคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2553 พบว่าลอบหมึกมีโครงลอบแบบทรงกระบอกครึ่งซีกทำจากไม้ ขนาดลอบกว้าง 0.5-0.8 เมตร ยาว 0.9-1.1 เมตร และสูง 0.4-0.9 เมตร ราคาต้นทุนการผลิต 180-250 บาท/ลูก มีอายุการใช้งานประมาณ 3-6 เดือน ทำการประมงได้ตลอดทั้งปี สัตว์น้ำที่จับได้ส่วนใหญ่เป็นหมึกหอม และหมึกกระดอง สัดส่วนของชนิดปลาหมึกในเขตทำการประมงที่ 6 (จังหวัดระนอง และพังงา) พบหมึกหอม ร้อยละ 62.98 หมึกกระดอง ร้อยละ 37.02 และในเขตทำการประมงที่ 7 (จังหวัดภูเก็ต กระบี่ ตรัง และสตูล) พบหมึกหอม ร้อยละ 79.42 หมึกกระดองร้อยละ 20.58 ขนาดหมึกหอมที่จับได้ในเขตทำการประมงที่ 6 มีขนาดเฉลี่ย 17.71?1.09 เซนติเมตร ส่วนหมึกกระดองเท่ากับ 20.74?1.47 เซนติเมตร และในเขตทำการประมงที่ 7 หมึกหอมเท่ากับ 16.35?0.86 เซนติเมตร และหมึกกระดองเท่ากับ 18.59?1.75 เซนติเมตร อัตราการจับเฉลี่ยในเขตทำการประมงที่ 6 เท่ากับ 3.78 กิโลกรัม/ลอบ 10 ลูก โดย สูงสุดในเดือนตุลาคม และต่ำสุดในเดือนกุมภาพันธ์ ในเขตทำการประมงที่ 7 เท่ากับ 2.37 กิโลกรัม/ลอบ 10 ลูก สูงสุดในเดือนธันวาคม และต่ำสุดในเดือนพฤษภาคม รายได้เหนือเงินสดเฉลี่ยในเขตทำการประมงที่ 6 เฉลี่ยอยู่ในช่วง 1,272-3,160 บาท/เที่ยว เขตทำการประมงที่ 7 อยู่ในช่วง 571-2,152 บาท/เที่ยว