ผลของส่วนไม่มีขั้วของไขมันประจุบวกที่มีสเปอร์มีนเป็นส่วนมีขั้วและอะโรมาติกเป็นส่วนโครงสร้างหลักต่อประสิทธิภาพในการพาดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
Objectives: เพื่อสังเคราะห์สาร ไขมันประจุบวก (cationic lipids) ชนิดใหม่ นำสารที่สังเคราะห์ได้มาทดสอบความสามารถในการจับ (bind) กับดีเอ็นเอ (DNA) และเพื่อทดสอบความสามารถของไขมันประจุบวกในการพาดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์มะเร็ง และทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ ทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ทางชีวภาพของสารที่สังเคราะห์ได้ และจากผลการทดลองที่ได้ ทำการประเมินศักยภาพการนำไปพัฒนาใช้ในอนาคตMethodology: สังเคราะห์ไขมันประจุบวก และวิเคราะห์โครงสร้างสารที่สังเคราะห์ได้ด้วยวิธีทางสเปกโตรสโคปี ทดสอบประสิทธิภาพในการพาดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์มะเร็งโดยใช้ ?-galactosidase เป็นยีนแสดงผล และทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ทดสอบด้วยวิธี MTT assayResults: ได้สังเคราะห์ไขมันประจุบวกที่มีสเปอร์มีนเป็นส่วนหัวมีขั้วโดยมี 3,4-dihydroxybenzoic acid เป็นโครงสร้างส่วนกลาง และมีส่วนไม่มีขั้วที่มีความยาวสายไฮโดรคาร์บอน 10 ถึง 18 คาร์บอน นำสารไปทดสอบในการพาดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ พบไขมันประจุบวกที่มีสายโซ่ไฮโดรคาร์บอน 10 คาร์บอนมีประสิทธิภาพในการนำส่งดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ดีที่สุดโดยไม่ต้องใช้ไขมันตัวช่วย และมีความเป็นพิษต่อเซลล์ต่ำ Discussion and Conclusion: จากผลการทดลองประสิทธิภาพในการพาดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ของไขมันประจุบวกที่มี 3,4-dihydroxybenzoic acid เป็นโครงสร้างส่วนกลาง และมีสายโซไฮโดรคาร์บอนที่แตกต่างกัน จากผลการทดลองพบว่าไขมันประจุบวกที่มีสายโซ่ 10 คาร์บอนมีประสิทธิภาพในการนำส่งดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ได้ดีที่สุด เมื่อสายโซ่ไฮโดรคาร์บอนมีความยาวเพิ่มขึ้นส่งผลให้ประสิทธิภาพในการนำส่งดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ลดลง ไขมันประจุบวกชนิดนี้ไม่ต้องอาศัยไขมันตัวช่วยในการมีประสิทธิภาพในการนำส่งดีเอ็นเอเข้าสู่เซลล์ และไขมันประจุบวกชนิดนี้ไม่มีความเป็นพิษต่อเซลล์ทดลองอีกด้วย