การเพิ่มศักยภาพของเกษตรกรรมไทย

เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 2 — 2. Concept and/or application formulated

จากการวิเคราะห์การดำเนินการเกษตรของประเทศไทย เกษตกรทราบถึงปัญหาในด้านต่าง ๆ เช่น ต้นทุนการผลิตสูงจากการใช้ปุ๋ย อัตราการรอดและผลผลิตต่ำ ผลิตภัณฑ์เน่าเสียในระหว่างการขนส่งและจำหน่าย สิ่งเหล่านี้ส่งผลกระทบทั้งต่อความเป็นอยู่ของเกษตรกรและผู้บริโภค นอกจากนี้ปัญหาสิ่งแวดล้อมก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เกษตรกรให้ความสำคัญมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพน้ำ วัสดุเหลือใช้จากการเกษตร การลดปริมาณขยะ รวมถึงการนำกลับมาใช้ใหม่ ซึ่งหากมีเทคโนโลยีที่พร้อมใช้งาน ไม่ยุ่งยากซับซ้อน และนำไปสู่เกษตรกรรมแบบยั่งยืน เกษตรกรก็พร้อมนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้

ชุดโครงการนี้เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีทางการเกษตร 3 ด้าน ได้แก่ - เทคโนโลยีการผลิต เช่น การสังเคราะห์วัสดุพอลิเมอร์ดูดซับสูง พบว่ามีบทความวิชาการรวมถึงสิทธิบัตรแสดงถึงความสำเร็จในการสังเคราะห์วัสดุพอลิเมอร์ดูดซับสูงเพื่อใช้เป็นวัสดุทนแทนดินอยู่บ้าง แต่ไม่เป็นที่แพร่หลายมากนัก - เทคโนโลยีการจัดการของเสีย เช่น บึงประดิษฐ์ และการรวมตะกอนด้วยไฟฟ้า พบว่ามีแหล่งข้อมูลแสดงถึงหลักการของเทคโนโลยีอย่างชัดเจน เงื่อนไขในการดำเนินระบบโดยเฉพาะอย่างยิ่งการทดลองในห้องปฏิบัติการ แต่การนำเทคโนโลยีนี้ไปประยุกต์ใช้กับของเสียจากเกษตรกรรมยังมีอยู่อย่างจำกัด - เทคโนโลยีการเพิ่มมูลค่า เช่น การสังเคราะห์วัสดุทำความสะอาดตัวเอง พบว่ามีการใช้เทคนิคนี้กับวัสดุอื่นที่มีจุดหลอมเหลวสูง เช่น อิฐ และจำเป็นต้องใช้อุณหภูมิสูงในขั้นตอนการสังเคราะห์ ขณะเดียวกัน การแปรรูปวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในรูปของฝ้าเพดาน รวมถึงการตรวจวิเคราะห์สมบัติทางโครงสร้างและวิศวกรรมยังไม่มีปรากฎ