การกำจัดฟอสฟอรัสที่ปนเปื้อนในน้ำโดยกระบวนการตกตะกอนทางไฟฟ้าเคมีโดยใช้ขั้วไฟฟ้าแผ่นทองเหลือง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษา ปัจจัยที่มีอิทธิพลและแบบจำลองสำหรับสภาวะที่เหมาะสมในการบำบัดฟอสฟอรัสในน้ำเสียด้วยกระบวนการตกตะกอนทางไฟฟ้าเคมีโดยใช้ขั้วไฟฟ้าแผ่นทองเหลือง โดยศึกษาปัจจัย 4 ปัจจัย ได้แก่ ความเข้มข้นเริ่มต้นของฟอสฟอรัสในน้ำเสีย ค่าพีเอชเริ่มต้นของ น้ำเสีย กระแสไฟฟ้าที่ใช้ และเวลาในการปล่อยประจุไฟฟ้า ซึ่งคัดกรองปัจจัยที่มีอิทธิพลด้วยวิธี Plackettt-Burman ผลการทดลองพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลมี 3 ปัจจัย ได้แก่ ความเข้มข้นเริ่มต้นของฟอสฟอรัสในน้ำเสีย ค่าพีเอชเริ่มต้นของน้ำเสีย และเวลาในการปล่อยประจุไฟฟ้า เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบำบัดฟอสฟอรัสในน้ำเสีย จากนั้นใช้วิธี Box – Behnken ในการออกแบบการทดลอง หาสภาวะที่เหมาะสมด้วยการวิเคราะห์พื้นผิวตอบสนอง สร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์และศึกษาผลของปัจจัยที่มีอิทธิพลทั้ง 3 ปัจจัย ด้วยการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ วิเคราะห์อิทธิพลของปัจจัยด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวน ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ( ? =0.05) ทำการทดลองด้วย ถังปฏิกิริยาแบบแบทช์ที่เติมน้ำเสียสังเคราะห์ปริมาตร 1000 มิลลิลิตร ใช้แผ่นทองเหลือง 6 แผ่น ที่มีพื้นที่ประสิทธิผลแผ่นละ 10 ตารางเซนติเมตร เป็นขั้วอิเล็กโทรด ระยะห่างระหว่างขั้วเท่ากับ 2 เซนติเมตร ผลการศึกษาพบว่าทุกปัจจัยที่ใช้ศึกษามีอิทธิพลต่อการบำบัดฟอสฟอรัสอย่างมีนัยสำคัญ โดย P<0.05 สภาวะที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดฟอสฟอรัสคำนวณได้จากแบบจำลองถดถอยกำลังสอง ทดสอบความแม่นยำของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่สร้างขึ้น โดยการเลือกสภาวะที่เหมาะสมมาทดลองซ้ำ 18 สภาวะ โดยทำการทดลองด้วยสภาวะ กระแสไฟฟ้าที่ใช้ เท่ากับ 0.2 แอมแปร์ ความเข้มข้นเริ่มต้นของฟอสฟอรัสในน้ำเสียเท่ากับ 5 15 และ 20 พีพีเอ็ม ค่าพีเอชเริ่มต้นของน้ำเสีย เท่ากับ 3 7 และ 9 ระยะเวลาในการปล่อยประจุไฟฟ้า เท่ากับ 5 15 และ 30 นาที ผลการทดลองพบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดฟอสฟอรัสที่ได้จากการทดลองมีค่าสูงสุดเท่ากับ 98.08 แตกต่างจากค่าที่ได้จากสมการเพียงร้อยละ 0.86 อย่างไรก็ตามแบบจำลองที่สร้างขึ้นมีความเหมาะสมในการทำนายประสิทธิภาพการบำบัดเมื่ออยู่ในสภาวะที่จำเพาะ คือ กระแสไฟฟ้า 0.2 – 0.6 แอมแปร์ ค่าความเข้มข้นเริ่มต้นของฟอสฟอรัสในน้ำเสียอยู่ระหว่าง 5 – 20 พีพีเอ็ม ค่าพีเอชเริ่มต้นของน้ำเสียอยู่ระหว่าง 6 – 9 ระยะเวลาในการปล่อยประจุไฟฟ้าอยู่ระหว่าง 5 – 30 นาที