การพัฒนาปรับปรุงพื้นที่ดินเค็ม เพื่อการปลูกข้าวเหนียว พันธุ์ กข.6
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการใช้แกลบและปุ๋ยพืชสดจากโสนอัฟริกัน ในการปรับปรุงดินเค็มพื้นที่บริเวณอ่างเก็บน้ำหนองบ่อ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม พารามิเตอร์ที่ใช้ในการศึกษา คือ สีดิน ค่าความเป็นกรด – ด่าง ค่าการนำไฟฟ้า ค่าความเค็ม ค่าอินทรียวัตถุในดิน ปริมาณไนโตรเจนรวม ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ ทำการวิเคราะห์ดินทั้งก่อนและหลังปรับปรุงดิน การดำเนินการวิจัย ทำการศึกษาในพื้นที่ดินเค็ม โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 2 ตำหรับ คือตำหรับที่ 1 ดินชุดควบคุม ตำหรับที่ 2 ดินชุดปรับปรุงด้วยแกลบและปรับปรุงต่อเนื่องด้วยการปลูกโสนอัฟริกัน ทำการเก็บตัวอย่างดินมาวิเคราะห์ก่อนการปรับปรุง แล้วปรับปรุงดินด้วยแกลบเป็นเวลา 60 วัน เก็บตัวอย่างดินมาวิเคราะห์ และทำการปลูกโสนอัฟริกัน เป็นเวลา 30 วัน แล้วทำการไถกลบเป็นปุ๋ยพืชสด เป็นเวลา 30 วัน จึงทำการเก็บตัวอย่างดินมาวิเคราะห์ตามพารามิเตอร์ที่กำหนด ผลการศึกษาพบว่า ดินก่อนการปรับปรุงมีสีน้ำตาลอ่อน pH มีค่าเฉลี่ย 4.64 ? 0.006 ค่าการนำไฟฟ้า มีค่าเฉลี่ย 834 ? 3.51 ?S/cm ความเค็ม มีค่าเฉลี่ย 0.833 ? 0.003 dS/m มีปริมาณอินทรียวัตถุ มีค่าเฉลี่ย 0.426 ? 0.001 % ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด มีค่าเฉลี่ย 0.065 ? 0.002 % ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ มีค่าเฉลี่ย 2.341 ? 0.034 ppm และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ มีค่าเฉลี่ย 12.209 ? 0.019 ppm หลังจากปรับปรุงดินด้วยการปลูกโสนอัฟริกันเป็นปุ๋ยพืชสด พบว่า ดินมีสีน้ำตาลเข้ม โดยมีค่าเฉลี่ยของพารามิเตอร์ต่างๆ ดังนี้ ค่า pH 6.66 ? 0.01 ค่าการนำไฟฟ้า 427 ? 9.54 ความเค็ม 0.425 ? 0.010 dS/m ปริมาณอินทรียวัตถุ 0.593 ? 0.013 % ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด 0.618 ? 0.002 % ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ 26.663 ? 0.555 ppm. และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ 282.410 ? 16.765 ppm. ผลการเปรียบเทียบคุณสมบัติของดินชุดควบคุมกับดินที่ปรับปรุงด้วยแกลบและปรับปรุงต่อเนื่องด้วยโสนอัฟริกัน พบว่า มีค่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05