รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2564
เกณฑ์ใหม่สำหรับการคัดเลือกตัวแบบถดถอย วรางคณา เรียนสุทธิ์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2564ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
ติดต่อนักวิจัย แชร์ บันทึกบทคัดย่อ โครงการวิจัย เรื่อง เกณฑ์ใหม่สำหรับการคัดเลือกตัวแบบการถดถอย มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเกณฑ์ใหม่สำหรับการคัดเลือกตัวแบบการถดถอย โดยเรียกชื่อเกณฑ์ใหม่นี้ว่า New Information Criterion (NIC) ดำเนินการตรวจสอบประสิทธิภาพของเกณฑ์ NIC เปรียบเทียบกับ 10 เกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบการถดถอย ได้แก่ เกณฑ์ AIC, BIC, HQIC, AICc, AICu, HQICc, KIC, KICcC, KICcSB และ KICcHM ภายใต้สถานการณ์ต่าง ๆ ได้แก่ ความแตกต่างในขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระในสมการ สัมประสิทธิ์การถดถอย ความแปรปรวนของความคลาดเคลื่อน และการแจกแจงของตัวแปรอิสระ จากนั้นจึงสรุปว่าควรใช้เกณฑ์ใดภายใต้สถานการณ์ใด ผลการศึกษาพบว่า เกณฑ์ NIC ที่สร้างขึ้นมีสูตรดังนี้ ผลการเปรียบเทียบประสิทธิภาพ พบว่า กรณีตัวอย่างขนาดเล็กถึงขนาดปานกลางและตัวแบบระบุได้ยาก ประสิทธิภาพของเกณฑ์ AIC และ HQIC ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ทั้ง 2 เกณฑ์นี้สามารถคัดเลือกตัวแบบได้ถูกต้องน้อย ดังนั้นผู้วิจัยจึงใช้เกณฑ์ประสิทธิภาพสังเกต L2 เป็นเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบอีกเกณฑ์หนึ่ง ซึ่งเกณฑ์นี้แนะนำว่าเกณฑ์ NIC คือเกณฑ์ที่ดีที่สุดเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็กถึงขนาดปานกลาง แต่ถ้าตัวอย่างมีขนาดใหญ่ เกณฑ์ที่เหมาะสมคือ เกณฑ์ AIC และ BIC กรณีตัวอย่างขนาดเล็กถึงขนาดปานกลางและตัวแบบระบุได้ง่ายขึ้น เกณฑ์ที่เหมาะสมคือ เกณฑ์ NIC แต่ถ้าตัวอย่างมีขนาดใหญ่ เกณฑ์ที่เหมาะสมคือ เกณฑ์ BIC
คำสำคัญ Efficiency ประสิทธิภาพ Regression model Signal-to-Noise Ratio ตัวแบบถดถอย Probability of Overfitting Model Selection Criterion Probability of Underfitting เกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบ ความน่าจะเป็นที่จะมีตัวแปรน้อยเกินไป ความน่าจะเป็นที่จะมีตัวแปรมากเกินไป อัตราส่วน Signal-to-Noise
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การศึกษาประสิทธิภาพของเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบการวิเคราะห์พหุระดับ มนตรี สังข์ทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2562
การพัฒนาวิธีการคัดเลือกข้อสอบข้อถัดไปโดยใช้วิธีอาณานิคมมดสำหรับการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร์. รัชกฤช ธนพัฒนดล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561
วิธีปรับเทียบแบบใหม่ในกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2560
การศึกษาประสิทธิภาพของเกณฑ์การทดสอบเพื่อคัดเลือกตัวแบบการวิเคราะห์พหุระดับ มนตรี สังข์ทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558
การปรับปรุงระบบการเรียนรู้จำแนกประเภท สำหรับปัญหาความไม่สมดุลของชุดข้อมูล บุญวัฒน์ อัตชู สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2551
เกณฑ์และสถิติทดสอบในการคัดเลือกตัวแปรอิสระในตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นแบบพหุกรณีที่ไม่ใช้ตัวแบบเต็มรูป จิราวัลย์ จิตรถเวช สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2557
การพัฒนาวิธีการคัดเลือกข้อสอบข้อถัดไปโดยใช้เกณฑ์ของเฮอร์วิคซ์และการควบคุมการใช้ ข้อสอบ สำหรับการทดสอบแบบปรับเหมาะด้วยคอมพิวเตอร เสรี ชัดแช้ม มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560
วิธีใหม่ในการสุ่มตัวอย่างแบบผสมสำหรับการจำแนกประเภทของชุดข้อมูลที่ไม่สมดุล อนันตพร หรรษคุณาฒัย สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2560
การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการจำแนกหมวดหมู่ของข้อคิดเห็นในแบบสอบถามปลายเปิด โดยวิธีเนอีฟเบย์และซัพพอร์ตเวคเตอร์แมชชีน อังศุมาลี สุทธภักติ วิทยาลัยราชพฤกษ์ พ.ศ. 2554
การทดสอบแบบปรับเหมาะที่มีการสะท้อนข้อมูลย้อนกลับในการทดสอบมาตรฐานวิชาชีพไอที โชติกา ภาษีผล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559