Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การพัฒนาแบบจำลองดุลยภาพเพื่อการวิเคราะห์ตัวแปรทางเศรษฐกิจ

วรพล ยะมะกะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ได้เสนอแบบจำลองเวกเตอร์อัตถดถอยแบบคอปูลาผสม (Mixed copula-based vector autoregressive :VAR) ในการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสุ่ม โดยเพื่อให้ได้ค่าประมาณแบบจุดของพารามิเตอร์อัตถดถอยและพารามิเตอร์คอปูลาผสมการศึกษานี้จึงใช้การประมาณโดยวิธีความน่าจะเป็นสูงสุดแบบขั้นตอนเดียว (One-step Maximum likelihood) อีกทั้งยังได้รวมความน่าจะเป็นของส่วนเพิ่ม (Marginal) และคอปูลาผสมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างฟังก์ชันความน่าจะเป็นแบบเต็มรูปแบบ การศึกษาโดยการจำลองจะใช้เพื่อยืนยันความถูกต้องของการประมาณค่าและความน่าเชื่อของแบบจำลองที่เสนอ โดยได้มีการเสนอรูปแบบคอปูลาผสมต่าง ๆ ที่ได้จากการผสมผสานของคอปูลาแบบต่าง ๆ ดังนี้ Gaussian, Student-t, Clayton, Frank, Gumbel, และ Joe ซึ่งแบบจำลองที่เสนอนี้จะถูกนำไปเปรียบเทียบกับแบบจำลองอัตถดถอยแบบเวกเตอร์ (VAR) แบบดั้งเดิมและแบบจำลองเวกเตอร์อัตถดถอยแบบคอปูลาเชิงเดี่ยว (Single copula) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของแบบจำลอง นอกจากนี้ยังได้ใช้ข้อมูลจริงในการตรวจสอบความแม่นยำของวิธีการที่ได้นำไปเสนอ ผลการศึกษาพบว่าการประมาณโดยวิธีความน่าจะเป็นสูงสุดแบบขั้นตอนเดียวให้ผลลัพธ์ที่แม่นยำและเชื่อถือได้ อีกทั้งการศึกษานี้ยังแสดงให้เห็นว่าหากละเว้นความสัมพันธ์ระหว่างความคาดเคลื่อนที่ซับซ้อนและควาไม่เป็นเชิงเส้นตรงจะเกิดความความสูญเสียต่อประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญในการประมาณค่าพารามิเตอร์ในแง่ของ |ความเอนเอียง (Bias)| และ MSE และในส่วนของการนำไปใช้กับข้อมูลจริง ผลการศึกษาพบว่าแบบจำลองอัตถดถอยที่ใช้คอปูลาแบบผสมเป็นแบบจำลองที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการประยุกต์ในการศึกษานี้

คำสำคัญ

เศรษฐกิจEconomicsVector AutoregressiveEquilibrium modelingNovel Estimationsการประมาณแบบใหม่แบบจำลองดุยภาพเวกเตอร์ออโตรีเกรซซีฟ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การเลือกฟังก์ชันการแจกแจงความน่าจะเป็นสะสมสำหรับแนวโน้มเพื่อสร้างตัวแบบ สำหรับวิเคราะห์ข้อมูลอนุกรมเวลาหลายๆตัวพร้อมกันที่มีค่า อัตตสหสัมพันธ์ แนวโน้ม และค่าผิดปกติ ด้วยวิธีการของเบย์: กรณีศึกษาราคาหุ้นที่มีความผันผวนของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

พิษณุ ทองขาว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2557

การประมาณพารามิตเตอร์สำหรับแบบจำลองความผันผวนเชิงเฟ้นสุ่มด้วยขั้นตอนวิธี EM

ธนิต มาลากร พ.ศ. 2559

การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าแบบช่วงสำหรับสัมประสิทธิ์ การถดถอยของตัวแบบโลจิสติกเมื่อใช้การประมาณค่าพารามิเตอร์ ด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุดและวิธีฟังก์ชันจำแนกประเภท

ขวัญชนก หงษ์ชูเกียรติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559

Likelihood-Based Finite Sample Inference for Synthetic Data Based on Exponential Model

พ.ศ. 2558

การวิเคราะห์เชิงสถิติสำหรับการแจกแจงไม่ต่อเนื่องลาปลาซไม่สมมาตร

วินัย โพธิ์สุวรรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

การประยุกต์ใช้เทคนิคการหาค่าเหมาะสมเชิงคอมบินาทอริคเพื่อสร้างตัวแปรสุ่มหลายตัวที่สัมพันธ์กันสำหรับการจำลองมอนติคาร์โล

อนามัย นาอุดม มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555

A combined compact genetic algorithm and local search method for optimizing the ARMA(1,1) model of a likelihood estimator

Universiti Malaya พ.ศ. 2557

สถิติอนุมานสำหรับค่าเฉลี่ยและความแปรปรวนสำหรับการแจกแจงล็อกนอร์มอลเมื่อทราบค่าสัมประสิทธิ์ความผันแปร

สอาด นิวิศพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ. 2559

การประมาณค่าพารามิเตอร์สำหรับการถดถอยที่แกร่งด้วยวิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุด และวิธีประมาณค่าเอส

นิธิภัทร กมลสุข สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ พ.ศ. 2563

อัตราส่วนที่เหมาะสมของการเกิดเหตุการณ์ที่สนใจต่อตัวแปรสาหรับการวิเคราะห์การถดถอยลอจิสติกทวิภาคในกรณีที่มีความคลาดเคลื่อนในตัวแปรอธิบาย

แสงหล้า ชัยมงคล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558