การบำบัดน้ำเสียแบบ zero waste จากกระบวนการแยกเส้นใยกล้วย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อออกแบบและสร้างระบบบำบัดน้ำเสียจากการการแยกเส้นใยแบบไม่มีของเสียเกิดขึ้นจากการบำบัดน้ำเสีย ทดลองโดยศึกษาลักษณะน้ำเสียที่เกิดจากเส้นใยกล้วย ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพของระบบบำบัดน้ำเสีย ศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการผลิตวัสดุพรุนจากกากตะกอนน้ำเสีย ผลการทดลองพบว่าน้ำเสียที่เกิดจากกระบวนการแยกเส้นใยกล้วย มีปริมาณของแข็งแขวนลอย 52.00?4.00 มิลลิกรัมต่อลิตร มีความเป็นด่างสูงโดยมีค่าพีเอช 13.74?0.11 และค่าซีโอดี 27,153?485.84 มิลลิกรัมต่อลิตร กระบวนการบำบัดที่เหมาะสมคือปรับสภาพให้มีค่าพีเอชเท่ากับ 8.5 ด้วยกรดซัลฟิวริกเข้มข้นร้อยละ 10 โดยปริมาตร รวมตะกอนด้วยอะลูมิเนียมซัลเฟตเข้มข้นร้อยละ 15 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร ปริมาณ 666.68 มิลลิลิตรต่อน้ำเสีย 50 ลิตร ปูนขาวเข้มข้นร้อยละ 10 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร ปริมาณ 3.33 ลิตรต่อน้ำเสีย 50 ลิตร ตกตะกอนเวลา 60 นาที ตามด้วยกรองทรายละเอียด และกรองถ่าน ระบบบำบัดน้ำเสียมีประสิทธิภาพในการปรับค่าพีเอช ลดค่าซีโอดี ลดปริมาณของแข็งแขวนลอย และของแข็งละลายเท่ากับร้อยละ 41.11, 90.22, 5.42, และ 15.42 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการผลิตวัสดุพรุนจากกากตะกอนน้ำเสีย คือผสมดินเหนียวและกากตะกอนในอัตราส่วน 80:20 เผาที่อุณหภูมิ 500 องศาเซลเซียส เวลา 3 ชั่วโมง ได้วัสดุดินเผาสีแดงอิฐขนาดความยาว 1 เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.5 เซนติเมตร มีค่าพีเอช 7.82?0.07 ค่าการนำไฟฟ้า 0.94?0.07 มิลลิซีเมนส์ต่อเซนติเมตร การหดตัวหลังเผาร้อยละ 4.33?0.58 ความพรุนตัวร้อยละ 38.23?0.59 การดูดซึมน้ำร้อยละ 27.23?0.49 และผลทดสอบการชะละลายของโลหะหนักพบว่าในสารชะละลายมีปริมาณแคลเซียมเฉลี่ย 3.2608?0.0007 มิลลิกรัมต่อลิตร ปริมาณอะลูมิเนียมเฉลี่ย 1.2567?0.0019 มิลลิกรัมต่อลิตร ปริมาณตะกั่วเฉลี่ย 0.0417?0.0040 มิลลิกรัมต่อลิตร (มาตรฐานกำหนดให้มีไม่เกิน 5 มิลลิกรัมต่อลิตร) ไม่พบการปนเปื้อนของโครเมียม และแคดเมียมในสารชะละลาย

คำสำคัญ