รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
ระบบนำส่งยาแบบมุ่งเป้าด้วย Extracellular vesicles จากกระชายดำ เพื่อรักษามะเร็งกระเพาะอาหาร
นันทรี ชัยชนะวงศาโรจน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เวสิเคิล (EVs) จากพืชเป็นตัวเลือกที่ดีชนิดหนึ่งสำหรับระะบการนำส่งยาแบบนาโนเนื่องจากมีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพอยู่ภายใน มีความเข้ากันได้กับเซลล์มนุษย์สูง ย่อยสลายทางชีวภาพได้ดี ความเป็นพิษต่ำ และ สามารถผลิตปริมาณมากได้ อย่างไรก็ตามงานวิจัยทางด้านEVs จากพืชสมุนไพรมีค่อนข้างจำกัด ในการศึกษานี้ ได้ทำการสกัดแยกเวสิเคิลจากกระชายดำ (KPEVs) ด้วยวิธี differential sucrose density gradient centrifugation และ ทำการตรวจวิเคราะห์ขนาด รูปร่าง ด้วย transmission electron microscope และ วัดประจุบนผิวด้วย dynamic light scattering และวัดสารชีวภาพภายใน KPEVs การเข้าสู่เซลลืกระเพาะอาหาร ความเป็นพิษ ความสามารถในการทนกรด และ ความเสถียรในการเก็บรักษา พบว่า KPEVs มีขนาดประมาณ 200–300 nm และ ประจุลบ14.7 บวกลบ 3.61 mV มีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพเป็น 5,7-dimethoxyflavone ซึ่งเป็นสารชีวภาพที่พบมากที่สุดในกระชายดำอยู่ภายใน EVs KPEVs มีคุณสมบัติทนกรดในกระเพาะ และ เสถียรที่อุณหภูมิ -20 องศาเซลเซียส และ -80องศาเซลเซียส ถึง 8 สัปดาห์ โดยไม่ควรทำละลายซ้ำ การเก็บรักษาที่อุณหภูมิห้องและ 4 องศาเซลเซียส พบว่าเกิดการสลายของไขมันที่ผิวของ EVs และยังพบว่า KPEVs สามารถเข้าสู่ภายในเซลล์มะเร็งกระเพาะอาหาร และความมีชีวิตของเซลล์ขึ้นกับปริมาณของ KPEVs การศึกษานี้เป็นข้อมูลสนับสนุนว่า KPEVs น่าจะประยุกต์ใช้เป็นระบบนำส่งยาต้านมะเร็ง หรือ ระบบนำส่งยาแบบรับประทานได้
คำสำคัญ
Gastric cancerกระชายดำมะเร็งกระเพาะอาหารextracellular vesiclesBlack gingerDrug targeted delivery systemระบบนำส่งยาแบบมุ่งเป้า
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การผลิตอนุพันธ์ไคโตซานละลายน้ำที่ห่อหุ้มโมโนโคลนอล แอนติบอดีจำเพาะต่อเฮพาแรนซัลเฟต โปรติโอกลัยแคน และการศึกษาความสามารถยับยั้งการแพร่กระจายและการฝังตัวของเซลล์มะเร็งในสัตว์ทดลอง
ปรียานาถ วงศ์จันทร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553 การประยุกต์ใช้นาโนพาร์ทิเคิลและไมโครพาร์ทิเคิลที่เตรียมจากไคโตแซนเพื่อการนำส่งยาสมุนไพร
เชาวลิต มณฑล มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2557 การประยุกต์นาโนสตรักเจอร์ลิปิดแครีเออร์ในการนำส่งยา
ธนะเศรษฐ์ ง้าวหิรัญพัฒน์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557 ผลทางชีวภาพของสารสกัดหยาบทุเรียนเทศต่อเซลล์มะเร็ง แบคทีเรียก่อโรคและลูกน้ำยุงลาย
ณัฐธยาน์ ชูสิงห์ ฟาน เบม มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2554 บทบาทของสารสกัดสมุนไพรไทยที่มีฤทธิ์ต้านโรคสะเก็ดเงินต่อการแสดงออกของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจำนวนเซลล์ การแปรรูปของเซลล์และการตายแบบอะพอพโทสิสของเซลล์
เทวิน เทนคำเนาว์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ระบบประมวลผลสัญญาณควบคุมเซลล์ชนิดแสดงผลเร็วที่ระดับโมเลกุลด้วยไบโอเซนเซอร์เพื่อศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดจากธรรมชาติ
สมพลนาท สัมปัตตะวนิช มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2561 การพัฒนาแมโครฝาจที่เหนี่ยวนำจากเซลล์ต้นกำเนิดไอพีเอส ที่มีไคแมริกแอนติเจนรีเซปเตอร์ที่จำเพาะต่อ CD147 สำหรับการฟาโกไซโตซิส เพื่อใช้ในการรักษามะเร็งโดยวิธีภูมิคุ้มกันบำบัด
กุลวัฒน์ ชูประดิษฐ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 การพัฒนาผลิตภัณฑ์นาโนทาภายนอกจากเนระพูสีสำหรับต้านเชื้อราและต้านการอักเสบ
ศิริพร โอโกโนกิ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2555 สารสกัดจากติ้วเกลี้ยงที่แสดงความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง
ธเนศวร นวลใย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2557 สารเมแทบอไลท์ต้านจุลชีพและต้านมะเร็งจากราเอ็นโดไพท์
สุรชัย พรภคกุล คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2554