รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565
การพัฒนาแบบจำลองดุลยภาพเพื่อการวิเคราะห์ตัวแปรทางเศรษฐกิจ
วรพล ยะมะกะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2565 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้ได้เสนอแบบจำลองเวกเตอร์อัตถดถอยแบบคอปูลาผสม (Mixed copula-based vector autoregressive :VAR) ในการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสุ่ม โดยเพื่อให้ได้ค่าประมาณแบบจุดของพารามิเตอร์อัตถดถอยและพารามิเตอร์คอปูลาผสมการศึกษานี้จึงใช้การประมาณโดยวิธีความน่าจะเป็นสูงสุดแบบขั้นตอนเดียว (One-step Maximum likelihood) อีกทั้งยังได้รวมความน่าจะเป็นของส่วนเพิ่ม (Marginal) และคอปูลาผสมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างฟังก์ชันความน่าจะเป็นแบบเต็มรูปแบบ การศึกษาโดยการจำลองจะใช้เพื่อยืนยันความถูกต้องของการประมาณค่าและความน่าเชื่อของแบบจำลองที่เสนอ โดยได้มีการเสนอรูปแบบคอปูลาผสมต่าง ๆ ที่ได้จากการผสมผสานของคอปูลาแบบต่าง ๆ ดังนี้ Gaussian, Student-t, Clayton, Frank, Gumbel, และ Joe ซึ่งแบบจำลองที่เสนอนี้จะถูกนำไปเปรียบเทียบกับแบบจำลองอัตถดถอยแบบเวกเตอร์ (VAR) แบบดั้งเดิมและแบบจำลองเวกเตอร์อัตถดถอยแบบคอปูลาเชิงเดี่ยว (Single copula) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของแบบจำลอง นอกจากนี้ยังได้ใช้ข้อมูลจริงในการตรวจสอบความแม่นยำของวิธีการที่ได้นำไปเสนอ ผลการศึกษาพบว่าการประมาณโดยวิธีความน่าจะเป็นสูงสุดแบบขั้นตอนเดียวให้ผลลัพธ์ที่แม่นยำและเชื่อถือได้ อีกทั้งการศึกษานี้ยังแสดงให้เห็นว่าหากละเว้นความสัมพันธ์ระหว่างความคาดเคลื่อนที่ซับซ้อนและควาไม่เป็นเชิงเส้นตรงจะเกิดความความสูญเสียต่อประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญในการประมาณค่าพารามิเตอร์ในแง่ของ |ความเอนเอียง (Bias)| และ MSE และในส่วนของการนำไปใช้กับข้อมูลจริง ผลการศึกษาพบว่าแบบจำลองอัตถดถอยที่ใช้คอปูลาแบบผสมเป็นแบบจำลองที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการประยุกต์ในการศึกษานี้
คำสำคัญ
เศรษฐกิจEconomicsVector AutoregressiveEquilibrium modelingNovel Estimationsการประมาณแบบใหม่แบบจำลองดุยภาพเวกเตอร์ออโตรีเกรซซีฟ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การเลือกฟังก์ชันการแจกแจงความน่าจะเป็นสะสมสำหรับแนวโน้มเพื่อสร้างตัวแบบ สำหรับวิเคราะห์ข้อมูลอนุกรมเวลาหลายๆตัวพร้อมกันที่มีค่า อัตตสหสัมพันธ์ แนวโน้ม และค่าผิดปกติ ด้วยวิธีการของเบย์: กรณีศึกษาราคาหุ้นที่มีความผันผวนของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
พิษณุ ทองขาว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2557 การประมาณพารามิตเตอร์สำหรับแบบจำลองความผันผวนเชิงเฟ้นสุ่มด้วยขั้นตอนวิธี EM
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าแบบช่วงสำหรับสัมประสิทธิ์ การถดถอยของตัวแบบโลจิสติกเมื่อใช้การประมาณค่าพารามิเตอร์ ด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุดและวิธีฟังก์ชันจำแนกประเภท
ขวัญชนก หงษ์ชูเกียรติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 Likelihood-Based Finite Sample Inference for Synthetic Data Based on Exponential Model
การวิเคราะห์เชิงสถิติสำหรับการแจกแจงไม่ต่อเนื่องลาปลาซไม่สมมาตร
วินัย โพธิ์สุวรรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การประยุกต์ใช้เทคนิคการหาค่าเหมาะสมเชิงคอมบินาทอริคเพื่อสร้างตัวแปรสุ่มหลายตัวที่สัมพันธ์กันสำหรับการจำลองมอนติคาร์โล
อนามัย นาอุดม มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555 A combined compact genetic algorithm and local search method for optimizing the ARMA(1,1) model of a likelihood estimator
Universiti Malaya พ.ศ. 2557 สถิติอนุมานสำหรับค่าเฉลี่ยและความแปรปรวนสำหรับการแจกแจงล็อกนอร์มอลเมื่อทราบค่าสัมประสิทธิ์ความผันแปร
สอาด นิวิศพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ. 2559 การประมาณค่าพารามิเตอร์สำหรับการถดถอยที่แกร่งด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุด และวิธีประมาณค่าเอส
นิธิภัทร กมลสุข สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ พ.ศ. 2563 อัตราส่วนที่เหมาะสมของการเกิดเหตุการณ์ที่สนใจต่อตัวแปรสาหรับการวิเคราะห์การถดถอยลอจิสติกทวิภาคในกรณีที่มีความคลาดเคลื่อนในตัวแปรอธิบาย
แสงหล้า ชัยมงคล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558