อากาศยานไร้คนขับเพื่อการลาดตระเวนทางทะเลแบบที่ 2 Marcus-B
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
กองทัพเรือมีบทบาทด้านความมั่นคงและการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเลของประเทศไทย ให้มีอธิปไตยอย่างสมบูรณ์ ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ด้วยจากสภาพทางภูมิรัฐศาสตร์ (Geopolitics) ที่ประเทศไทยตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมที่สำคัญของโลก มีความยาวชายฝั่งด้านอ่าวไทยมากกว่า 1,000 ไมล์ทะเล ด้านทะเลอันดามัน ประมาณ 580 ไมล์ มีความกว้างปากอ่าวไทยประมาณ 200 ไมล์ พื้นที่ทางทะเลมากกว่า 314,000 ตารางกิโลเมตร ผลประโยชน์ของชาติทางทะเลมากกว่า 24 ล้านล้านบาทต่อปี และมีพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลกับประเทศเพื่อนบ้านทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จึงทำให้กองทัพเรือมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้เครื่องมือ และยุทโธปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพ สามารถปฏิบัติภารกิจที่สอดรับกับสภาพแวดล้อมทางทะเลในการเตรียมความพร้อมทั้งในส่วนของกำลังทางเรือและระบบสนับสนุนในการปฏิบัติการด้านต่าง ๆ ที่จะต้องร่วมปฏิบัติการในรูปแบบของกำลังรบทางเรือในการทำสงครามที่ใช้เครือข่ายเป็นศูนย์กลาง (NCW) ความปลอดภัยในการคมนาคมทางทะเล และความปลอดภัยของท่าเรือในเขตทางทะเลของไทยและพื้นที่ที่กำหนด รวมทั้งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับภารกิจของพลเรือนที่เกี่ยวเนื่องได้เช่นกัน ซึ่งการจัดหายุทโธปกรณ์เพื่อมาสนับสนุนภารกิจดังกล่าวจากต่างประเทศนั้น มีต้นทุนที่สูงและมีความเสี่ยงในการขาดการบำรุงรักษาที่ต่อเนื่องทำให้จะต้องหาวิธีการที่จะทำวิจัยขึ้นมาเองเพื่อตอบสนองภารกิจ โครงการวิจัยและพัฒนาระบบอากาศยานไร้คนขับเพื่อการลาดตระเวนทางทะเล แบบที่ 2 (Maritime Aerial Reconnaissance Craft Unmanned System Type-2 : MARCUS-B) เป็นการอาศัยองค์ความรู้และประสบการณ์ในการวิจัยและพัฒนาระบบอากาศยานไร้คนขับเพื่อการลาดตระเวนทางทะเล MARCUS มาต่อยอดและเพิ่มประสิทธิภาพและสมรรถนะให้ดีขึ้น มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยและพัฒนาอากาศยานไร้คนขับแบบปีกนิ่งขึ้น - ลงทางดิ่ง อาศัยข้อดีของอากาศยานไร้คนขับแบบปีกนิ่ง (Fixed Wing) ที่มีระยะเวลาในการบินมากกว่า มีความเร็วมากกว่า สามารถบรรทุกน้ำหนักได้มากกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับอากาศยานไร้คนขับแบบปีกหมุน (Multi - Rotor) แต่ยังคงผสมผสานความสามารถในการขึ้น - ลงทางดิ่ง โดยใช้พื้นที่น้อยที่สุดและสามารถทำการขึ้นบินและลงจอดได้ในพื้นที่ที่จำกัดตามภูมิประเทศแนวชายฝั่ง บนเกาะ หรือพื้นที่จำกัดหรือดาดฟ้าเรือ ซึ่งอากาศยานไร้คนขับดังกล่าวเป็นการเหมาะสมต่อการปฏิบัติภารกิจของกองทัพเรือ โดยที่อากาศยานไร้คนขับแบบปีกนิ่งโดยทั่วไปไม่สามารถกระทำได้ ทั้งนี้มีแนวทางการดำเนินโครงการ ได้แก่ พัฒนาเครื่องต้นแบบที่ผ่านการทดสอบทดลองใช้งานก่อน และพัฒนาระบบให้มีความเสถียรก่อนจึงจะติดกล้อง และนำไปทดสอบจริงในทะเล พร้อมทั้งคำนึงถึงการเก็บกู้อากาศยานไร้คนขับในกรณีมีอุบัติเหตุตกในทะเล และพัฒนาระบบควบคุมสั่งการยุทธวิธีทางอากาศ ให้มีประสิทธิภาพก่อนที่จะนำไปทดสอบในทะเล สรุปในการดำเนินงานจะเป็นการออกแบบ ตรวจสอบ และทดสอบโครงสร้างอากาศยานตามหลักวิชาการ และออกแบบพัฒนาระบบการสื่อสารระหว่างผู้ควบคุมอากาศยาน โดยเน้นการควบคุมและสั่งการทางด้านการปฏิบัติทางยุทธวิธี (Tactical - Based) ตลอดจนออกแบบขั้นตอนกระบวนการผลิตต่าง ๆ ทำการทดสอบทดลองเพื่อให้มั่นใจว่าจะมีสมรรถนะที่เหมาะสมต่อการบินปฏิบัติตามแนวชายฝั่งและในทะเล รองรับภารกิจภายใต้ความรับผิดชอบของกองทัพเรือคำสำคัญ1. อากาศยานไร้คนขับแบบปีกนิ่งขึ้น - ลงทางดิ่งเพื่อการลาดตระเวนทางทะเล2. ระบบการสื่อสารระหว่างผู้ควบคุมอากาศยาน