กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ไนโตรเจนและฟอสฟอรัสหากถูกปนเปื้อนลงในแหล่งน้ำ ก่อให้เกิดปัญหายูโทรฟิเคชั่นในแหล่งรับน้ำสาธารณะได้ กระบวนการดูดซับนับว่าเป็นทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจในการบำบัดไนโตรเจนและฟอสฟอรัส เนื่องจากง่ายต่อดำเนินการ และมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างต่ำ ดังนั้นถ้าตัวดูดซับมีราคาถูก และมีอายุการใช้งานนาน จะสามารถลดค่าใช้จ่ายในการบำบัดได้มากยิ่งขึ้น ในการศึกษาครั้งนี้นำหินดินดานขนาด 0.25-2.00 มม. มาเป็นตัวกลางในชุดคอลัมน์ เพื่อใช้เป็นตัวดูดซับไนโตรเจนและฟอสฟอรัสในน้ำเสียสังเคราะห์ เพื่อหาประสิทธิภาพการกำจัดไนโตรเจนและฟอสฟอรัส และสภาวะต่างๆที่เหมาะสม เช่น ขนาดของหินดินดานของหินดินดาน และอัตราภาระบรรทุกทางชลศาสตร์ เพื่อนำไปใช้ในคอลัมน์สำหรับใช้ในการดูดซับเปรียบเทียบกับตัวกลางกรวดและทราย ผลการศึกษาพบว่าที่ HLR เท่ากับ 6.316 และ 12.105 m3/m2.d มีผลทำให้ค่าปริมาณการกำจัดสารอินทรีย์ในรูปซีโอดี และ แอมโมเนียไนโตรเจนต่อน้ำหนักหินดินดานมีค่ามากที่สุด ขณะที่ HLR เท่ากับ 12.105 m3/m2.d มีค่าปริมาณฟอสฟอรัสต่อน้ำหนักหินดินดานมีค่ามากที่สุด เท่ากับ 0.310-1.587 มิลลิกรัมต่อกรัม และผลการคาดการณ์อายุการใช้งานของตัวกลาง พบว่าชุดคอลัมน์หินดินดานมีแนวโน้มมีอายุการใช้งานนานกว่าตัวกลางกรวดและทราย ดังนั้นในการเดินระบบชุดคอลัมน์หินดินดานควรเลือกอัตราภาระรับน้ำทางชลศาสตร์ที่ 6.316 m3/m2.d เพราะเป็นช่วงอัตราภาระรับน้ำทางชลศาสตร์ที่มีคาดการณ์อายุการใช้งานนานที่สุด และมีค่าความสามารถในการดูดซับสารอินทรีย์ ฟอสฟอรัส และไนโตรเจน ในปริมาณที่สูง และหินดินดานขนาด 0.25-0.50 มม. มีค่าความสามารถในการดูดซับสูงสุด