โครงการพัฒนาศักยภาพการวิจัยอากาศยานไร้คนขับเชิงยุทธวิธีประยุกต์

บทคัดย่อ

เนื่องด้วยเทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับในปัจจุบันที่เริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญในกองทัพอากาศทั่วโลก ซึ่งสามารถลดการสูญเสียบุคลากร ต้นทุนในการผลิตต่ำ และสามารถปฏิบัติภารกิจทางทหารได้หลากหลาย ดังนั้นแล้ว คณะผู้วิจัยจึงได้ทำการวิจัย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ด้านอากาศยานไร้คนขับให้สามารถรองรับการพัฒนาประเภทของอากาศยานให้หลากหลายมากขึ้น โดยในกรณีนี้ จึงได้เลือกศึกษาอากาศยานไร้คนขับประเภทขึ้น-ลงทางดิ่ง รวมถึงระบบอื่น ๆ ที่ทำงานร่วมกันอย่าง ระบบสื่อสารนอกระยะสายตา (BVLOS) เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) และได้นําเทคโนโลยี IoT มาใช้ควบคู่กับการทําภารกิจ โดยต้องการที่จะลดการพึ่งพานวัตกรรมจากต่างประเทศ และสามารถที่จะถ่ายทอดต่อไปยัง นนอ. และเยาวชนภายในประเทศต่อไป โดยคณะผู้วิจัยได้ทำการค้นคว้าองค์ความรู้ดังกล่าวมาวิเคราะห์ เพื่อให้ทราบถึงกระบวนการพัฒนาและวิจัย หลังจากนั้นจะเป็นการกำหนดคุณสมบัติต่าง ๆ ของทุกระบบ ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างอากาศยานแบบขึ้น-ลงทางดิ่ง ซอฟต์แวร์และส่วนเสริมต่าง ๆ หลังจากนั้นจะเป็นกระบวนการสร้างและทดสอบในส่วนต่าง ๆ ก่อนที่จะนำมารวมกันทั้งหมดในอากาศยานเครื่องต้นแบบ และทำการทดสอบเพื่อให้ได้ตามมาตรฐาน จากผลของการค้นคว้า ทำให้ทราบว่ากระบวนการพัฒนาอากาศยานไร้คนขับประเภทขึ้น-ลงทางดิ่งนั้น มีความซับซ้อนจากการรวมองค์ความรู้ระหว่างอากาศยานไร้คนขับประเภทปีกตรึงและปีกหมุน รวมถึงระบบสื่อสารนอกระยะสายตา (BVLOS) ด้วยเช่นกัน ที่สามารถออกแบบการทำงานให้สามารถประยุกต์ใช้กับสถานการณ์ทางทหารได้หลากหลาย แต่ก็แลกมาด้วยซึ่งข้อดีหลายประการ ไม่ว่าจะด้านงบประมาณที่ใช้ต้นทุนในการจัดหาอุปกรณ์ไม่มากนัก และสามารถปฏิบัติภารกิจทางทหารได้หลากหลายมากกว่าอากาศยานแบบอื่น ๆ นอกเหนือจากการพัฒนาองค์ความรู้แล้ว นักเรียนนายเรืออากาศซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้วิจัย ก็ได้นำองค์ความรู้ที่ได้รับ ไปต่อยอดและถ่ายทอดสู่บุคลากรอื่น ๆ ทั้งภายในและภายนอกหน่วยงาน อีกทั้งยังมีการหาตัวชี้วัดในด้านศักยภาพทางการพัฒนา จากการเข้าร่วมการแข่งขันอากาศยานไร้คนขับนานาชาติ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อทำการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างนักวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอากาศยานไร้คนขับจากนานาประเทศ

คำสำคัญ