การฟื้นฟูและการใช้ประโยชน์พื้นที่ดินเค็มเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การฟื้นฟูและการใช้ประโยชน์พื้นที่ดินเค็มเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ประกอบด้วย 3 โครงการย่อย คือ โครงการอิทธิพลของอินทรียวัตถุต่อความหลากหลายของจุลินทรีย์ในพื้นที่นาข้าวดินเค็ม โครงการการปลดปล่อยก๊าซมีเทนภายใต้วิธีการจัดการดินเค็มเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าว และโครงการการกักเก็บคาร์บอนในดินเค็มจากการใช้วัสดุอินทรีย์ปรับปรุงดินในการผลิตข้าว ดำเนินการในพื้นที่ดินเค็มปานกลาง ที่ระดับความเค็ม (ECe) 6.91-7.88 เดซิซีเมนต่อเมตร ชุดดินกุลาร้องไห้ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น วางแผนการทดลองแบบ RCBD จำนวน 7 ตำรับการทดลอง คือ ตำรับการทดลองที่ 1 แปลงควบคุม ตำรับการทดลองที่ 2 ใส่ปุ๋ยหมักอัตรา 12.5 ตันต่อเฮกตาร์ ตำรับการทดลองที่ 3 ใส่แกลบอัตรา 12.5 ตันต่อเฮกตาร์ ตำรับการทดลองที่ 4 ปลูกโสนอัฟริกันอัตราเมล็ด 31.25 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์ ตำรับการทดลองที่ 5 ใส่ปุ๋ยหมักอัตรา 12.5 ตันต่อเฮกตาร์ ร่วมกับปลูกโสนอัฟริกันอัตราเมล็ด 31.25 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์ ตำรับการทดลองที่ 6 ใส่แกลบอัตรา 12.5 ตันต่อเฮกตาร์ ร่วมกับปลูกโสนอัฟริกันอัตราเมล็ด 31.25 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์ ตำรับการทดลองที่ 7 ใส่ปุ๋ยหมักอัตรา 6.25 ตันต่อเฮกตาร์ ร่วมกับใส่แกลบอัตรา 6.25 ตันต่อเฮกตาร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการฟื้นฟูพื้นที่ดินเค็มเพื่อใช้ประโยชน์ในการเกษตรและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ผลการศึกษา พบว่า การใช้แกลบเป็นวัสดุปรับปรุงดินร่วมด้วย มีความสัมพันธ์และเป็นวิธีการที่เหมาะสมสำหรับการปรับปรุงดินเค็ม เนื่องจาก พบกลุ่มจุลินทรีย์ที่ละลายโพแทสเซียมสูง และมีการเพิ่มปริมาณการกักเก็บคาร์บอนในดินสูง การใช้วัสดุปรับปรุงดินแตกต่างกันไม่มีผลต่อการปลดปล่อยก๊าซมีเทนต่อวัน การปล่อยก๊าซมีเทนตลอดฤดูปลูกและศักยภาพในการทำให้โลกร้อน การกักเก็บคาร์บอนในดินมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับปริมาณอินทรียวัตถุ ในช่วงที่มีการย่อยสลายอินทรียวัตถุอย่างต่อเนื่อง (ระยะแตกกอ และระยะเก็บเกี่ยว) และมีน้ำขัง การกักเก็บคาร์บอนในดิน มีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับปริมาณจุลินทรีย์กลุ่มแบคทีเรียที่ละลายโพแทสเซียม ในระยะข้าวแตกกอ การกักเก็บคาร์บอนมีความสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการปลดปล่อยก๊าซมีเทนต่อวันในระยะข้าวแตกกอ ส่วนปริมาณจุลินทรีย์กลุ่มต่าง ๆ ไม่มีความสัมพันธ์กับการปลดปล่อยก๊าซมีเทน ด้านการด้านการเจริญเติบโตและผลผลิตของข้าวไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ยกเว้นน้ำหนักตอซัง ซึ่งมีความแตกต่างกันทางสถิติ แต่อย่างไรก็ตามไม่มีผลต่อผลผลิตข้าว