ศักยภาพการใช้โสนอัฟริกันเป็นพืชปุ๋ยสดในสภาพพื้นที่ดินที่แตกต่างของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การศึกษาศักยภาพการใช้โสนอัฟริกันเป็นพืชปุ๋ยสดในสภาพแวดล้อมของประเทศไทย ดำเนินการในปี พ.ศ. 2561 และ ปี พ.ศ. 2562 เพื่อประเมินศักยภาพของผลผลิตน้ำหนักมวลชีวภาพ และคุณภาพผลผลิตของโสนอัฟริกัน เมื่อปลูกในสภาพแวดล้อมของเนื้อดินที่แตกต่าง 7 ชนิด คือ (1) ดินเหนียว (2) ดินร่วนปนทรายแป้ง (3) ดินร่วนปนทราย (4) ดินทราย (5) ดินเหนียวแตก (6) ดินเหนียวด่าง และ (7) ดินปนกรวด พบว่า สมบัติดิน คือ ค่าความเป็นกรดด่าง ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ และปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ แสดงความแตกต่างทางสถิติ โดยดินเหนียวด่าง แสดงค่าความเป็นกรดด่างสูงสุดด้วยค่า pH เท่ากับ 8.07 มีปริมาณอินทรียวัตถุในดินสูงสุด เท่ากับ 4.30 เปอร์เซ็นต์ และปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ไม่แตกต่างกัน โดยเนื้อดินประเภทดินเหนียว มีค่าปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้สูงสุด เท่ากับ 231.83 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ศักยภาพการเจริญเติบโต และผลผลิตน้ำหนักมวลชีวภาพของโสนอัฟริกันเมื่อปลูกในสภาพแวดล้อมของเนื้อดินทั้ง 7 ประเภท พบว่าโสนอัฟริกันเจริญเติบโตทางลำต้นแตกต่างกันทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ P 0.05 แต่แสดงแนวโน้มว่า โสนอัฟริกันที่เจริญเติบโตในเนื้อดินประเภทดินเหนียวด่าง จะมีปริมาณธาตุอาหารที่เป็นองค์ประกอบอยู่ในปริมาณที่สูงกว่าเนื้อดินประเภทอื่น ๆ ที่วิเคราะห์ได้จากส่วนเหนือดินของโสนอัฟริกัน ทั้งปริมาณอินทรีย์คาร์บอน ปริมาณธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม เท่ากับ 45.17 2.67 0.826 และ 1.50 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ

คำสำคัญ