ชนิดและผลจับสัตว์น้ำจากเครื่องมือประมงลอบหมึกที่สูญหายหรือขาดการควบคุม กรณีศึกษาบริเวณชายฝั่งจังหวัดระยอง

บทคัดย่อ

การศึกษาชนิด และผลจับสัตว์น้ำจากเครื่องมือประมงลอบหมึกที่สูญหายหรือขาดการควบคุม บริเวณหาดสวนสน จังหวัดระยอง แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วน คือ 1 จากการสัมภาษณ์ชาวประมงเกี่ยวกับการทำประมง และสาเหตุการสูญหายของลอบในพื้นที่ และ 2 การทดลองวางลอบหมึกจ้านวน 31 ลูก ในพื้นที่ทำประมงหาดสวนสน จังหวัดระยอง พบว่า ชาวประมงที่ท้าประมงลอบหมึกบริเวณจังหวัดระยองมีประมาณ 27 ราย แต่ละรายมีลอบหมึก 100 - 300 ลูก ผลจับปลาหมึกอยู่ที่ 30 - 40 กิโลกรัมต่อลอบ 100 ลูก สาเหตุหลักของการสูญหายของลอบหมึกคือชาวประมงด้วยกันเอง รองลงมาคือสภาพลมฟ้าอากาศ และคุณภาพของวัสดุที่น้ามาทำลอบ การทดลองการสูญหายหรือขาดการควบคุมของเครื่องมือลอบหมึกหอมเพื่อศึกษาชนิด และปริมาณของสัตว์น้ำจากการทดลองทั้ง 2 ช่วงคือ ช่วงที่ 1 ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกรกฎาคม 2560 และช่วงที่ 2 ระหว่างเดือนสิงหาคมถึง เดือนตุลาคม 2560 พบว่าเมื่อลอบตกอยู่ที่พื้นท้องน้ำความสามารถในการล่อ ลวง ดึงดูดปลาหมึกจะลดลงไป จากการสังเกตพบว่าลอบที่ตกอยู่บนพื้นท้องน้ำนอกจากหมึกหอม และหมึกกระดอง ยังพบสัตว์น้ำชนิดอื่น ๆ ได้แก่ หมึกกล้วย ปลาเก๋า ปลากะพง ปลาทราย ปูม้า เม่นทะเล ปลิงทะเล และอื่น ๆ เข้าไปหรืออาศัยอยู่ใกล้ ๆ กับลอบทั้งนี้ เมื่อคำนวณมูลค่าความสูญเสียจากสัตว์น้ำเศรษฐกิจที่เข้าไปในลอบ พบว่า มีสัตว์น้ำเศรษฐกิจจ้านวน 9 ชนิด ได้แก่ หมึกหอม หมึกกระดอง หมึกกล้วย ปลาเก๋า ปลากะพง ปลาทราย ปลาใบปอ ปลาวัว และปูม้า จำนวนรวมสัตว์น้ำทั้ง 2 ครั้ง เท่ากับ 52 และ 38 ตัวตามลำดับ และน้ำหนักรวมของสัตว์น้ำทั้ง 2 ครั้ง เท่ากับ 12,000 และ 7,250 กรัมตามลำดับมูลค่าความสูญเสียจากกลุ่มสัตว์น้ำเศรษฐกิจทั้ง 2 ครั้ง เท่ากับ 2,673 และ 1,522.5 บาท ตามลำดับ และมูลค่าการสูญเสียรวมแต่ละครั้งเท่ากับ 6,318 และ 5,302.5 บาท ตามลำดับ

คำสำคัญ