การประมงและวิถีตลาดของชนิดสัตว์น้ำที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจจากเรือประมงพื้นบ้านในพื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ศึกษาการประมง และวิถีตลาดของชนิดสัตว์น้ำที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจจากเรือประมงพื้นบ้านในพื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกโดยรวบรวมข้อมูลการประมงด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างสัตว์น้ำ และสัมภาษณ์ชาวประมงพื้นบ้านที่นำสัตว์น้ำมาขึ้นท่าบริเวณท่าเทียบเรือประมง รวบรวมข้อมูลลักษณะตลาดและวิถีตลาดจากชาวประมง และจากพ่อค้าคนกลางกลุ่มต่างๆ ใน 2 จังหวัด คือ ชลบุรีและระยอง โดยวิธีการสัมภาษณ์และการสังเกต ระหว่างเดือนมกราคมถึงธันวาคม 2564 พบว่า มีเครื่องมือประมงที่จับสัตว์น้ำที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจหลากหลายชนิด คือ เครื่องมือประมงอวนจมปู ลอบปู อวนลอยกุ้งสามชั้น และอวนติดตาปลา โดยพบการใช้เครื่องมืออวนจมปูมากที่สุด ปูม้าที่จับได้มีความยาวกระดองอยู่ในช่วง 8.0 – 22.0 เซนติเมตร และมีปริมาณการจับอยู่ในช่วง 4 - 30 กิโลกรัม ส่วนใหญ่มีขนาดโตกว่าขนาดที่สามารถสืบพันธุ์ได้ มีการค้าในรูปแบบขายสด ลักษณะมีชีวิต โดยใช้น้ำทะเลในการเก็บรักษา คุณภาพที่เกิดจากการเก็บรักษามีผลต่อการกำหนดราคา ปูม้าเป็นสินค้าที่ไม่สามารถกำหนดปริมาณการจับได้ เป็นสินค้าที่มีปริมาณน้อยกว่าความต้องการของตลาด ปูม้าจะเป็นสินค้าสัตว์น้ำที่จับได้ตลอดทั้งปี ปริมาณมากน้อยขึ้นอยู่กับฤดูกาล สภาพอากาศ และคลื่นลม ยังมีสัตว์ทะเลชนิดอื่นๆ ที่จับได้จากเครื่องมือประมงที่เฉพาะเจาะจง เช่น กุ้ง ปลาหมึก ปลา ซึ่งเป็นสินค้าสัตว์น้ำที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจค่อนข้างสูงมากเช่นกัน ประกอบกับธรรมชาติของสัตว์น้ำที่ไม่สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน ทำให้ลดการมีอิทธิพลเหนือราคาและการผูกขาดตลาด ตลาดสินค้าสัตว์น้ำจากเรือประมงพื้นบ้านในพื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกจึงเป็นตลาดแข่งขันสมบูรณ์ ประกอบด้วย 4 คุณลักษณะ คือ จำนวนผู้ขายและผู้ซื้อมีมากราย สินค้ามีคุณภาพใกล้เคียงกัน การเข้า-ออกจากการผลิตเป็นไปอย่างเสรี และผู้ขายและผู้ซื้อมีความรอบรู้ในสภาพการณ์ของตลาดอย่างสมบูรณ์ สินค้าสัตว์น้ำจำนวนหนึ่งไม่ได้เข้าสู่ตลาด เนื่องจากชาวประมงนำไปบริโภคในครัวเรือน วิถีตลาดจึงไม่ซับซ้อนมีจำนวนผู้ถือครองก่อนถึงผู้บริโภคไม่มาก ประกอบด้วยชาวประมง ผู้ประกอบกิจการแพปลา ผู้รวบรวมสัตว์น้ำร้านอาหารโรงแรม ห้างสรรพสินค้า และตลาดสดมีการซื้อ-ขาย 2-6 ลำดับ ก่อนถึงผู้บริโภค ปริมาณสัตว์น้ำเศรษฐกิจที่ซื้อ-ขายหรือถือครอง ค่อยๆลดสัดส่วนลงเมื่อผ่านการซื้อ-ขายในลำดับถัดไป